Zo Ben Ik Groot Geworden: Bero Beyer

Hij groeide op met VHS-banden vol films. Dr Strangelove van Stanley Kubrick? Bero Beyer (Bremerhaven, 1970) weet niet meer hoe vaak hij die movie gezien heeft. Maar als hij gaat tellen zijn twee handen waarschijnlijk niet voldoende.

"Film schakelt een deel van je brein uit en activeert een ander gedeelte. Misschien wel het deel dat naar je hart leidt", zegt de nieuwe directeur van het Rotterdamse Filmfestival.

Als student aan de Kunstacademie werkte hij al voor het festival, die "schier oneindige oceaan aan cinematografische heerlijkheid."

Hij begon als pendelbuschauffeur. "Eerst van het Hilton naar het oude Lantaren-Venster. Later ook naar Schiphol, om gasten op te halen. Héérlijk!"

Beyer is de zoon van een kapitein, die over de hele wereld voer, en had een Duitse moeder. Toen hij zes maanden was, verhuisde het gezin met drie kinderen van het Duitse Bremerhaven naar Capelle aan den IJssel. Later werd Berkel en Rodenrijs de domicilie.

Samen ontbijten en dineren stond thuis hoog aangeschreven. En in zijn eigen gezin (met drie dochters) probeert Beyer die traditie in ere te houden. "We zijn zo atheïstisch als de pest. Maar het is belangrijk dat je toch samen het brood deelt."

Leren kostte hem als middelbare scholier geen moeite. Stampwerk op Melanchton Schiebroek? No problem. Toch had de gymnasiast daar maar één vak waarvoor hij passie kon opbrengen: tekenen. Hij heeft er zelfs examen in gedaan.

Na de Kunstacademie werkte hij onder meer als filmproducent. Toen het Filmfestival vorig jaar een opvolger zocht voor Rutger Wolfson kon de man van de VHS-tapes en het pendelbusje geen nee zeggen.

"Kom maar op!", zegt hij glunderend, kort voordat de eerste cinematografische heerlijkheid wordt opgediend, "ik ben er klaar voor."

Luister hierboven naar de audioverhalen van Filmfestivaldirecteur Bero Beyer.
Meer over dit onderwerp:
madm zbigg
Deel dit artikel:

Reageren