ARCHIEF RIJNMOND 23 mei 2021 - In de nesten

Afgelopen week heeft zich een drama voltrokken dat mijn vrouw en ik maar nauwelijks konden aanzien. We zágen het misgaan en konden er weinig tegen beginnen.

De plek van het drama: de Bergsingel in Rotterdam-Noord waar we dagelijks met ons hondje lopen. Het gebeurde ín de singel, in het water. Daar speelde zich een soort ramp-in-slow-motion af.

Het begon geloof ik maanden geleden, toen het had gevroren.
We zagen een flinke tak met blaadjes eerst op de oever liggen bij het bruggetje over de singel en daarna op het ijs, meteen naast het bruggetje. Toen het ijs smolt zakte de tak in het water. Er staken vooral nog wat kleinere takjes boven het wateroppervlak uit.

Weken geleden zagen we dat op allerlei plekken vogels een nest begonnen te maken. Sommige stelletjes op verhoogde roosters die neem ik aan speciaal voor dit doel midden in de singel zijn neergezet. Maar er was ook een stel meerkoeten dat begon te werken aan een nest boven die tamelijk wankele, afgebroken tak in het water.

Dat leek mij, dat leek óns, meteen een slecht idee.
Dat was toch een ondergrond van niks?
De boel zakt zo in, of drijft weg.
Je hebt nauwelijks houvast.

Je ziet die beestjes bezig met takjes en afval en je zou wel willen roepen: doe het niet, zoek een andere plek, dit wordt niks.
Maar ja, het heeft geen zin om je ermee te bemoeien.

In de loop van de weken zagen we de meerkoeten fanatiek in de weer, op ramkoers met het noodlot. Ze zwommen af en aan, en het nest werd wel steeds hoger, maar lang niet zo hoog als de nesten op die roosters. Wat als het water zou stijgen, wat nog weleens gebeurt na een fikse regenbui?

Hoofdschuddend sloegen we het avonden achter elkaar gade.
Stonden we op het bruggetje meewarig naar beneden te kijken.

Maar zie: op zeker moment was het nest toch wel behoorlijk in omvang gegroeid. En één van de meerkoeten zat er de hele tijd op. Er waren vast eieren.

Zouden ze het dan tóch redden?
Wát een onverzettelijkheid.
Wát een doorzettingsvermogen, tegen de klíppen op.
Bewonderenswaardig.

Maar toen ging het regenen, en regenen, en regenen.
En steeg het waterpeil in de singel.

Het nest bij het bruggetje kwam steeds lager in het water te liggen, hoe de meerkoeten ook hun best deden om de boel op te hogen.

We zagen nu ook eieren in het kletsnatte nest. Die lagen ín het water.
Wij wisten genoeg.
Dit kwam niet meer goed.

En inderdaad, een paar dagen later was de boel zo uit elkaar gedreven dat je nauwelijks nog iets zag dat op een nest leek. De eieren zagen we ook niet meer. Ik zag wel op een avond die twee meerkoeten nog steeds bij die tak zitten terwijl ze hun kopjes tegen elkaar wreven. Alsof ze elkaar aan het troosten waren voor hun verlies.

Mijn vrouw en ik hadden het erover hoe bijzonder het eigenlijk is dat wij als mensen kunnen meeleven met zo’n vogelpaartje. Je moet natuurlijk uitkijken dat je niet allerlei menselijke eigenschappen op die dieren projecteert. Dat van dat ‘troosten’ was misschien al een stap te ver. Maar toch: dat wij empathie voelen voor dieren die niet eens van onze soort zijn, dat is toch wel opmerkelijk. Dat is verderop in het dierenrijk vrij ongewoon.

Tegelijk realiseerden we ons hoe relatief die empathie is. Leven we mee met de muizen die we in huis vangen? Leven we mee met de mug die we doodknijpen? Leven we mee met alle medemensen die worden getroffen door de ellende die je dagelijks in het journaal krijgt uitgeserveerd? Nou ja, eerlijk gezegd maar in beperkte mate. Er is geen beginnen aan om wérkelijk met alles en iedereen mee te leven.

Het leed van twee domme meerkoeten in de Bergsingel is al op de grens.

En mochten ze zo hardleers zijn dat ze opnieuw een poging ondernemen om op die gammele tak een nest te bouwen, stap ik misschien wel in mijn zwembroek de singel in om dat hele ding weg te halen.

Voor hun en mijn bestwil.

SPEELLIJST

DE TUNE

1. Ik mis je - John Verkroost

2. Eurovisie tune - Orgel Joke
3. Waterloo - The Kik

BOOM BANG-A-BANG
4. Boom Bang-A-Bang - Lulu
5. Sim Sala Bim - Patricia Paay

EN DAG
6. En dag - Tommy Nilsson
7. De Schreeuw van de Leeuw - Paul de Leeuw

NON HO L’ETA
8. Non ho l’eta - Gigliola Cinquetti
9. Waar blijft de tijd - The Kik

ALLES HEEFT EEN RITME
10. Alles irriteert me - Fritzz’ Madband
11. Alles heeft een ritme - Frizzle Sizzle

12. Kusjes van mij - TV Kantine

WAT ’N DAG
13. Wat ’n dag - Greetje Kauffeld
14. Wat een dag - Eddy Doorenbos

Meer over dit onderwerp:
ARCHIEFRIJNMOND RADIO CULTUUR
Deel dit artikel: