Als verdachten geen verklaring willen afleggen, dan zullen vingerafdrukken, bloedspatten of DNA het verhaal moeten vertellen. Het is het moto van het team specialisten dat sinds acht jaar actief is in Krimpen aan den IJssel.
Al snel wordt duidelijk dat de glamour van de Amerikaanse serie ver te zoeken is. Geen hooggehakte blondines met designbrillen die binnen 40 minuten een moord oplossen. Het werk van de technische recherche is precisiewerk dat vaak veel tijd kost.

Aflevering 1: bloed
Bloedsporen vertellen niet alleen dat er een misdrijf is gepleegd, het geeft vaak informatie hóe de dader te werk ging en wíe de dader is. Uit de vorm van een bloedspat kan bijvoorbeeld worden afgeleid waar de fatale klap is gegeven en door wie. Bloed dat met het blote oog niet waarneembaar is, wordt zichtbaar door een chemische goedje te spuiten: luminol. Het moet dan wel volstrekt donker zijn en het bloed licht op met een blauwe gloed.
En dan is daar het verhaal van de onderhuidse bloedingen. Slachtoffers van huiselijk geweld durven vaak pas na weken of maanden naar de politie te stappen. De blauwe plekken aan de oppervlakte zijn dan al verdwenen, maar zij kunnen zichtbaar worden gemaakt door met een forensische lamp te schijnen, die tot in de huid doordringt.
Aflevering 2: kogels
Iedere kogel draagt het kenmerk van het wapen waarmee het is afgevuurd. De loop van een pistool is nooit helemaal glad en vertoont groeven en afwijkingen, die als een stempel op de kogel worden gedrukt. Daardoor is het voor de recherche mogelijk om een patroon of huls te koppelen aan een eerdere schietpartij, met hetzelfde wapen. Of twee schietpartijen kunnen aan elkaar worden gekoppeld, omdat dezelfde kogels worden aangetroffen.
Aflevering 3: vingerafdrukken
De vingerafdruk is met recht het meest klassieke spoor dat naar een dader kan leiden. Ondanks de komst van DNA wordt het nog altijd veel gebruikt bij het oplossen van misdrijven. Het vergelijken van vingerafdrukken is voor een groot deel handwerk. "Je moet een beetje prettig gestoord zijn om dit werk te kunnen doen".
Aflevering 4: documentenfraude
Vals geld, neppaspoorten en zelfs nagemaakte zegeltjes van Albert Heijn: het komt allemaal op het bordje van de specialisten die documentenfraude onderzoeken. Soms zijn de vervalsingen zo vernuft, dat de microscoop eraan te pas moet komen om echt en onecht van elkaar te onderscheiden. Soms wordt een id-kaart met karton in elkaar geflanst. "Dat noemen we Jules de Korte-vervalsinge...".
Aflevering 5: 3D-scans
Het meeste sporenonderzoek in Krimpen aan den IJssel is uitsluitend bestemd voor de recherche van Rotterdam-Rijnmond. Maar één onderdeel heeft de vleugels verder uitgeslagen en heeft landelijke roem vergaard: de 3D-scan. Met high-tech apparatuur wordt een plaats delict driedimensionaal in kaart gebracht. Zo kunnen bij een schietpartij in een café de schotbanen tot op de millimeter nauwkeurig worden gereconstrueerd. Handig, om te controleren of verdachten en getuigen de waarheid spreken.
De 3D-scan is bij grote, geruchtmakende zaken toegepast: de fatale rit van Karst T. op Koninginnedag, de ramp met Turkish Airlines, de moord op Louis Sévèke en de zaak-Holleeder.