’Feestend met de Schotten door Milaan’

Het Feyenoordlegioen wordt binnen en buiten Nederland geroemd om zijn trouw aan de club. In voor- en tegenspoed is de Kuip gevuld en de supporters volgen hun club door heel Europa.

Aan de andere kant zijn er problemen in de Europese stadions, waar publiek ver van elkaar vandaan wordt gehouden. ‘’In Milaan was dat heel anders, daar dansten we met de Schotten door de straten’’, vertelt Nico van Veen.

Nico is net 20 als hij met een vriend naar de Europacupfinale afreist. ‘’We gingen met de trein naar Milaan. We hadden geen auto dus het was een prima manier om naar Italië af te reizen.’’

De heren rijden met een stampvolle trein naar de stad in het noorden van Italië. ‘’We vertrokken vroeg in de avond vanuit Rotterdam. Het was een rustige reis omdat er geen bier in de trein te krijgen was’’, vertelt Van Veen lachend. ‘’Uiteindelijk kwamen we rond een uurtje of 9 in de morgen aan in Milaan.’’

In de stad is het een dag voor de wedstrijd een bonte verzameling van fans van zowel Celtic als Feyenoord. ‘’Nu heb je van die oranje-pleinen, maar hier stond echt alles door elkaar heen en de sfeer was geweldig. Niets was georganiseerd, misschien maakte het dat wel zo leuk en zo los.’’

‘’We deden alles op de bonnefooi en hebben die dagen alleen maar spaghetti gegeten. Van cultuur hebben we weinig opgesnoven. Het was een groot feest.’’ De wedstrijd is voor de heren een emotionele happening. ‘’Toen Kindvall die tweede erin schoot, vielen we elkaar in de armen. Zo gelukkig. Het mooie was dat die Schotten het ook sportief oppakten. Er was geen haat en nijd.’’

Het feest gaat na de wedstrijd gewoon door. ‘’Eenmaal in de tram vanuit het stadion naar het centraal station van Milaan kwamen we in een feest terecht. Polonaises in de tram, mensen die elkaar staan te knuffelen. Het was niet te beschrijven wat daar gebeurde.’’

Nico komt in de metro ook een gedesillusioneerde Schot tegen. ‘’Ik liep daar met een metalen toeter, met Feyenoordsticker door die metro te hossen, komt er zo’n Schot naar me toe. Of die asjeblieft mijn toeter mag hebben als herinnering. Geen probleem natuurlijk, maar daar wilde ik wel iets voor terug. Uiteindelijk kreeg ik twee prachtige Celtic-manchetknopen. Ik heb ze nog steeds.’’

In Nederland aangekomen, krijgt Nico toch een teleurstelling te verwerken. ‘’We liepen het Weena op, op zoek naar festiviteiten, maar het wat bleek. We waren te laat. Een agent die we daar tegen kwamen, zei dat het een geweldig feest was geweest. Geen probleem, want wij waren erbij in Milaan. Dat neemt niemand van ons af.’’

Meer over dit onderwerp:
europacup1
Deel dit artikel: