Zo Ben Ik Groot Geworden: Richard Krajicek

Hij kwam in 1971 als asielzoeker op de wereld in een Rotterdams ziekenhuis. Pas toen hij een kleuter was kregen de ouders van de huidige directeur van het ABN Amro World Tennis Tournament een Nederlands paspoort. Tsjechen waren ze, gevlucht voor het communisme.

Ze kwamen aan in Rotterdam op de dag dat Feyenoord de Europacup had gewonnen en keken hun ogen uit. De stad was vergeven van voetbalfans met een stuk in de kraag. Was dit dan toch het westerse Sodom en Gomorra waar de communisten zo voor gewaarschuwd hadden?, vroegen Petr en Ludmilla Krajicek zich af.

Thuis (in Capelle aan den IJssel en later De Lier) waren ze met zijn vieren. Richard heeft nog een oudere halfzus: Lenka. "Veel mensen denken dat ik ben opgegroeid met mijn andere halfzus Michaëla. Maar dat is dus niet zo."

Als Richard drie jaar is daagt hij zijn vader uit om een partij'tje tennis te spelen. En bezegelt daarmee min of meer zijn lot. Hij heeft talent, vindt zijn vader. En moet de onvervulde idealen waarmaken van Petr, een handballer die nooit de top bereikte."Alles in het gezin ging over presteren", zegt de latere Wimbledon-kampioen.

De schuchtere en sensitieve "Kraai" is als de dood om een wedstrijd te verliezen. Want dan weet hij dat het er 's avonds thuis "niet leuk" aan toe zal gaan. En dat de woede zich niet alleen op hem zal richten, maar ook op Ludmilla, die altijd voor haar zoon in de bres springt.
Mishandeld? Dat is hij niet, zegt hij, al zijn de straffen soms wel fysiek. "Als ik verloren had, moest ik van het trainingscentrum naar huis rennen. Mijn vader reed er dan met zijn auto naast om te controleren of ik niet ging wandelen."

Op zijn dertiende zoent hij één keer met een Francaise. Een tennismeisje, dat ook meedoet aan een landentoernooi. Het zal nog jaren duren voordat hij daarna echt een relatie aangaat. Want verkering? "Dat leidde maar af en vond ik zonde van mijn tijd."

Als 19-jarige speelt hij zijn eerste proftoernooi in Israel. Met een walkman als gezelschap en cassettebandjes van Prince in zijn bagage. "Ik pakte daar mijn eerste punten en werd de nummer 1200 van de wereld. Jee, dacht ik, hoe kom ik ooit in de Top 100? Want dat was de bedoeling...."

Uiteindelijk zal het van oorsprong Rotterdamse jochie de nummer vier van de wereld worden. Als hij in 1996 de grote beker mag kussen op Wimbledon is zijn vader daar niet bij. Petr en zijn zoon zijn gebrouilleerd. Richard laat zich na de finale ontvallen dat hij met de Grand Slam-titel zijn jeugd heeft terugverdiend.


Luister hierboven naar de audioverhalen van Richard Krajicek.
Onder: Krajicek wint Wimbledon















Meer over dit onderwerp:
madm zbigg
Deel dit artikel:

Reageren