Jeffrey traint voor Marathon Rotterdam op het helikopterdek van een schip in de Caraïben

Wie de marathon binnen de drie uur wil lopen, moet offers brengen. Maar wat als je maximale trainingsrondje honderd meter op een schip is en de temperatuur dertig graden in de Caraïben? Dan ben je toch wel een echte bikkel. Het is het laatste deel van de voorbereiding van Capellenaar Jeffrey de Kramer.

De 34-jarige atleet voetbalde vroeger bij HION en SVS. Als bijna A-junior stopte hij vanwege andere interesses. Vanaf zijn 21ste is hij atleet en richt zich vooral op de korte en middellange afstanden. Toen viel zijn oog op de marathon. Inmiddels maakt hij een jaar deel uit van de B-selectie van het Rotterdamse PAC.

"Hardlopen helpt mij op vele vlakken. Mentaal en fysiek heb je een doel voor ogen. Het zorgt voor focus, voor regelmaat. Je werkt via trainingen toe naar wedstrijden. Je bent bezig met zaken als intensiteit en voedsel."

Voedsel (‘veel nootjes vanwege de eiwitten’) dat hij ook heeft meegenomen naar de Caraïben. De Kramer is als materiaalinspecteur uitgezonden door het Rotterdamse bedrijf Applus RTD. Voor de kust van Port of Spain, de hoofdstad van Trinidad & Tobago, werkt hij op de Borealis, een 182 meter zwaar pijpenleg- en constructievaartuig.

"Het zijn diensten van 12 uur, op en af. Ik werk vooral in de nacht. Daarna heb ik een uur, soms twee, om te trainen. Vervolgens ga ik slapen."

In quarantaine op Barbados

De 1.87 meter lange geboren Rotterdammer sleept al tijden 70 kilo lichaamsgewicht mee. “Het is nu even iets meer. We moesten voor deze klus een week in quarantaine op Barbados. Daar zaten we vast in een hotelkamer. Dat was niet alleen lastig qua trainen, maar ik ben ook een paar kilo aangekomen.”

Inmiddels heeft De Kramer de draad op het schip opgepakt. Op een wel heel speciale locatie worden de trainingsronden afgelegd. Op het helikopterdek van de Borealis maakt hij zijn kilometers. Recent liep de Kramer op die plek 28 kilometer, bij een temperatuur van ruim 30 graden.

“Rondjes van bijna honderd meter. Het plan was alle trainingen op de loopband af te werken, maar dat is toch geestdodend. Daarom loop ik alle duurlopen en bloktrainingen tot marathontempo op het dek. Elke twee kilometer de ene kant op en dan weer twee kilometer de andere kant. Dat bij een snelheid van 15 kilometer per uur, dus een kilometer per vier minuten. De intervallen zijn sneller, deze moeten wel op de band.”

Het is voor de atleet wel afzien. “Hier is een hoge luchtvochtigheid. Het voelt soms als een zelfmarteling. Echt alles in je roept dan te stoppen om even op adem te komen. Het afbreken van een training is voor mij alleen nooit een optie. Ik zie het heel simpel. Het is mineur of extase na een run. Down en chagrijnig of trots en met het hoofd omhoog. Ik kies voor het tweede. Ik wil mijn doel bereiken.”

'Niet in Rotterdam lopen'

Dat doel was dus Rotterdam. Begin september, een paar dagen nadat hij in Schoonhoven nog de tien kilometer won, vertrok hij naar de West. “Bij dit soort klussen weet je nooit hoe lang het gaat duren. Gezien de hoeveelheid werk is de huidige inschatting nog 6 – 8 weken. Dat betekent dus dat ik niet in Rotterdam kan lopen.”

“Het is mijn geboortestad. Daar had ik graag gelopen”, vervolgt De Kramer. “Maar het gaat of het gaat niet. Ik vind het niet erg. Als ik straks maar een marathon heb gelopen. Het doel is onder de drie uur. Dat is in de loopwereld een tijd die meetelt.”

Jeffrey de Kramer heeft zijn schema inmiddels moeten aanpassen. “Het wordt een langere voorbereiding voor me.” Als de opbouw gedaan is neemt in de laatste weken van een marathon voorbereiding de intensiteit en capaciteit af. Het zogenoemde ‘taperen’. Dit is om het lichaam te laten herstellen van de opgedane trainingsimpact. “Ik moest terug in mijn schema om qua training intensiteit en afbouw weer met de volgende marathon te matchen.”

Het nieuwe doel wordt de klassieke marathon op 14 november in Athene. Lukt dat niet, dan zou De Kramer wel eens twee weken later (28 november) in Spijkenisse aan de start kunnen verschijnen.

'Het voelt fysiek soms als roofbouw'

Het wordt vermoedelijk niet alleen zijn eerste, maar mogelijk ook zijn laatste marathon. De reden? Het werk. “Ik loop al enige tijd met de gedachte rond mijn lichaam iets meer te ontzien. Het gros van mijn trainingen doe ik aan het einde van drukke werkdagen. Hoewel ik hier enorm veel mentale energie van krijg, voelt het fysiek soms als roofbouw. Ik ben nu op het niveau om een hele snelle marathon te klokken. Als dit me lukt, heb ik al mijn ambities binnen het hardlopen bereikt."

Deel dit artikel: