Keffertje Bas heeft een wereldtijd in de Skaeve Huse

Okay, de douche was koud. En het hokje voor de beheerder kan praktischer worden ingericht. Maar verder is wethouder Joost Eerdmans tevreden over de opzet van het 'aso-buurtje' in Rotterdam-Overschie. Om er achter te komen hoe het er aan toegaat in de zogeheten Skaeve Huse legde hij zelf twee nachten zijn matrasje neer in deze stulp voor notoire overlastgevers.

Het is niet de eerste keer dat Eerdmans zijn beleid even toetst aan de praktijk. Hij zat ook al eens een week in de gevangenis, voerde een taakstraf uit en liep met een enkelband om. Deze keer koerste hij dus naar Overschie, waar niet iedereen op zijn komst zat te wachten.

Een van de vier bewoners plakte demonstratief een briefje op zijn onderkomen. "Geachte heer Eerdmans, ik ben aso nummer twee. Prettig dat u hier bent. Ik heb een klein hondje en dat is erg gevaarlijk. Ik heb bezwaar gemaakt tegen deze pr-stunt, omdat ik geen kermisattractie ben." Was getekend: de bewoner van nummer 30.

"Haha, nummer 30", reageert de wethouder na afloop van de logeerpartij. "Die heb ik uitgebreid gesproken."
En?


"De bewoners waren blij dat ze even op adem konden komen in de Skaeve Huse. En dat zullen hun voormalige buren vast ook zijn..."

Bizarre situaties


Het terrein voor notoire overlastgevers, vlak bij Rotterdam The Hague Airport, werd eind juni officieel geopend. Een paar dagen later trokken de eerste bewoners in de containers van 36 vierkante meter.

Er is plek voor elf lastpakken, maar nog niet alle huizen zijn bezet. Eerdmans: "Er wonen nu vier mensen. Die geleidelijke instroom is ook goed. Direct elf bewoners op het terrein was te veel geweest."

Het concept Skaeve Huse (letterlijk: 'rare huizen') is komen overwaaien uit Denemarken. Daar ging in 1999 al een project van start voor daklozen en andere achterstandsgroepen die moeilijk te handhaven waren in een gewone woonwijk.

In Rotterdam kregen de huizen eerst een weinig versluierende titel: aso-woningen. Maar toen daar veel ophef over ontstond werd het allerijl de Deense benaming uit de kast getrokken. Voortaan woonden de lastpakken aan de Soesterbergstraat in Skaeve Huse.

Eerdmans kan om privacy-redenen niet uit de doeken doen wat voor geschiedenis de bewoners precies achter zich aan slepen. Maar, zo verzekert hij, "het gaat om bizarre situaties".

In algemene termen had hij het eerder al over zaken als geluidsoverlast midden in de nacht, intimidatie, woedeaanvallen en psychoses.

Wereldtijd


Op het terrein is continu een beheerder aanwezig, die de boel in de gaten houdt. Wie komt er aan? Wie gaat er weg? Het wordt allemaal "beklemmend", noemt de bewoner van nummer 30 het toezicht.

"Het is anders dan mensen gewend waren", reageert Eerdmans. "Voorheen leefden ze in een sfeer van 'laat maar waaien.' Hier wordt gewerkt aan regelmaat, het besteden van een zinvolle dag."

Het is niet de bedoeling dat de bewoners permanent hun bivak opslaan aan de Soesterbergweg. "Ze leren hier om zich weer normaal te gaan gedragen", zegt Eerdmans. "Zodat ze uiteindelijk weer in een gewone wijk kunnen gaan wonen."

Van het eerste groepje bewoners heeft eentje het sowieso prima naar zijn zin. Dat is Bas, het als gevaarlijk beschreven hondje van "nummer 30". Het keffertje heeft de kuiten van de wethouder heel gelaten. Zo gevaarlijk is 'ie dus ook weer niet.

"De hond komt van een achteraf flatje", heeft Eerdmans gehoord. Nu loopt hij de hele dag over het gras te rennen. "Bas", zegt de wethouder, "die heeft er echt een wereldtijd..."

 

Meer over dit onderwerp:
Nieuws
Deel dit artikel: