RECHTSZAAK
Ruzie over hond eindigt voor Lydia in euthanasie: 'Ik ben geestelijk en lichamelijk op'
De rechtbank in Rotterdam velt komende week een vonnis in een bizarre zaak. Lydia Bekkers werd vier jaar geleden afgetuigd toen ze haar hondje Boef uitliet en belandde zwaargewond in het ziekenhuis. De inwoonster van Spijkenisse werd nooit meer de oude. De uitspraak van de rechter? Die maakt ze niet meer mee.
Het is vrijdag 30 mei als Lydia een mailtje stuurt aan haar advocaat. Het is een afscheidsmail. "Hallo Frank", typt ze. "De definitieve datum voor mijn euthanasie is 5 juni 2025. Ik ben blij dat het zo snel gaat, want ik ben geestelijk en lichamelijk op."
Lydia bedankt haar raadsman en schrijft dat ze graag de uitkomst het proces tegen haar belaagster had meegemaakt. "Maar dat duurt te lang. Blijkbaar kan iemand alles bij elkaar liegen en telkens weer een ander verhaal vertellen. En zo de uitkomst van de rechtszaak vertragen."
Niet ouder dan 60
Op de geplande datum blaast ze in het bijzijn van haar zus Angelique haar laatste adem uit. Lydia wordt niet ouder dan 60. De rechtszaak waarover ze schreef is pas op 12 november, bijna een half jaar later.
Op de zitting leest Angelique het mailtje van haar zus voor. In tranen. En met advocaat Frank Hamers aan haar zijde. De verdachte, de 27-jarige Romy, hoort de woorden uiterlijk onbewogen aan. Ze wist niet dat Lydia overleden was, zegt ze. "Gecondoleerd."
Angelique, na afloop van het proces: "Dat ze het niet wist, was haar zoveelste leugen."
Angelique, na afloop van het proces: "Dat ze het niet wist, was haar zoveelste leugen."
Woordenwisseling over hond
Voor wat er tussen Romy en Lydia is voorgevallen, moeten we terug naar 11 juni 2021. De twee vrouwen laten die dag hun hondje uit in Spijkenisse. Romy loopt met de cockerspaniël Bruce, Lydia met het kleine bastaardhondje Boef. Er ontstaat een woordenwisseling over het gedrag van Bruce.
De ruzie ontspoort zo dat Lydia in een ambulance met zwaailichten naar het ziekenhuis wordt vervoerd. Ze heeft overal kneuzingen en blauwe plekken. Haar neus en onderarm zijn gebroken. Net als haar rechterheup, die bovendien uit de kom is. "Er was ongelooflijk veel letsel", stelt de rechter.
Haar hele sociale leven stortte in elkaar.
Nooit meer de oude
Lydia ligt elf dagen in het Maasstad Ziekenhuis en zal nooit meer de oude worden. In huis verplaatst ze zich met een rollator, buiten met een scootmobiel. Haar heup is zo beschadigd dat ze na verloop van tijd een prothese krijgt en veertien maanden moet revalideren. Om de heup te stutten wordt er zelfs beton bij gegoten.
Lydia heeft altijd pijn. Haar vrijwilligerswerk, onder meer voor de Partij voor de Dieren, moet ze opgeven. "Haar hele sociale leven stortte in elkaar", zegt Angelique.
Schuld van ex
Dat het zo lang geduurd heeft voordat de rechtszaak tegen Romy inhoudelijk kon worden behandeld, heeft twee oorzaken, legt de officier van justitie tijdens de zitting uit. De eerste is dat de verdachte niet heeft vastgezeten. Was dat wel zo geweest, dan had de kwestie voor het OM een hogere prioriteit gekregen.
Maar ook Romy's almaar wisselende verklaringen hebben voor vertraging gezorgd. Toppunt was de zitting van juni 2024, toen ze de schuld van Lydia's letsel plots in de schoenen schoof van Jim, haar ex met wie ze twee kleine kinderen heeft en in een vechtscheiding is beland. Het proces werd uitgesteld, zodat er onderzoek gedaan kon worden naar de rol die Romy hem toedichtte.
'Hij is een kickbokser en stalkt me'
Jim is gehoord door de politie en zegt dat hij niets met het geweld tegen Lydia te maken had. Volgens Romy is dat typisch haar ex. "Hij liegt."
Maar waarom heeft ze dan pas na drie jaar verteld dan Jim de kwade genius was? Volgens de verdachte komt dat omdat ze bang is. "Hij is een kickbokser en hij stalkt me. Daarom durfde ik er niks over te zeggen."
De officier van justitie neemt Romy's antwoord met een korrel zout. Volgens haar was in 2021 alles nog koek en ei tussen de verdachte en haar partner. Romy en Jim kregen na die tijd twee kindjes en gingen in 2023 uit elkaar. Dat was dus twee jaar na de clash met Lydia. "Het heeft er alle schijn van", zegt de officier, "dat de verdachte haar verklaring over Jim gebruikt in de vechtscheiding waarin ze met hem verwikkeld is."
PTSS en 30 kilo afgevallen
Bij verdachte Romy komen tijdens de zitting tranen onder haar lange wimpers vandaan. Ze zegt dat ze PTSS heeft en daardoor niet meer als onderwijsassistent kan werken. In getuigenverklaringen werd ze vier jaar geleden nog 'die dikke dame' genoemd. Maar door alles wat ze heeft meegemaakt is ze inmiddels 30 kilo afgevallen.
Hij heeft haar na de scheiding uit wraak op een escortsite gezet.
Volgens haar advocaat is haar angst voor Jim terecht. "Hij komt uit een criminele familie, die zich bezighoudt met drugshandel. Hij stalkt haar en heeft haar na de scheiding uit wraak zelfs op een escortsite gezet. Ook liet hij vuurwerk ontploffen onder de auto van haar vader."
De advocaat vindt dat Romy vrijspraak moet krijgen en geen strafblad. De verdachte zelf laat weten dat ze graag weer terugkeert in het onderwijs en dan een Verklaring Omtrent Gedrag nodig heeft. Een strafblad zou dat belemmeren.
Stemmingmakerij
"Alles wat ingebracht wordt over Jim is stemmingmakerij", is de conclusie van de officier van justitie. Ze is ervan overtuigd dat Romy de agressor was, maar haar aandeel in het geweld probeert te minimaliseren. De officier eist een taakstraf van 120 uur en vindt dat er ruim 36 duizend euro schadevergoeding moet worden betaald.
De verdachte? Die heeft als ze het laatste woord krijgt weinig meer te melden. "Ik heb alles wel gezegd", stelt Romy op matte toon. Tegenover de nabestaanden van Lydia is het woord 'sorry' niet over haar lippen gekomen.
Zwartmaken in de buurt
Voor Lydia’s zus is de zitting zwaar. "Ik ben daarna direct ziek geworden", zegt ze een week later tegen Rijnmond. "Alle spanning kwam los. Ik mis mijn zus enorm. Het is zo gruwelijk wat haar is aangedaan." Met de strafeis heeft ze moeite. "Dat je misschien kunt wegkomen met een taakstraf van 120 uur….."
Zonder wat haar vier jaar geleden is overkomen, zou ze nooit voor euthanasie hebben gekozen.
De gevolgen van de mishandeling waren voor Lydia enorm, zegt Angelique. “Mijn zus moest óók nog verhuizen, omdat de ouders van Romy haar helemaal zwartmaakten in de buurt. Volgens Romy’s vader was ze een geldwolf, vanwege de schadeclaim. Hij heeft ook gedreigd dat hij haar in de sloot zou gooien, met haar scootmobiel. ‘Doe maar’, zei mijn zus, ‘dan ben ik overal vanaf’."
"Lydia", gaat ze verder, "heeft in haar leven veel meegemaakt. Maar ze vond altijd de kracht om door te gaan. Zonder wat haar vier jaar geleden is overkomen, zou ze nooit voor euthanasie hebben gekozen. Ze hoopte op gerechtigheid. En het is treurig dat ze dat niet meer heeft mogen meemaken."
De rechtbank doet op woensdag 26 november uitspraak.
In een reactie laat de advocaat van Romy weten dat de rechter nog moet oordelen over de schuld van zijn cliënte. Het staat volgens hem niet vast dat Romy het letsel heeft veroorzaakt.
Lydia heeft direct na de ‘fatale klap’ verklaard dat zij de ex-partner van Romy had zien weglopen, stelt de advocaat. Met die verklaring, 'heet van de naald', is volgens hem lange tijd niets gedaan.
De advocaat meldt verder dat Romy tijdens de zitting niets had om zich voor te verontschuldigen, omdat zij betwist dat zij het ernstige letsel heeft veroorzaakt.
Rijnmond heeft de advocaat vrijdag, voorafgaand aan de publicatie, benaderd voor een reactie. Daarvan heeft hij zondag gebruik gemaakt.