“Ik hoop dat mijn boek een signaal is naar bepaalde beroepsgroepen. Zodat zij zien wat er gebeurt als je mensen tot een dossier maakt”.
Marga Vrolijk onderhield jarenlang vriendschappelijk contact met een universitair docent. Ze wisselden muziek uit, of recepten. In 2002 gaf ‘Wim’ (net als ‘Marga’ een pseudoniem –red.) te kennen hun correspondentie te willen beëindigen.
Ets van Lucebert
Marga: “Dat was juist op een moment dat ik steun nodig had. Ik vroeg hem, waarom hij geen contact meer wilde. Maar dat antwoord, dat is nooit gekomen”. Ze bleef hem jarenlang mailtjes sturen, maar zonder respons. De ets van Lucebert die zij hem ooit had geschonken, gaf hij weer terug. Marga stuurde het kunstwerk andermaal op en kreeg het weer per kerende post terug. Uiteindelijk deed Wim aangifte, van stalking.
Van de één op de andere dag zat Marga Vrolijk in een vieze cel, voor het verhoor op het politiebureau. “Vanaf dat moment kom je in de molens van justitie terecht. Dit is een verhaal van miscommunicatie, maar het wordt gezien als een strafzaak. Alsof je met een kanon op een mug schiet”.
’Psychologe zat vol vooroordelen’
Het boek “Antwoord” is voor een groot deel een aanklacht tegen het werk van de gedragswetenschappers die haar onderzochten. “Ik zat daar als psychologe tegenover een andere psychologe. Zij heeft alles fout gedaan. Die vrouw zat vol vooroordelen. Zij ging uit van mijn schuld, maar zij had neutraal moeten blijven. Nu schreef zij een analyse die precies in het straatje paste van justitie”.
Vrolijk diende klachten in tegen de psychologe en tegen de reclassering. “Die heb ik beide gewonnen. Maar ik had inmiddels wel een maagzweer opgelopen. Mijn leven was volkomen ondersteboven gegooid”.
Schuldig zonder straf
De apotheose kwam in de Rotterdamse rechtszaal. De rechter heeft haar uiteindelijk wel veroordeeld voor stalking, voor het stelselmatig lastigvallen van de docent, maar er is geen straf opgelegd. In het vonnis wordt erop gewezen dat er sinds de aangifte geen mailtje meer is verstuurd naar ‘Wim’. Bovendien kan de rechtbank zich voorstellen dat het beëindigen van het contact Marga rauw op het dak was gevallen.
“Strikt juridisch gezien konden zij niet anders dan mij schuldig verklaren. Als je mailtjes stuurt naar iemand die dat niet wil, dan kan je dat een vorm van stalking noemen”.
Marga Vrolijk heeft nooit meer contact gehad met Wim. In haar werk als psychologe heeft zij ondervonden dat ieder nadeel ook een voordeel kent: “In een stad als Rotterdam ligt de misdaad bij wijze van spreken op straat. Ik heb dus te maken met cliënten die ook verdachten zijn en die ook tegen de bureaucratie aanlopen. Als je dan zelf die ervaring hebt gehad, dan kun je de frustratie en de stress bij die mensen veel beter invoelen”.
Foto: Omslag boek met de ets van Lucebert
'Verdachten worden vermalen in juridische systeem'
17 januari 2010
Verdachten van misdrijven worden vaak gezien als een nummer en dan vermalen in het juridische systeem. Dat zegt de Rotterdamse psychologe Marga Vrolijk, die zelf verdacht is geweest van stalking. Ze schreef het boek “Antwoord” over de zaak, die drie jaar duurde.
Bericht doorsturen
Meer:
Nieuws
Reacties
-
Heb het boek gelezen. Het gaat niet over ja/nee stalking, maar over "de kleine mens" tegenover het blinde juridisch systeem. Niet alleen blind omdat er een blinddoek over de ogen zit, maar omdat ogen (en oren) door de bureaucratie gesloten worden. Procedures voorrang krijgen op luisteren en dialoog. Waar experts hun beoordelingsrapport opmaken met steeds dezelfde standaardzinnen, ongeacht de persoon die beoordeeld wordt. In dit geval bij iemand, (ook) een psycholoog, die voldoende geschoold is om dit bloot te leggen, de weg te weten en (met succes) aan te vechten. Wat als je niet zo geschoold bent en de weg weet? Je wordt be-/veroordeeld op standaardzinnen en automatische procedures? Het boek gaat ook over machteloosheid.
En het juridisch systeem kent zijn eigen gang en tempo. Los van wat dit met een "verdachte" doet. Waarom gaat het juridisch systeem zo zwaar en ongewoon langdurend aan de slag met “iets dat een wijkagent met een goed gesprek had kunnen oplossen”. Het boek is een oproep tot de menselijke maat in het juridisch systeem.
-
Marga, als de rechtbank van mening dat je schuldig bent dan is er bewijs genoeg geweest van je daden!!!!! Daar hoef ik je boek niet voor te lezen hoor!!!
-
Jammerdat er mensen zijn die hun oordeel klaar hebben op grond van dit korte en niet geheel juiste berichtje. Het was niet een kwestie van "nee is nee, dat is toch duidelijk"? Het ligt vele malen genuanceerder en complexer. Vandaar een boek, neem eerst kennis en oordeel dán.
-
Vrolijk heeft haar eigen cursus psychologie gedaan???? Nee is nee en dan toch nog een boekje schrijven dat nee wel ja is. He vrolijk doe mij dat cursuspakket ook eens toekomen. Daar kan ik nog wel wat van opsteken denk ik.
-
Er zijn mensen (ik zeg niet dat dit Marga is) die het woordje nee niet begrijpen zoals het bedoelt. Er zijn zelfs mensen die denken dat je ja bedoelt terwijl je nee zegt. Daarbuiten hangt het er maar helemaal van af wat er in die mailtjes heeft gestaan! Mij is overkomen dat er in e-mailtjes gedreigd is met bv zelfmoord, daar werd IK niet vrolijk van. Zoiets noemt men emotionele chantage. Dus... ik zou het verhaal van Wim wel eens willen horen.
-
@Luuk, Rotterdam 17 januari 2010 om 19:38
Precies wat je zegt, wat is er niet duidelijk aan "nee"?
-
Ik vind de verhouding Overheid tegenover volk al jaren behoorlijk diep pijnlijk en mensonwaardig in het nadeel van het volk,een nummer zijn voor de overheid tot dan,maar achter het nummer staat altijd een mens,nummers zijn uitsluitend voor administratieve redenen.Er moet meer filosofie in het beleid komen,niet van de praktische,maar juist de humane kant. Filosoferen vanuit het ethische humane wel te verstaan.Ons word een experimenteel juridisch, straf en vervolg systeem opgelegd die de VS hier aan het uitproberen is.Lees over de scanners die de politie mogelijk krijgt.Ik denk nog steeds dat het een te vroege een April grap is,zo idioot vind ik dat.
Wat ik er van vind is zo,dat veel mensen eieren voor hun geld kiezen en zich voor de totale zekerheid tot aan de dood voor een overheid gaan werken.Sommige doen het natuurlijk uit puur idealisme en vaderlandsliefde.Veel van deze lieden die eigenlijk met een ruggegraat van pudding zijn geboren en nu fier en recht staan dankzij het ruggegraatsurogaat van de overheid(lees : stok door je kraag langs je rug tot de grond)..Maar aangezien een overheid denkt wat er op papier staat,valt er weinig mee te beginnen met ze.Aan vernieuwing en aanpassing hebben ze nauwelijks een boodschap aan.Er moet een beweging komen a la provo,want gek genoeg is het zo,wat deze jongens toen wilden bereiken,en met stokslagen het uit hun hoofd probeerden te slaan,nu eindelijk in de hoogste kringen begint te sijpelen.Overheid zonder dialoog is geen al te serieus te nemen organisatie en veroorzaakt een negatieve drang tot anarchistisch gedrag,en terecht.Het enige wapen die ze dan tegen zo'n houding hebben is het knuppel in symbolische vorm dan.En dat is een vorm van struisvogelpolitiek,ze slaan omdat ze bang zijn om zich aan de tijdsgeest o.a. aan te passen
-
Psychologen? Als je iets op de makkelijke manier doet ben je lui, doe je het op de moeilijke manier ben je niet slim.
Als iemand laat weten geen contact meer te willen en daarna ook niet reageert op eenzijdig-contact blijf je toch niet jaren doorgaan? Dan heb je zeker als psycholoog toch wel door dat de ander geen contact meer wil?
-
Van het verhaal van Marga Vrolijk wordt je echt niet vrolijk.
Het weer door Ed Aldus
Vandaag
20°
4
Morgen
22°
3
 |
 |
 |
 |
 |
 |
