Hoe de angst voor intimidaties van Feyenoord een bijna onbestuurbare club maken

‘Het ingooien van zijn ramen keur ik af, maar hij heeft er wel min of meer om gevraagd.’ Teksten van deze strekking zijn sinds het vandalisme op de stoep van Feyenoord-directeur Mark Koevermans veelvuldig te lezen op diverse supporters-fora. Hoe komt het toch dat clubleiding en achterban zo ver uit elkaar staan?

Of het terecht is of niet, het gevoel dat Feyenoord haar eigen supporters niet serieus neemt leeft heel sterk onder een gedeelte van het Legioen. Op social media wordt het al jaren geroepen door velen en ook tijdens de recente inspreeksessies over Feyenoord City op het stadhuis kwam het meerdere malen naar voren. Voor een aantal aanhangers van de Rotterdamse club is daarom de tijd van praten voorbij en wordt zwaarder geschut ingezet.

De beschadigingen aan het huis van Koevermans zijn daar het meest recente voorbeeld van. Deze actie wordt zeker niet goedgepraat door het Legioen, maar de afkeuring is niet zo massaal en uitgesproken als dat je zou mogen verwachten na zo’n weerzinwekkende actie. Niet verrassend, want Koevermans en co. worden maar matig tot slecht gepruimd door een deel van de Feyenoord-supporters.

De oorsprong van dit probleem ligt tientallen jaren achter ons. Vanaf het ontstaan van de zogenaamde harde kern is door zowel de club als de Feyenoord-aanhang en de politiek heel lang de andere kant op gekeken. Een echt harde veroordeling vanuit de club, de supportersvereniging of het stadhuis was er veel te weinig, terwijl er genoeg aanleiding voor was als Feyenoord bijvoorbeeld weer eens de grens over ging en het fout ging in Duitsland (Borussia Mönchengladbach en MSV Duisburg), Frankrijk (AS Nancy) of Italië (AS Roma). En wat te denken van de verbale misdragingen in het Olympisch Stadion aan het adres van de overleden vrouw van Ajax-trainer Louis van Gaal? Of een georganiseerde knokpartij met Ajax-fans in een weiland bij Beverwijk waar een dode viel te betreuren? En zo kunnen nog wel even doorgaan met grote en kleine incidenten.

De antisemitische muurschildering van Steven Berghuis | Foto: Rijnmond

Angst voor represailles creëert monster

Daarmee is een monster gecreëerd dat zich nu niet meer zo eenvoudig laat temmen. Uit angst voor represailles greep niemand écht in. Alleen de burgemeester zette woorden om in daden door in 2009 de aanwezigheid van uitsupporters te verbieden bij de Klassieker. Een mooi staaltje symptoombestrijding waarbij de kwaal ongemoeid gelaten werd. Omdat deze totale beweging al jaren gaande is, is er binnen de harde kern van Feyenoord nu sprake van meerdere generaties, waarbij jonkies als bijvoorbeeld de Rotterdam Jongeren Kern (RJK) staan te trappelen om het hooliganpad op te gaan om zich te bewijzen ten opzichte van de ouwetjes.

Door de jaren heen is Feyenoord daardoor een club geworden die altijd in opspraak is als het om supporters gaat. Vaak terecht en soms onterecht. Maar ja, je hebt nu eenmaal een slechte naam en dus altijd de schijn tegen. Alleen al de afgelopen maanden stapelen de voorbeelden zich op met de inbraak in De Kuip tijdens Feyenoord-RKC, de huisbezoeken aan medewerkers van de club, het anti-homo geweld tegen de voorzitter van de Roze Kameraden en nu dus de gesneuvelde ramen van Koevermans als dieptepunten onder de dieptepunten.

En dan zijn er ook nog ‘supporters’ die de club bij iedere Europese wedstrijd bewust een boete bezorgen door vuurwerk af te steken of op de trap te blijven staan. Dat is natuurlijk van een andere orde, maar toont wel aan dat anarchie hoogtij viert in sommige vakken in de Kuip.

Onbestuurbare club

Gevolg van dit alles is dat heel Feyenoord al jaren wordt gegijzeld door een enorme angst voor een gedeelte van de eigen aanhang. De club is daardoor zeer moeilijk bestuurbaar of beter gezegd: bijna niet te besturen. Want ieder besluit door bijvoorbeeld de clubdirectie of bestuur van de supportersvereniging kan zomaar rekenen op een negatieve reactie vanuit de harde kern.

Die negatieve reactie is regelmatig niet mals, want middelen als bedreiging en intimidatie worden niet geschuwd. En probeer dan nog maar eens beleid te maken als je weet dat je veiligheid in het geding kan komen als je als leiding een weg inslaat die bepaalde lieden niet aanstaat. Het heeft er voor gezorgd dat een organisatie als Vrienden aan de Maas, die druk bezig was investeerders voor het nieuwe stadion te vinden, nu uiteen lijkt te vallen. Want ook de Vrienden worden bedreigd en geïntimideerd en dus is een aantal betrokkenen afgehaakt.

De hele discussie over het nieuwe stadion is sowieso het meest sprekende voorbeeld van de ernstig verstoorde verhoudingen in en om de Kuip. Zoals bekend wil Feyenoord nieuwbouw maar een gedeelte van de achterban vindt Feyenoord City een heel slecht plan. De projectgroep die de nieuwbouwplannen uitwerkt zegt inspraak georganiseerd te hebben, maar de tegenstanders van Feyenoord City vinden dat maar schijn en voelen zich niet serieus genomen.

Grootste gedeelte Legioen misdraagt zich niet

En dan weet je wat bij een club als Feyenoord de gevolgen zijn: bedreigingen en intimidatie, die zelfs reiken tot aan het Rotterdamse stadhuis. De weerstand stak eerst alleen op social media de kop op en ging daarna steeds een stapje verder met als gevolg dat meerdere medewerkers van Feyenoord nu met een alarmknop van de politie in hun zak rondlopen.

Het is eigenlijk een kip/ei-discussie, want de clubleiding regeert noodgedwongen meer en meer van achter gesloten deuren. Ze ontwijkt de confrontatie met de eigen achterban, vanwege het slechte gedrag van gedeelte daarvan. En daar is best begrip voor op te brengen. Maar vanuit die achterban klinkt dan: ‘Ja, ho even. Wij zijn niet allemaal hooligans. Het grootste gedeelte van het Legioen weet zich wel te gedragen.’ En daar zit natuurlijk ook een grote kern van waarheid in.

Feyenoord City: al jarenlang een heet hangijzer in Rotterdam-Zuid | Foto:

Hoe is deze patstelling te doorbreken? Het is even simpel als ingewikkeld: verbeter de wereld, begin bij jezelf. Maar wie zet daarin de eerste stap? Als iedereen in het Legioen zich normaal gedraagt en op basis van argumenten de discussie voert zal de houding vanuit het Maasgebouw richting de achterban echt wel verbeteren. Dat is een proces waarbij misstappen van individuen helaas moeilijk te voorkomen zijn. Als de directie dan de angst van zich afgooit en open en transparant met goedwillende supporters het gesprek aangaat over met name Feyenoord City zal dat een hoop onvrede wegnemen.

Er is zelfs al een woord voor dit proces: normalisatie. Maar die normalisatie moet echt van twee kanten komen, anders werkt het niet. En daar wringt de schoen, want club en harde kern staan dus duidelijk lijnrecht tegenover elkaar, ook omdat eerdere pogingen om normaal met elkaar om te gaan strandden. Wiens fout dat was? Beide partijen wijzen daarbij naar elkaar. Maar de tijd dringt, want enkel en alleen als de directie en het hele Legioen echt de handen ineen slaan gloort er een mooie toekomst. Zolang dat niet gebeurt zal de club van Zuid de club blijven waar aan potentie geen gebrek is, maar waar het benutten van die potentie onmogelijk wordt gemaakt door een strijd tussen mensen die allemaal zeggen dat ze het beste voor Feyenoord willen.

Meer over dit onderwerp:
FEYENOORD NIEUWS SPORT VOETBAL
Deel dit artikel: