ARCHIEF RIJNMOND 19 sept 2021 - Waarde

Afgelopen week heb ik iets gedaan waar mijn vrouw aanvankelijk een beetje haar wenkbrauwen bij optrok. Ik deed iets dat mijn vrouw zelf waarschijnlijk niet zo gauw zou doen.

Wat gebeurde er?

Via Facebook werd ik van de week benaderd door iemand die ik niet persoonlijk kende. Hij vertelde dat ie vaak naar me luistert op de radio, op zondagochtend, en dat ie de wekelijkse bijdragen van Kees Korbijn wel een beetje mist. Tja, ik ook. Kees, die binnenkort alweer negen jaar geleden overleed, was een fenomeen. Zijn wekelijkse lied ‘Blik op de weg’ in Archief Rijnmond, zijn gezongen blik op de weg-gevlogen week, was veel mensen, onder wie mij, dierbaar.

En de luisteraar die mij benaderde zou die oude liedjes van Kees nog weleens willen horen. Op internet kon ie er niet veel van vinden. Kon ík hem misschien helpen aan het een of ander?

Tuurlijk. Daar ben ik niet moeilijk in. Ik heb ook het hele archief van Kees staan. Bepaald nog niet alles is gedigitaliseerd, maar toch. ‘Hoeveel gigabyte wil je hebben?’ vroeg ik gekscherend.

Na wat berichtjes heen en weer, bleek deze luisteraar ook wel geïnteresseerd in materiaal van andere grootheden uit onze regio. En toen bood ik hem uit de losse pols aan om mijn hele digitale archief voor hem te kopiëren. Hij hoefde me alleen even een harde schijf te bezorgen.

Een dag later stond ie op de stoep met een doos bonbons, een fles van het een of ander, én een splinternieuwe harde schijf van 5 TB. Die heb ik ’s avonds aan mijn eigen archiefschijf gehangen. In de loop van de volgende dag stond alles erop. Alles wat ik in de afgelopen vijftien jaar of zo heb gearchiveerd. Een aardige collectie rariteiten.

Hij kon z’n schijf weer komen halen. Wat ie heeft gedaan.

Uit de wat meewarige blik van mijn vrouw had ik intussen opgemaakt dat zij zo haar gedachten had bij mijn wel erg vlotte vrijgevigheid. Ze verbaast zich er wel vaker over hoe makkelijk ik kopietjes maak voor mensen die ik nauwelijks ken. En als ze vragen of ik er ook nog even een cd-hoesje bij kan printen, doe ik dat ook nog. Zomaar. Mijn vrouw vraagt zich weleens af of mensen niet een beetje misbruik maken van mijn hulpvaardigheid. Of het niet allemaal te gemakkelijk gaat. Of het wel op waarde wordt geschat.

Mensen mogen zelf ook wel wat moeite doen, vindt ze.

En waarom zou ik nu ook zo’n beetje mijn hele levenswerk zomaar aan iemand meegeven?

Tja, ik zie zulke - nou ja - dienstverlening als een soort verlengstuk van mijn radiowerk. Als de verzoeken echt te gek worden trap ik heus wel op de rem, ik ga er ook geen gewoonte van maken om andermans harde schijf te vullen met mijn hele archief, maar ik weet ook dat iemand anders zich een ongeluk kan zoeken naar iets dat ik zo uit de kast trek. En dan ben ik natuurlijk de beroerdste niet om zo iemand even te helpen.

Het gesprek dat ik hier thuis over had met mijn vrouw zette zich voort tijdens een wandeling door het Kralingse Bos. Ik wilde weten waar haar bedenkingen nou in de kern over gingen. En toen kwamen we te spreken over het begrip ‘waarde’.

Wat is de ‘waarde’ van iets?

Ik zei: ‘Dat ik mijn hele digitale archief voor iemand anders kopieer doet toch niks af aan de ‘waarde’ die het allemaal voor mij heeft? Ik heb het zélf toch ook nog?’

‘Ja, maar jij hebt daar heel veel tijd ingestoken,’ wierp mijn vrouw daarop tegen.

‘Tuurlijk, maar om het te delen. Via de radio, of op een andere manier. Muziek is er om te delen. En tja, waarde? Waarde?’

‘Nou,’ vroeg mijn vrouw op de man af, ‘wat heeft voor jou dan waarde?’

Daar moest ik even over nadenken, terwijl we verder liepen door het groen van het bos. Ik dacht aan alle platen en cd’s die ik thuis heb staan. Vertegenwoordigen die een waarde? Ja, in maatschappelijke zin wel. Een beetje. Maar daar gaat het mij natuurlijk helemaal niet om.

‘De waarde,’ zo hoorde ik mezelf uiteindelijk concluderen, vlak voordat we een duik namen in de Kralingse Plas, ’de waarde van al dat verzamelen, digitaliseren, monteren en delen van muziek, zit voor mij niet zozeer in al die spullen, hoezeer ik daar misschien ook aan hang, maar in het leven dat ik daarmee kan leiden.’

En, zo dacht ik er stiekem erbij terwijl ik het water in ging, het is ook wel handig om te weten dat alle muziek van mijn harde schijf ook bij iemand anders ligt. Voor, nou ja, voor je-weet-nooit.

SPEELLIJST

DE TUNE
1. Ik mis je - John Verkroost

2. Twee augurken - Kees Korbijn
3. Olijf - Joris Lutz
4. BandenLeo - Martin Bakker & Joris Lutz
5. OK Boomer - Jan Rot
6. Nergens meer - Spijkers

7. Willow tree - Denise Marie & Marcel Koster
8. The music played - Blossom Dearie & Metropole Orkest
9. De Stad - Fred Piek & Rens van er Zalm

DAVE BRUBECK & PAUL DESMOND
10. Take Five - Dave Brubeck Quartet
11. Alice in Wonderland - Dave Brubeck & Paul Desmond
12. You go to my head - Dave Brubeck & Paul Desmond

Meer over dit onderwerp:
ARCHIEFRIJNMOND RADIO CULTUUR
Deel dit artikel: