In de jaren vijftig werd Vlaardingen door het Ministerie van Ruimtelijk Ordening aangewezen als groeikern voor de Randstad. Met een verwachte explosieve stijging van het aantal inwoners in het achterhoofd, besloot het bestuur van de toenmalige voetbalvereniging Fortuna in 1955 tot deelname aan het betaalde voetbal dat in dat jaar startte. Op de Algemene Ledenvergadering van 18 maart 1955 ging een ruime meerderheid (94 voor, 14 tegen) akkoord met beroepsvoetbal.

Het betaald voetbal begon in 1955 met 80 clubs, verdeeld over de eredivisie, twee 1e divisies en en twee 2e divisies. Fortuna start in de tweede divisie, de laagste betaalde voetbalafdeling dus. Het eerste seizoen werd afgesloten met een 4e plaats. De play-off tegen Tubantia werd met 2-1 gewonnen en zo werd er promotie afgedwongen naar de Eerste divisie. In 1957 promoveert Fortuna van de 2e naar de 1e divisie.

In de eerste divisie vallen ze in het begin niet erg op, een elfde plaats was de beste eindrangschikking. Dit verandert met de komst van Rinus Gosens als hoofdtrainer in het seizoen 1961-1962.

Het succes

Gosens kneedde de groep tot één geheel. Fortuna had in die dagen een elftal met een zeer sterke aanvallend ingesteld verdediging en een veelvuldig scorende aanval. Verder liet Gosens zijn elftal op gevoel spelen, niet veel vasthouden aan de eigen posities maar ook van achteruit naar voren. Aanvallend voetbal waar de tegenstander vaak geen antwoord op had.

Samen met DHC en Sittardia streed Fortuna om het kampioenschap in de eerste divisie. Vijf duels voor het einde had Sittardia nog zeven punten voorsprong op Fortuna. Ook DHC stond er beter voor dan de Vlaardingers. Het was echter zo'n seizoen waarin alles lukte. Er werd met 5-1 gewonnen van Vitesse. Haarlem moest er met 8-2 aan geloven. Omdat Sittardia ineens alles begon te verliezen, kwam het aan op de laatste wedstrijd tegen DHC die 1 punt meer had dan Fortuna.  De winnaar zou kampioen worden, bij een gelijkspel maakte Sittardia nog kans op de titel. Het werd 2-0 en Fortuna werd kampioen van de Eerste Divisie A. Een hoogtepunt in de geschiedenis van Fortuna.

De spelers en supporters kunnen hun geluk niet op! Er wordt in Vlaardingen een groot feest georganiseerd, met een optocht als slagroom op de taart. Vlaardingen voetbalkampioen! Wie had dat gedacht!

Het succes kan niet op en er ligt nog veel meer voor het grijpen: de Eredivisie!! Fortuna moet twee promotiewedstrijden spelen tegen Heracles Almelo, kampioen van de 1e Divisie B. Als ze die winnen, dan mogen ze naar het hoogste voetbalpodium van Nederland!

Omdat het betaald voetbal nog twee eerste divisies kende, moesten beslissingswedstrijden uitmaken welke club zou promoveren naar de eredivisie. De dubbele confrontatie met Heracles, de kampioen van de eerste divisie B, was een direct duel tussen de topscoorders van dat seizoen: de Heraclied Joop Schuman (47 goals) en Jan Bouman (35). Mede door het geblesseerd uitvallen van Bouman kwam Fortuna op eigen veld niet verder dan 0-0.

De accommodatie

Meer dan 12.000 toeschouwers kropen die dag samen rond het Fortuna-veld aan de Floreslaan. Het is een wonder dat er die dag geen ongelukken zijn gebeurt, de hele stad leek uitgelopen. Eigenlijk had Fortuna helemaal geen stadion, er was een kleine overkapte hoofdtribune van voor de oorlog en voor de rest staanplaatsen in de open lucht.  Het veld had maar één ingang, bij de kampioenswedstrijd werd al een houten kaartjesloket ondersteboven gelopen en daar waren "maar" 8000 toeschouwers.

De return in Almelo, met een geblesseerde Bouman op de tribune, werd op 10 juni 1962 met 1-0 verloren. Dichterbij de eredivisie zou Fortuna niet meer komen ...

Het veld van Fortuna aan de Floreslaan hield in 1967 op een begrip te zijn in Vlaardingen. Dat had in eerste instantie met de resultaten niets te maken. Ter wille van een betere doorstroming van het verkeer op het naast het sportpark gelegen industrieterrein, werd een nieuwe weg aangelegd. De Floreslaan werd opengebroken, voortaan lag het Fortuna-terrein aan de nieuwe Marathonweg. Uit gewenning bleven veel leden tot ver in de jaren negentig het complex van Fortuna echter de Floreslaan noemen.

Het einde

Eigenlijk kun je zeggen dat het gloriejaar 1962 nooit meer is geëvenaard. Spelers als topscorer Jan Bouman, Sjaak Jansen en Jan Baksteen vertrokken naar andere clubs (Jan en Jan naar Sparta en Jansen naar Feyenoord)

Fortuna kon het geld goed gebruiken, want de club was in 1964, ondanks het behalen van de halve finales van de KNVB-beker, gedegradeerd naar de tweede divisie. Zonder sterspelers als Bouman was Fortuna geen schim van het elftal waarvoor aan het begin van de jaren zestig de stad nog massaal uitliep. De toeschouwersaantallen liepen op het laagste profniveau hard terug en zakten elk jaar verder. Gemiddeld kwamen er in het midden van de jaren zestig minder dan 2.500 toeschouwers op de thuiswedstrijden af. Zij zagen hoe Fortuna achtereenvolgens 9e, 11e en 6e werd in de tweede divisie. Na de terugkeer van Jan Bouman beleefde Fortuna een sportieve opleving. De club promoveerde in het seizoen 1968-1969 weer naar de eerste divisie. Het seizoen daarop de degradeerde Fotuna onmiddellijk weer naar de tweede divisie; financieel en sportief werd het steeds moeilijker om het hoofd boven water te houden. Toch promoveerde Fortuna in 1971 nogmaals naar de eerste divisie (Jan Bouman wa stoen alweer vertrokken naar Willem II), een status die de club niet te danken had aan eigen prestaties maar enkel aan het feit dat in dat jaar de tweede divisie werd opgeheven ....

Fortuna wordt FC Vlaardingen

Het bestuur besefte dat het door het oog van de naald was gekropen en besloot in 1974 de amateur-tak af te splitsen van de profafdeling, die werd ondergebracht in de Stichting FC Vlaardingen '74 , maar de resultaten vielen tegen en ook de gemeente stond er niet meer achter. Het draagvlak was verdwenen, bovendien schoot de accommodatie te kort. De hoofdtribune had niet eens fatsoenlijke faciliteiten voor televisie en radio.

In 1976 werd oud Feyenoord-speler Theo Laseroms aangesteld als trainer, en veerde de club nog een keer op. Met Kees Zwamborn, die later naar Ajax vertrok, als uitblinker kon tegen MVV de periodetitel worden behaald en deelname aan de nacompetitie worden afgedwongen.

Een gelijkspel was voldoende, maar FC Vlaardingen '74 verloor op eigen veld met 0-1. Weg kans om eenmaal eredivisievoetbal te spelen. Om het tij te keren nam de club in 1978 vijf spelers over van FC Den Haag, maar de komst van de Hagenezen zette weinig zoden aan de dijk.

Door slechte resultaten en thuiswedstrijden voor nauwelijks duizend toeschouwers, verkeerde FC Vlaardingen voortdurend in geldproblemen. De concurrentiestrijd met Sparta, SVV en Feyenoord was niet langer op te brengen. FC Vlaardingen'74 had een schuld van bijna 100.000 gulden bij het BBI (Budget Bewaking Instituut), salarissen werden nog maar zelden werden betaald - niet verwonderlijk voor een club die nog maar enkele honderden toeschouwers trok. Het faillissement was onafwendbaar. In 1981 kwam er een eind aan het betaald voetbal in de havenstad.

Inmiddels behoort naast FC Vlaardingen ook de naam Fortuna tot het verleden. In 2004 fuseerde Fortuna met TSB (The Shell Boys) tot Victoria 04, omdat de gemeente plannen had om op het terrein van Fortuna te gaan bouwen.

Op de plek aan de Floreslaan/Marathonlaan  heeft het Fortuna-"stadion" nog een aantal jaren gestaan, maar is een paar jaar geleden gesloopt. De contouren zijn nog wel zichtbaar maar tribunes, hekken etc het is allemaal weg.

Het laatste tastbare van het stadion is tegenwoordig terug te vinden op de Lissabonweg, 6 hoog. Kijk van beneden aan de flat omhoog en het balkonhek leest : FORTU_A. En wil de "dief" van de N deze alsjeblieft terugbrengen?...