nieuws

ARCHIEF RIJNMOND 2 juni 2013 - Werkster

Huize Vonk
Huize Vonk
ROTTERDAM - Afgelopen week heeft mijn vrouw mij een oneerbaar voorstel gedaan.
Zij heeft voorgesteld om een werkster te zoeken.
Althans iemand om te stofzuigen.
Wij wonen in een vrij groot, oud huis, met een hond en een poes.
Vooral de hond verspreidt nogal wat haren en vuil.
Zelf lopen we ook van alles naar binnen.
En ongemerkt verliezen we natuurlijk ook het een en ander.
Eens in de week het hele huis zuigen is geen luxe.
Maar het kost moeite om ons ertoe te zetten.
Mijn vrouw heeft een volledige baan.
Die staat natuurlijk niet te popelen om ’s avonds ook nog eens de stofzuiger ter hand te nemen. Ook al niet omdat we – althans op papier – twee avonden per week sporten.
In het weekend zijn er allerhande boodschappen, er zijn wel eens sociale afspraken, mijn vrouw doet de was en ze heeft ook behoefte aan fröbel-tijd.
Zoals ik behoefte heb aan ‘jongenskamertijd’.
Alweer: op papier, heb ik die heel veel, jongenskamertijd, aangezien ik overwegend thuis werk.
Toch komt ook bij mij de behoefte aan doelloos rommelen wel eens in de knel.
En stofzuigen?
Tja, daarmee gaat het een beetje zoals met het alcoholgebruik van tekenaar Peter van Straaten. Ik las een keer een interview met hem. Hij bekende volmondig dat hij te veel dronk. Toch had hij het idee dat hij er zo mee kon stoppen. Alleen: het kwam er niet van.
Zo is het ook met dat stofzuigen van mij: ik vind het helemaal geen probleem om te doen, het is ook helemaal geen aanslag op mijn mannelijkheid of zo, maar ja, het komt er niet zo snel van.
Een werkster dan, zoals mijn vrouw voorstelde?
Dat vind ik een nogal onprettige gedachte.
Ik geloof dat ik niet eens zozeer een soort calvinistische moeite heb om een ander voor me te laten werken, het is meer dat iemand dan je persoonlijke ruimte inneemt, en dat je iets van je zelfstandigheid opgeeft.
In mijn ouderlijk huis kwamen, na het overlijden van mijn moeder, eens in de week twee werksters, twee zussen. Beste vrouwen, daar niet van, maar met hun volkse luidruchtigheid namen ze een sfeer mee waar ik niet zo goed tegenkon. Ik zorgde dat ik de hort op was op dagen van hun invasie.
Verder ruim ik, als volwassene, liever zelf mijn rommel op.
Ik bedoel: als je niks mankeeert huur je toch ook niet iemand in om jouw kont af te vegen?
Mocht er ooit een dag aanbreken dat het gewoon nodig is om hulp te hebben in de huishouding, of om mijn kont af te vegen, dan accepteer ik alles, maar nu: alsjeblieft niet.
Zitten we wel met een patstelling.
Mijn vrouw wil niet haar vrije weekend aanhikken tegen het zoveelste huishoudelijk werk.
Zij zou wel iemand willen voor het stofzuigen.
Ik niet.
Hoe lossen we dat op?
Van de week hebben we de afspraak gemaakt dat ìk op vrijdag het hele huis zuig.
Dat kost me anderhalf uur.
Is te doen.
Vind ik op zich ook helemaal niet erg.
Moet ik alleen wel zorgen dat mijn radiobijdrage op vrijdag niet in de knel komt.
Kwestie van plannen.
Als ik me aan de afspraak houd, weet u in het vervolg, als u me op vrijdagmiddag hoort in het programma van collega Marcia Tap: die heeft vanmorgen – eerzaam als hij is - het hele huis staan zuigen.
Ik ben mijn eigen werkster.

SPEELLIJST
DE TUNE
1. Ik mis je – John Verkroost
2. De echte man die vist – Vals Plat
WEDEROPBOUW VAN ROTTERDAM
3. En altijd komen er schepen – Frans van Schaik
4. Als de toren weer is opgebouwd – Marguerite Lourens en Daniëlle Blok
5. De liefde/Dorussie - Koos & Caesarine Speenhoff in Arena Theater
JOODSE ROTTERDAMMERS
6. Paso doble – Orkest Eddy Walis met Clara de Vries & Juultje Cambré
7. Wo ahin soll Ich geh’n – Leo Fuld
8. ‘k Ben maar een neger – Leo Fuld
9. Footlight parade (2) – Jack & Louis de Vries’ Internationals