Juul Franssen gaat met een missie naar Tokyo: 'Meedoen is niet belangrijker dan winnen'

Voor Juul Franssen telt er maar één ding in Tokyo: een medaille. De 31-jarige judoka uit Rotterdam kent de slogan van de Olympische Spelen, maar die geldt niet voor haar. "Nee, meedoen is voor mij niet belangrijker dan winnen."

Stralen en presteren op de Olympische Spelen. Het is de droom van bijna iedere sporter. Voor judoka Juul Franssen kreeg die droom 21 jaar geleden een beeld, bij de Spelen in Sydney. "Toen Mark Huizinga goud won dacht ik: dit wil ik ook. Dat ik daar nu mag zijn en dat er misschien een klein meisje voor de televisie zit en denkt: 'Juul Franssen staat op de Olympische Spelen, hoe te gek is dat. Dat wil ik ook!' Ja, dat is wel heel cool", zegt Franssen.

Voor de Spelen van Londen in 2012 plaatste ze zich niet en tijdens de Spelen van Rio in 2016 was ze mee als trainingspartner. "Ik heb in Londen en Rio twee generale repetities gehad. Er mag maar één judoka per gewichtsklasse meedoen en ik ben blij dat ik nu op dat toneel mijn kunstje mag vertonen. Daar ben ik wel heel erg trots op. Dit is het moment waar het om draait."

Medaille

Franssen wil graag met een medaille naar huis en vindt dat zelf realistisch."Op basis van de wereldranglijst en de afgelopen WK’s waar ik derde ben geworden. Met een bronzen medaille zou ik al heel blij zijn. Hoe hoger hoe beter, maar ik teken voor een Olympische medaille. Ik ga niet naar de Spelen om mee te doen. Het zou fantastisch zijn als ik goud zou halen."

Tekst gaat verder onder de foto.

Juul Franssen | Foto: Rijnmond

Franssen heeft niet de meest ideale voorbereiding op de Spelen genoten. In tegendeel. Ze kreeg met behoorlijke tegenslag te maken. "Het ging niet zoals gepland, nee", zegt Franssen, die naar eigen zeggen als persoon erg gestructureerd en georganiseerd is. "De realiteit is dat het vaak niet onder controle te houden is. Mijn vader heeft in februari een zware hersenbloeding gehad. Dat heeft een grote impact op ons gezin en familie."

"We hadden al meer dan honderd jaar een slagerij, die al drie generaties in onze familie was. Die hebben we noodgedwongen moeten stoppen. Dat is best heftig geweest", aldus de judoka, die haar sportieve ambities even op een lager pitje zette. "Samen met mijn team heb ik bewust gekozen om er drie maanden voor mijn ouders te zijn en alles op de rails te krijgen. Uiteindelijk heb ik er toch voor gekozen om eind april het EK te doen. Ook voor mezelf: tot hier en niet verder."

'Mijn vader en ik allebei een medaille'

Toch probeert Franssen ook kracht uit de situatie te halen. "Op het moment dat zoiets gebeurt, heb je nog meer die drive om een Olympische medaille te halen. Er is niemand die liever wil dat ik een medaille win dan mijn eigen vader. Die medaille is een stuk voor hem. Het gaat te ver dat ik het puur en alleen voor hem doe. Ik doe topsport voor mezelf. Hij zit nu in het revalidatiecentrum. We hebben afgesproken dat hij daar zijn medaille haalt en ik in Tokyo. Hij heeft gezegd dat hij voor de Spelen in ieder geval thuis is. Dus we gaan kijken wie er zich aan gaat houden."

Franssen behaalde medailles op verschillende Europese - en Wereldkampioenschappen. "Van de junioren, onder 23 jaar en senioren. Overal heb ik al een medaille gehaald. Behalve op de Spelen... Die ontbreekt nog. Het zou mijn carrière compleet maken. Het is niet zomaar gegeven dat je die wint. "

Mochten de Spelen op een teleurstelling uitlopen, dan heeft Franssen in de loop der jaren geleerd om te relativeren. "Als ik geen medaille win, dan is het niet het einde van de wereld. Ik heb geleerd dat ook dan de volgende dag de zon weer opkomt. Daar zal ik dus weer overheen komen, maar ik zal er alles aan doen om die medaille binnen te halen."

Meer over dit onderwerp:
RIJNMOND SPORT JUDO REPORTAGE SPORT
Deel dit artikel: