Een ordinaire containerboer als initiator van de ECT

Wie aan de Rotterdamse haven denkt, ziet meteen een bedrijf voor zich: ECT. Het bedrijf heeft zich vanaf de eind jaren ’60 van de vorige eeuw ontwikkeld tot een internationale speler. Maar nu, in 2015, sluit de Home Terminal.

Het bedrijf begon ooit als een samenwerking tussen een aantal bedrijven. Het zou nooit zijn geworden tot wat het nu is, zonder één man: François Swarttouw.

Voordat in 1967 de eerste containers de Rotterdamse Eemhaven binnenkwamen moest er een hoop werk worden verzet. ‘’In de jaren ’60 van de vorige eeuw was het havenwezen gefragmenteerd en was er weinig samenwerking’’, vertelt historicus Marc Dierikx van het Huygens Instituut in Den Haag. ‘’Bedrijven werkten vooral voor zichzelf, onhandig omdat er een grote verandering aan zat te komen.’’

Grote veranderingen
In Amerika werd de vraag naar gestandaardiseerde vervoersmogelijkheden van stukgoederen steeds groter. ‘’De havenindustrie stond voor grote veranderingen. De scheepvaart moest sneller en makkelijker.’’ De zeecontainer vervulde deze Amerikaanse vraag met verve.

Om Rotterdam mee te kunnen laten profiteren van deze ontwikkeling, moest er snel worden gehandeld. ‘’Swarttouw zag deze ontwikkeling, waar anderen eigenlijk nog lagen te slapen. Hij mag met recht een visionair worden genoemd.’’

Goede infrastructuur
Inmiddels had Swarttouw het bedrijf van zijn vader overgenomen. Daardoor had hij binnen de havenwereld een belangrijke stem. Samen met concurrenten uit de Rotterdamse haven ging Swarttouw om de tafel zitten. Hij was zich ervan bewust dat een goede infrastructuur op de Eemhaven net zo belangrijk was als het overslagpunt zelf.

Zo werden tijdens deze gesprekken ook de Nederlandse Spoorwegen uitgenodigd. Samen met Quick Dispatch, Thomsen's Havenbedrijf , Müller-Progress en Pakhuismeesteren werden de eerste stappen gezet richting ECT.

Oog voor grote ontwikkelingen
‘’Het is knap wat Swarttouw voor elkaar heeft gekregen in die periode. Als een van de weinigen in de Rotterdamse haven had hij het juiste oog voor grote ontwikkelingen. Hij zag voor zich dat Rotterdam zich als een wereldspeler kon ontwikkelen en speelde daar met ECT goed op in.’’

In 1967 komt het eerste containerschip de Eemhaven binnen. Met de Atlantic Span begint het verhaal van de home terminal in Rotterdam. Naast het visionaire gedachtegoed, wist Swarttouw ook goed hoe hij een bedrijf moest leiden. ‘’Toen de financiering van het bedrijf in gevaar dreigde te komen, haalde Swarttouw er een andere grote speler bij. De Koninklijke Rotterdamsche Lloyd ging meewerken in het bedrijf.

Ongezouten kritiek
Toen dat bedrijf uiteindelijk alle aandelen kreeg, bleef Swarttouw iedereen nauwlettend én kritisch volgen.’’ De ongezouten kritiek van Swarttouw werd hem niet altijd in dank afgenomen.

‘’Op een gegeven moment liep de kritiek bij de Lloyd de spuigaten uit. Ze hebben hem toen voorgelegd om de boel maar zelf te gaan leiden. Wat Swarttouw toen maar is gaan doen.’’
De wisseling van de wacht bij het bedrijf betekende een enorme impuls.

Internationale speler
Als president-directeur van ECT slaagde Swarttouw erin verschillende grote containervervoerders blijvend naar Rotterdam te halen. Hij bouwde in de jaren ‘70 het bedrijf uit tot een grote internationale speler.

Dierikx: ‘’De ECT groeide in die periode uit tot Europa’s grootste containerhaven.’’ Ook het visionaire gedachtegoed van Swarttouw bleef deze periode fier overeind. ‘’Het bedrijf stond in die periode ook bekend als leidend als het ging om technologische ontwikkelingen. Het bedrijf moest up-to-date blijven. En daar zag Swarttouw strikt op toe.’’

Groter en groter
In de jaren die volgden werd ECT steeds groter en sterker. Swarttouw bleef nuchter onder het succes en besefte dat het bedrijf zuinig moest zijn. ‘’De behaalde winsten moesten van Swarttouw opnieuw worden geïnvesteerd in het bedrijf, puur om te zorgen dat nieuwe ontwikkelingen meteen konden worden toegepast.’’

In 1997 werd Swarttouw geïnterviewd door het Rotterdams Dagblad. Hij zag zichzelf als een straatvechter die knokte voor zijn zaak, ‘’maar eigenlijk ben ik gewoon een ordinaire containerboer.’’
Deel dit artikel:

Reageren