De opkomst van badplaats Oostvoorne

We gaan terug naar de gloriedagen van de badplaats Oostvoorne. Drie Briellenaren openen op 5 juli 1885 café-restaurant Zee en Duinen maken daarmee een voorzichtig begin om van Oostvoorne een badplaats te maken.

Helaas, een succes wordt het niet, de gasten blijven uit. Twee jaar later koopt timmerman Pieter Elshout het café en hij gaat flink aan de slag. Met behulp van zijn timmermansoog tovert hij Zee en Duinom tot een ware publiekstrekker. Het café-restaurant wordt flink uitgebreid en Elshout timmert er ook enkele hotelkamers bij. Het publiek weet nu wél de weg naar het strand te vinden. Bewoners van Voorne maar ook welgestelde burgers uit de stad bezoeken het etablissement.

Als je rijk bent, dan laat je het breed hangen, zo ook in Oostvoorne. De hotelgasten van Zee en Duin worden per badkoets richting de zee gereden en daarmee is Oostvoorne op 18 juni 1889 officieel een badplaats. De populariteit van Oostvoornse natuurschoon neemt in de jaren negentig van de negentiende geleidelijk toe.

Ongeremde groei

In de twintigste eeuw is er geen ontkomen meer aan, de badplaats Oostvoorne trekt jaarlijks honderden bezoekers. Door verbeterde bereikbaarheid, ondermeer door de aanleg van een steiger voor stoomboten (1902) en een tramverbinding (1906), stromen de badgasten binnen.

Ondernemers ruiken het geld en beginnen cafés, hotels en strandtenten. In 1912 is er dan zelfs het plan om een villawijk te bouwen, maar dit is nooit uitgevoerd.

Het succes van de badplaats brengt allerlei verschillende faciliteiten met zich mee. Zo worden er sportvelden aangelegd, er komt een golfbaan en in 1930 is er de opening van een vliegveld voor sportvliegers.

 

Noodlottig einde

Hoe is het allemaal afgelopen met Oostvoorne als populaire badplaats? Verschillende tegenslagen maken het strand steeds minder aantrekkelijk. Twee grote stormen in 1911 en 1916 slaan een groot deel van het zand weg. Het oorspronkelijke brede strand verandert in een smal strookje zand. De tramrails raakt beschadigt in de stormen, waardoor de tram niet meer tot het strand kan doorrijden. De badgasten moeten hierdoor een eind lopen voordat zij op het strand kunnen komen. Tot overmaat van ramp dreigen de hotels op de boulevard door de afkavelende duinen in te storten. Door de crisis tijdens de jaren dertig hebben mensen steeds minder te besteden. Een dagje strand zit er veelal niet meer in.
De Duitsers geven tijdens de Tweede Wereldoorlog de nekslag. De gebouwen en hotels op de boulevard moeten plaats maken voor de Atlantikwall. Uiteindelijk is er niets meer over, wat herinnert aan de gloriedagen van de toen populaire badplaats Oostvoorne...

Bob Benschop van het streekarchief Voorne-Putten en Rozenburg heeft de verloren geschiedenis over de badplaats Oostvoorne opgezocht.

Meer over dit onderwerp:
madm
Deel dit artikel: