ARCHIEF RIJNMOND 26 sept 2021 - Op de kiek

Afgelopen week heb ik dankzij mijn eigen onoplettendheid een nieuw woord geleerd. Nou ja, dankzij mijn onoplettendheid én mijn relatieve scharrigheid.

Eerst even het algemene beeld schetsen.

Ik krijg heel veel mailtjes en ik voel me soms net een circusartiest die iets te veel bordjes draaiende wil houden op stokjes. U kent die act wel. Ik mis geregeld een bordje. Dat valt dan buiten mijn zicht van z’n stokkie. Pech. Een mailtje gemist. Als het belangrijk is mailen ze nog wel een keer, denk ik dan.

Verder: ik steek veel tijd en energie in de radioprogramma’s die ik maak, maar om kleding en ander uiterlijk vertoon geef ik heel weinig. Soms loop ik er buiten met de hond bij zoals je verwacht van iemand die zich nog weleens afficheert als muzikale voddenman. Ongeschoren bakkes, ontploft haar en uit kreukels opgetrokken makkelijke kledij met zichtbare reparaties.

Maar: van de week was er een fotosessie bij Rijnmond.

Voor publiciteitsdoeleinden ging iedereen op de kiek die op de zender is te zien of te horen.

Daar hoor ik ook bij, maar ik had het mailtje daarover aanvankelijk over het hoofd gezien. Pas op het laatste moment heb ik me telefonisch aangemeld en ben ik - zonder er verder iets over te hebben gelezen - op de fiets naar Rijnmond gestapt. Voor een pasfoto-achtig gebeuren, dacht ik.

Pas toen ik de fotograaf en zijn mobiele studio zag, realiseerde ik me dat er ook foto’s werden genomen waar je van top tot teen op kwam te staan. Oei. Daar stond ik in mijn na een paar keer wassen al wat vaal geworden korte broek van de Lidl, mijn weinig flatterende lichtgroene polo-shirt dat ook nog eens matig combineerde met mijn blauwe sokken, en mijn afgetrapte wandelschoenen met gerafelde veters en aan één kant een vrij duidelijke scheur.

Hoewel ik dus weinig om uiterlijk geef, voelde ik wel dat ik niet helemaal gekleed was voor deze gelegenheid.

En dat werd nog eens versterkt door de aanblik van de jonge vrouwelijke collega’s die vóór en ná mij op de kiek gingen. Die hadden hun mooiste kleren uit de kast getrokken en zich eens fijn laten opmaken bij de grime. Ja, en ze waren super slank ook. Eentje had wel iets van een Iraanse prinses, nummer twee leek zo weggelopen van de cover van de Viva en nummer drie is afgelopen jaar zo afgevallen dat haar ranke benen nu wel tot in de hemel leken te reiken.

Daar stond ik tussen, lomp te wezen, met mijn pens over mijn vale Lidl-broek. Ik voelde me heel lelijk. En dat zei ik ook tegen de dames. Ze reageerden geloof ik vriendelijk in een poging mijn zelfkritiek te dempen. Maar ik was al te veel met mezelf bezig om het goed te horen.

Later vertelde ik over deze botsing van werelden aan mijn vrouw. Die het meteen snapte. En het in perspectief plaatste, met de woorden: ’Maar gelukkig is er ook nog de Wet van de Andersomheid.’

Hier hoorde ik een nieuw woord.
De Wet van de Andersomheid.
Ze verzon het volgens mij ter plekke.

‘Kijk,’ verduidelijkte ze. ‘Als je ouder wordt, zoals wij, beantwoord je minder aan het schoonheidsideaal. Maar het kan je meestal ook minder schelen. Terwijl: als je jong bent, beantwoord je al gauw méér aan dat ideaal. Maar als er ook maar íets aan schort - een puistje of het begin van een wal onder een oog - zit je daar veel meer mee.’

De Wet van de Andersomheid.

Als ik straks ergens in de publiciteit van Rijnmond een van die foto’s van mezelf terugzie, ga ik daar aan denken.

SPEELLIJST

DE TUNE
1. Ik mis je - John Verkroost

2. Verre van ideaal - De Tunes
3. Blaak bij zonsondergang - John Swildens
4. Coco-Taxi - Ocobar
5. Caballo viejo - Het Groot Niet Te Vermijden

ARTVARK
Presentatie cd Mother of Thousand. Met voordracht door Loes luca.
6. Ubiquitus M81 - Artvark Saxophone Quartet
7. We’re gonna believe - Artvark Saxophone Quartet
8. Not of stone - Artvark Saxophone Quartet
9. Glassy - Artvark Saxophone Quartet
10. Cataphyll - Artvark Saxophone Quartet

Meer over dit onderwerp:
ARCHIEFRIJNMOND RADIO CULTUUR
Deel dit artikel: