ARCHIEF RIJNMOND 8 okt 2017 - Piep

Afgelopen week is iets van levenskunst bij mij ingedaald.Door twee relatief kleine gebeurtenissen.

Het begon ermee dat onze cv-ketel moest worden vervangen.
De oude was op.
Een installateur heeft de nieuwe ketel keurig op de plek van de oude opgehangen, en toen de man klaar was wilde ik de nieuwe ketel net zo aankleden als mijn vrouw had gedaan bij de oude, maar dat ging niet.

Zo’n ketel is vooral een functioneel ding. Uitgesproken mooi zijn die apparaten niet. En mijn vrouw heeft de neiging om alles in huis een beetje te ‘versieren’, èn om in de ‘versiering’ een zekere samenhang te zoeken. Zo hebben wij in het trapgat bij de woonverdieping een honden-fotogalerij, een verdieping hoger hangen en staan bij de trap allemaal getekende en gefröbelde vogels, en het thema van de badkamer, waar de ketel hangt, is: zee, strand, vissen, onderwaterleven.
Zo’n spierwitte ketel detoneert een beetje in zo’n omgeving, maar dat had mijn vrouw opgelost door er een grote, vuurrode magnetische kreeft tegenaan te hangen.
Die wilde ik ook aan de nieuwe ketel klikken. Maar helaas: de kap van die nieuwe ketel bleek niet van metaal maar van plastic.
Dus: kale, witte kap.

Een dag later zag ik dat mijn vrouw er fleurige tekeningen op had geplakt van een vis en van een krabachtig creatuur.
Mooi opgelost, voorlopig.

Het deed mij denken aan hoe mijn vrouw is omgegaan – en nog steeds omgaat – met een aanzienlijk grotere hobbel in haar leven.
Ruim elf jaar geleden maakte haar zoon een eind aan zijn leven.
Een verlies dat makkelijk ook het leven van nabestaanden kan verwoesten. Maar mijn vrouw, die ooit de kunstacademie heeft doorlopen, is meteen begonnen om vorm te geven aan dat verlies.
Zo heeft ze destijds een soort grote ‘installatie’ gemaakt van nutteloos geworden bezittingen van haar zoon. Zijn schoenen, oud speelgoed, brillen, een kapotte telefoon. Ze heeft ze allemaal geverfd en van stippen voorzien.

En ze heeft haar toevlucht gezocht tot metaforen.
Haar zoon als vogel. Een kwetsbaar diertje met vrijheidsdrang.
Haar zoon als haas. Ook kwetsbaar, en: altijd haast.
En, na het verstrijken van jaren: haar zoon als vis. Als een dier dat lang niet altijd zichtbaar is, maar dat - als een herinnering - nu en dan aan de oppervlakte komt.
Wie een beetje oplet bij ons thuis kan overal vogels, hazen en vissen ontdekken. En gestippelde voorwerpen.

Mijn vrouw heeft aan een groot verlies vorm weten te geven.
En mede daardoor zal ze hebben voorkomen dat ze de controle over haar eigen leven kwijt raakte.

Dat zoiets in het klein ook toepasbaar is, zag ik van de week aan die paar tekeningen op de nieuwe cd-ketel.

En ik zag het aan hoe ik zèlf omging met een tweede, kleine, gebeurtenis.

Niet alleen de cv-ketel had het begeven, ook de waterkoker op mijn werkverdieping. Dus: een nieuwe gehaald.
Fijne waterkoker, prima ding, alleen: dat apparaat produceert een nogal doordringende piep als je ‘m in zijn houder zet, èn als je ‘m aanklikt. Elke pot thee die ik zet - en dat kunnen er heel wat zijn op een dag thuis werken - levert met dat nieuwe apparaat drie keer zo’n piep op. Want als ik het kokende water in de theepot heb geschonken en de waterkoker terugzet in de houder, piept ie nòg een keer.
Het is een geluid waar ik niet zo goed tegen kan.
Ik ben een beetje gevoelig voor harde geluiden.
En soms ook voor zachte.

Wat te doen?
Die waterkoker terugbrengen?
Nee, daar was het te laat voor.
Er zaten al snel allemaal vlekken op.
Maar wat kun je dàn doen tegen een onaangenaam geluid?

Ik heb er iets op gevonden.
Elke keer als ik weet dat die piep eraan komt, zeg ik zelf: piep!
Op de een of andere manier is een piep van buiten minder erg, als ik zelf tegelijkertijd ook een piep produceer.
Het wordt ook een sport om precies gelijk te zijn met de piep uit de waterkoker.

Misschien lijkt dit nergens over te gaan.
Maar voor mijn gevoel bracht ik hier de les van mijn vrouw in praktijk. Er kunnen je grote dingen overkomen en er kunnen je kleine dingen overkomen, maar zolang je zelf vormgeeft aan je reactie erop, kun je veel aan.
En ja: je zou dat levenskunst kunnen noemen.

Piep!


SPEELLIJST

DE TUNE
1. Ik mis je - John Verkroost

2. Spirit don’t let me down – The Eddysons

KEES TORN & DRS P
3. Station D.P. – Kees Torn
4. Erik van Muiswinkel als Drs. P
5. De Man – Kees Torn
6. Sandra – Kees Torn
7. Drinklied – Andermans Veren Live!

COVERS
8. Oude Maasweg – Andermans Veren Live!
9. Oh, doe dat niet – Berthi Henriko
10. Alle koeien – André van Duin

AANKONDIGINGEN
11. Americanas – Metropole Orchestra Big Band

12. Het boemeltje van Purmerend - The Ramblers
13. Thea - The Ramblers

Meer over dit onderwerp:
archiefrijnmond
Deel dit artikel: