Explosies, dreigementen en fysiek geweld: personeel Woonstad is dagelijks slachtoffer

In het tv-programma Zembla vertelt bestuursvoorzitter Mohamed el Achkar over de explosies bij het kantoor van Woonstad. Klantadviseur Nena vertelt hoe ze regelmatig agressieve en bedreigende telefoontjes van klanten krijgt. Buurtbeheerder Marinus krijgt aan de lopende band met agressie te maken als hij huizen en tuinen van Woonstad controleert op leefbaarheid en brandveiligheid.

"De ene keer reageren mensen agressief, de andere keer smijten ze de deur dicht. Als de deur dicht is, hebben ze zoiets van: pff, ’t zal wel, ’t komt wel. Dan gaan wij weg en dan is het zo van: die zien we nooit meer terug. Maar wij komen een week later wél weer terug. Dat vergeten ze dan.”

"Sommige mensen zijn zo gefrustreerd in Woonstad, dan kan de naam ‘Woonstad’ (wijzend naar logo op bedrijfskleding, red.) al agressie uitlokken. Wij hebben ook weleens dat we met de auto door de wijk rijden en dat er gewoon dingen van boven naar beneden op het dak van de auto worden gegooid."

"Nee, aangifte gaan we niet doen. Als ik aangifte tegen jou ga doen, en je bent al boos op mij, dan word je erna toch nog bozer? En dan heb je ook nog mijn privégegevens. Ik heb geen zin dat jij bij mij thuis aan de deur staat. Dan kan het misschien echt hommeles worden."

"Het gebeurt dagelijks. Dat iemand op een bepaalde denigrerende toon tegen mij spreekt: 'meisje', 'wijfie;, 'jij moet'. 'jij gaat dit voor mij doen' of 'jij zorgt maar dat het geregeld is'."

Dit zijn enkele uitspraken die zijn gedaan in telefonische gesprekken van klanten met Nena: 'Ik heb al een keer grote ruzie gehad met jullie.' 'Denk erom, ik heb niks meer te vrezen, ik ben het helemaal zat.' Maar ook: 'Het gaat uit de hand lopen vandaag. Woonstad doet niks, de politie doet niks, dan moet ik zelf oplossingen gaan bedenken.' 'Mevrouw, dit gaat om leven of dood, hè. Binnen een uurtje, anders ga ik zelf maatregelen nemen. Ik heb een cobra gekocht, ik ben er klaar mee.'

"Je raakt toch wel geëmotioneerd, in paniek", zegt Nena. "Die druk die zo iemand dan op je uitoefent, dat er binnen een uur iemand moet komen. Ja, daar ben ik toch wel van geschrokken.”

"Ik werd vroeg in de ochtend gebeld door onze collega van het crisisteam. Die vertelde dat er een explosie was bij ons hoofdkantoor. Ik schrok me natuurlijk rot. Het kwam nu wel heel dichtbij, het werd nu wel heel persoonlijk voor de mensen van een organisatie die anderen helpen, dat ze nu zelf eigenlijk slachtoffer zijn geworden. Zeker toen binnen twee dagen de volgende explosie plaatsvond."

"Een reflex zou kunnen zijn: we sluiten ons kantoor hier. Dat wilden we bewust niet doen, omdat er ook 100 duizend inwoners van Rotterdam afhankelijk van ons zijn. Wat je ziet in de organisatie is dat het niet alleen gaat over de mensen die hier op kantoor werken, maar het gaat ook om heel veel collega’s die in wijken rondlopen, mensen die aan de balies zitten. Het raakt hen natuurlijk ook."

"De afgelopen jaren zien we een enorme stijging van het aantal explosies bij onze bewoners. In 2024 hadden we zo’n zeventien explosies met een enorme schade van zo’n 4 miljoen euro voor Woonstad. Door het gemak waarmee het zwaardere vuurwerk te verkrijgen is, wordt het ook ingezet voor relaties die zijn uitgegaan, of burenruzies, of voor onderlinge conflicten."