ARCHIEF RIJNMOND 5 sept 2021 - Niks hoeven

Afgelopen week ben ik besprongen door allerlei tegenstrijdige gevoelens en gedachten. Ik wist even niet meer wát ik nou moest denken en voelen.

Was ik bezig om geestelijk in een val te trappen, of boorde ik iets wezenlijks in mezelf aan?

Het heeft te maken met het bezoek dat mijn vrouw en ik afgelopen week hebben gebracht aan de oudste zus van mijn vrouw die vorig jaar met haar man is verhuisd naar Bretagne, in Frankrijk.

Van een afstandje hebben we hun Frankrijk-project jaren gevolgd.

Zeven jaar geleden kochten ze voor weinig geld een wat bouwvallig huis plus grote schuur in een piepklein dorpje in the middle of nowhere. Al hun vakanties en vrije tijd besteedden ze daarna aan het opknappen van de boel en het opzetten van een grote groentetuin. Vier keer per jaar gingen ze erheen met allemaal spullen, en ter plekke werkten ze zich uit de naad.

Ergens had ik wel bewondering voor hun gedrevenheid, maar ik dacht ook weleens: waar begin je aan? Waar heb je zin in? Ga gewoon lekker met de auto op vakantie en overnacht in goedkope hotelletjes. Zoals wij doen.

Maar hun plan ging verder. Ze wilden daar permanent gaan wonen. In de rust en de ruimte, deels zelfvoorzienend. En vorig jaar, toen ze allebei de aow in zicht hadden, namen ze de stap.

Nu en dan kregen we berichten over hun vorderingen. Maar ik kon me moeilijk een voorstelling van het geheel maken. Helemaal snappen deed ik het ook niet.

Maar tijdens de paar dagen dat mijn vrouw en ik er waren, viel het kwartje. Een prikkelarme omgeving waarin niks hoeft, waarin je dicht bij de natuur leeft, met eten uit eigen tuin, en waarin je ’s middags op je eigen terrasje lekker in de zon zit.

Het had iets paradijselijks.

Het deed me een beetje denken aan het oord van een vriend in Brazilië waar ik geregeld ben geweest. Lang heb ik gedacht: als alles in Nederland mislukt, ga ik gewoon daarheen. In de vredigheid van die omgeving red ik me ook wel. Met heel weinig.

Zo’n soort gevoel kreeg ik nu ook over me. Er voer een rust in me die ik van thuis niet of nauwelijks ken.

Terloops informeerde ik bij de man van mijn schoonzus of die twee huizen naast hen echt leeg staan, en wat die zouden kosten. Mijn gedachten gingen een beetje met mij op de loop. Iets in mij had ons huis in Nederland al verkocht, al mijn platen op Marktplaats gezet en Rijnmond geïnformeerd dat ze voor de zondagochtend beter iemand anders konden zoeken.

Ik voelde de cliché-gedachte van een geslaagde vakantie in me kruipen.

Je bent op een plek waar rust heerst, en mooi weer, en waar je niks hoeft, en je denkt: kon het maar altijd zo zijn. Zal ik hier niet gewoon blijven?

Dat denk je, terwijl je natuurlijk best weet dat je jezelf meeneemt. De onrust die je in je normale bestaan ervaart, komt van binnenuit. Die zit in je. En die neem je waarschijnlijk mee.

Of is zo’n nieuwe omgeving ook een mogelijkheid om een nieuw gebied in jezelf te ontginnen?

Ik had het er uiteraard met mijn vrouw over. Die mij vroeg of ik dacht dat ik dan de hele dag in de tuin zou gaan werken. Tja, geen idee eigenlijk. En de muziek? Ja, ook geen idee. En hoe denk je dat het in de winter is? Ja, kaal, en koud. Dan zit je meer binnen. Net als nu thuis.

‘Ach,’ zei ik, na nog wat vragen, ‘misschien moet je me ook helemaal niet serieus nemen.’

Waarop ze vrij snel terugkaatste: ‘Dacht je dan dat ik dat deed?’

SPEELLIJST

DE TUNE
1. Ik mis je - John Verkroost

2. Ik ga naar Frankrijk - The Amazing Stroopwafels
3. I love Paris - The Modern Tropical Quintet
4. Ik heb een huis met een tuintje gehuurd - Herman Emmink
5. Days of wine and roses - King Ben & His Rhythm Slaves

ACTUEEL
6. Grand Prix - Drs. P
7. De Zwaan - Arie van der Krogt

DE HORT OP
8. Irish ballad - Kees Torn
9. Ode aan Paco Peña - Mike Boddé
10. Você e eu - Roland Vonk

11. Boerenlul - De Tunes
12. Fout, fout, fout - Arie van der Krogt
13. Knapenkoor - Loes Luca

Meer over dit onderwerp:
ARCHIEFRIJNMOND RADIO CULTUUR
Deel dit artikel: