Acht jaar cel voor Vlaardingse pleegouders: 'U maakte zich samen vrolijk over wat u haar aandeed'

Het OM had ook een hogere straf geëist: elf jaar cel. De rechtbank maakt geen onderscheid tussen de verdachten: ze hebben nauw samengewerkt bij de mishandelingen en vernederingen. Over het oudste pleegmeisje: “U maakte zich samen vrolijk over wat u haar aandeed.”

De celstraf valt lager uit omdat niet alle mishandelingen bewezen zijn. “In veel gevallen is er geen duidelijkheid over het ontstaan van het letsel.”

De zaak kwam naar buiten door de mishandeling van een toen 10-jarig meisje. Het kind had meerdere botbreuken en hersenletsel opgelopen. Uit onderzoek bleek dat zij in 2023 en 2024 was geslagen, vastgebonden en in een kooi met stroomdraden was opgesloten. Het meisje heeft voor de rest van haar leven intensieve zorg nodig.

Volgens John van den B. konden zij het pleegmeisje niet aan en had hij haar voor haar eigen bestwil vastgebonden. Hij verwees uitdrukkelijk naar de hulpverlening die had gefaald en waardoor zij er als pleegouders alleen voor hadden gestaan.

De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd oordeelde dat de hulporganisaties ernstig tekort zijn geschoten en het meisje aan haar lot hebben overgelaten. De Rotterdamse strafrechter kan zich alleen uitspreken over de twee verdachten uit Vlaardingen en oordeelt dat het 38-jarige stel een eigen verantwoordelijkheid heeft.

“Dat de instanties tekort zijn geschoten is geen excuus voor wat u de pleegkinderen heeft aangedaan. U heeft geen melding gedaan van de steeds hardere fysieke maatregelen. Voor de buitenwereld hield u de schijn op van een liefdevol gezin.”

Een psycholoog en een psychiater hebben vastgesteld dat John en Daisy meerdere geestelijke stoornissen hebben. Bij John draait het om agressie en macht, Daisy is manipulatief en antisociaal. Bij beiden wordt gebrek aan empathie geconstateerd. De stoornissen zouden elkaar hebben versterkt. “Ze jaagden elkaar aan.”

De rechter vindt wel dat beiden verminderd toerekeningsvatbaar zijn, maar legt toch geen tbs met dwangverpleging op. “Het gevaar voor herhaling is er vooral als er kinderen bij zijn. Het valt niet te verwachten dat beiden nog de zorg over kinderen krijgen.”

Na het uitzitten van hun straf wordt nog wel door de reclassering bekeken of John van den B. en Daisy W. moeten worden begeleid en behandeld. Maar dat zal dus niet in een tbs-kliniek zijn.

John van den B. heeft de meeste mishandelingen ontkend. Daisy W. zegt dat zij had moeten ingrijpen maar niet durfde, uit angst dat John haar zou slaan. Het is nog niet bekend of zij in hoger beroep gaan.

De rechtbank zegt daarover: “De pleegvader ging het meisje steeds harder straffen, wat volledig uit de hand is gelopen. De pleegmoeder zei onder invloed van haar man te hebben gehandeld. De rechtbank verwijt haar dat ze niet heeft ingegrepen. Omdat zij het er wel mee eens was en een actieve bijdrage leverde door haar man aan te moedigen, is sprake van medeplegen. Beide pleegouders krijgen daarom een celstraf van acht jaar.”

Zowel de verdachten John van den B. en Daisy W. als het OM kunnen in hoger beroep gaan. Ze moeten dat binnen twee weken beslissen.