ARCHIEF RIJNMOND 3 okt 2021 - Uitsnede

Afgelopen week heb ik een soort visioen gehad. Ik stelde me opeens vrij helder iets voor. Ik stelde me voor hoe het zou zijn als het kleine leventje dat ik met mijn vrouw en onze hond leid onder een enorm vergrootglas zou liggen. Als alles wat wij doen breed zou worden uitgemeten. Bijvoorbeeld door iemand die ons de hele dag in de gaten houdt.

Die waarnemer zou al snel melden dat er van onze geplande suiker- en alcoholloze maand september niets is terechtgekomen. Mijn vrouw en ik eten zo min mogelijk suiker, maar van de zomer hadden we onszelf her en der weer zo getracteerd op gebakjes en andere zoetigheid dat de teugels even moesten worden aangetrokken. Geen suiker in de hele maand september.

Maar ja, toen kwam iemand als dank voor iets dat ik had gedaan aanzetten met een doos bonbons en serveerden de buren bij wie we langsgingen zelfgebakken taart, en daar gingen we weer.

Alcohol drink ik zelf niet, mijn vrouw wel, zij het met mate. Maar u weet het vast, ook met mate drinken kan een dagelijkse gewoonte worden, en bij wijze van rem zet mijn vrouw zichzelf nu en dan een maand helemaal droog. Dat is haar afgelopen maand nog geen week gelukt, want ja, toen kwam er een vriendin langs die wel een glaasje lust, en trokken diezelfde buren van daarnet een fijne fles wijn open.

Andere, nieuwe, buren zouden we al weken geleden uitnodigen om bij ons te komen eten. Maar het doen uitgaan van een concrete invitatie strandde steeds in onze eigen agenda-perikelen. In gedachten zag ik de waarnemer van ons kleine leventje al de vraag stellen of ook dit voornemen in duigen ging vallen.

Verder: al twee jaar ben ik van plan om achter in ons tuintje een tuinkamer te maken. Afgelopen voorjaar zou ik het écht gaan doen. Echt. Niet gelukt. Nee, in de zomer, dán had ik tijd. Nu is het herfst en is die tuinkamer er nog steeds niet. Zelfs aan het klusje dat eraan vooraf moet gaan ben ik nog niet begonnen: het rechtzetten van de schutting.

Ik zou van de zomer een boekje gaan schrijven met journalistieke belevenissen en beschouwingen, maar in de meidagen begon ik zonder plan zomaar aan iets anders, aan een serie verhalen over mijn vader in de oorlog. Dan moest dát maar een boekje worden. Toen ik een eind gevorderd was, gingen we op vakantie. Na de vakantie zou ik het weer oppikken. Dat moet nog steeds.

Onze stofzuiger heeft laatst - in het zicht van de denkbeeldige waarnemer - een week lang midden in de huiskamer gestaan. Mijn vrouw had aangekondigd alle hondenharen weer eens op te zuigen. Maar steeds kwam er iets tussen. En de lamzak die ik blijkbaar ben kwam niet op het idee dat hij het ook kon doen.

En dan vroeg mijn vrouw mij van de week nog kort nadat we de wekelijkse boodschappen hadden gedaan of ik even een nieuwe keukenrol uit de voorraadkast in de gang wilde halen. Daar stonden zegge en schrijve nul rollen mij aan te kijken. Een duidelijk geval van falend inkoopbeleid.

Als je dit allemaal in een dagelijks frequentie als nieuwsberichten en analyses naar buiten zou brengen, zou je denken: wat een ongelofelijk zootje is het daar in Huize Vonk. Die lui zijn niet eens in staat om dat ene kleine leventje van ze een beetje te organiseren. Wat doen die lui daar in vredesnaam? Wat zijn dat voor sukkels?

Tja, wij hebben natuurlijk geen waarnemer in huis die de wereld nauwgezet op de hoogte houdt van ons falen. Nou ja, ik nu even. Maar verder is er geen journalist die van elke misstap van ons een stukkie tikt of een item maakt. Waardoor dat sukkelige beeld u gewoonlijk bespaart blijft.

Politiek Den Haag wordt wél omzwermd door talloze journalisten. Er zijn ook heel wat verslaggevers en redacteuren bezig met het uitmeten van buitenlandse rampen. Wat een voortdurende stroom van alarmerende berichten oplevert.

Die berichten zullen ongetwijfeld grotendeels waar zijn. Net als die opsomming van huiselijk falen die ik net gaf. Maar of je daar je beeld op moet baseren? Je beeld van ‘de’ Nederlandse politiek en de verdere toestand in de wereld? Het lijkt me goed om je te blijven realiseren dat wat je krijgt voorgeschoteld een wat vreemde, negatieve uitsnede is van een veel groter geheel.

Om even de beslommeringen van mijn vrouw en mij in perspectief te zetten: wij hebben laatst een geweldig vakantietje in Frankrijk beleefd, we zijn aan het eind van de zomer inmiddels tientallen keren heerlijk wezen zwemmen in de Kralingse Plas en we hebben het thuis heel gezellig met elkaar.

SPEELIJST

DE TUNE
1. Ik mis je - John Verkroost

2. Het Land van Maas en Waal - The Kik
3. Luchtkastelen - Wim Sonneveld
4. Mensch durf te leven - Peter Blanker

CAFE HEELAL - MAKTUB
Rowan de Vos en Lisse Knaapen - samen theatercollectief Maktub - vertellen over hun voorstelling Café Heelal. Met:
5. Ogen blauw als glas - Maktub
6. De vreemdelingen - Maktub
7. Regen in de drup - Maktub
8. Kip van Koolmees - Maktub

LOES & INA
9. Karel - Loes Luca & Zusjes Van Wanrooy & orkest Pol Vanfleteren
10. Een oude vrouw - Ina Vermeulen/De Tuien van de Zwaan

Meer over dit onderwerp:
ARCHIEFRIJNMOND RADIO CULTUUR
Deel dit artikel: