Hoe gaat het nu met de rennende lantaarnpaal van de Rotterdam Marathon?

Het was misschien wel de meest opmerkelijke verschijning tijdens de Rotterdam Marathon van afgelopen zondag: de rennende lantaarnpaal. Gerrit Maasland, zoals de man onder het kostuum heet, rent vaker volledig uitgedost een marathon. Hoewel hij nog wat moet bijkomen van zondag, vond hij tijd om Rijnmond bij te praten over zijn bijzondere race en de reden achter zijn kostuum.

Het is voor de 58-jarige Maasland niet de eerste keer dat hij in volledig kostuum een race uitrent. Sterker nog, het is een vaste bezigheid voor de trotse inwoner van Noordeloos. Hij is onderdeel van het comité achter de 'Loop naar de Pomp', een jaarlijkse race in zijn woonplaats. In 2012 rent hij de race terwijl hij zijn eigen 'Love Boat' tilt. "Dat was een 3-meter-lange boot van betonijzer die 32 kilo woog. Ik stond er als kapitein 'op' en heb de loop in één uur en vijf minuten gedaan."

Zo heeft Gerrit nog wel meer bijzondere renprestaties neergezet, zoals die keer dat hij een Romeinse strijdwagen van ruim 100 kilo trekt om geld op te halen voor het lokale zwembad. "Dat ging eigenlijk hartstikke goed." Of de keer dat hij met diezelfde kar de Franse Mont Ventoux beklom, met zijn buurvrouw erin. "Dat was 21 kilometer omhoog. Dat was wel een helse klus."

Dit jaar wilde Gerrit de 'Loop naar de Pomp' onder de aandacht brengen van het grote publiek. Zo kwam hij bij zijn kostuum: "We willen volgend jaar het tienjarig jubileum vieren. Dat is door corona al twee jaar uitgesteld en we wilden het een beetje promoten. Dus toen bedachten we: dan maken we een pomp, en dan ga ik erin."

'Het was een gekkenhuis'

Zijn kostuum, dat dus eigenlijk het logo van de Loop naar de Pomp moet voorstellen, bleek iets omslachtiger dan hij gewend was, merkte Gerrit tijdens de race. Gelukkig kon hij op de steun van vrienden en familie rekenen. "In het begin viel het me wel en beetje tegen. Na tien kilometer stond mijn vrouw langs de kant. Zij zei: 'Pleur dat ding aan de kant.' Toen dacht ik: 'Dat bepaal jij niet. Dan ga ik door ook.'"

Wanneer Gerrit de tweede keer de Erasmusbrug over rent, merkt hij dat zijn kostuum ook bij de menigte niet onopgemerkt is gebleven. "Het was een gekkenhuis. Toen mensen mij zagen aankomen, begonnen ze te roepen en me aan te moedigen. Dan leef je zo op. Dan moet je wel naar het einde. Ze hebben me er echt doorheen getrokken."

Dat laatste bedoelt Gerrit niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk. "Ik moest door een haag heen van een halve meter, en ik was een meter breed met mijn kostuum." Wanneer hij bijna valt, wordt Gerrit opgevangen door talloze enthousiaste toeschouwers. "Zij duwden me weer omhoog. Het was zó hartverwarmend om mee te maken", zegt hij met een grote glimlach.

Gerrit Maasland (58) rende de Rotterdam Marathon verkleed als lantaarnpaal | Foto: Rijnmond

Echt een happening

De steun van het publiek heeft de 58-jarige veel goed gedaan, vertelt hij. "De marathon hier was in het begin niet zo gezellig, maar de laatste jaren gebeurt er zóveel om je heen. De mensen langs de kant zijn zó enthousiast, het is echt een happening."

Direct na de race ging het hem eigenlijk nog best goed af, vertelt Gerrit. "Ik kwam best fris over de finish, maar na een uurtje of drie kwam er toch een beetje terugslag. Lichamelijk zat het toch niet helemaal lekker. Ik liep net als een vent van 85", lacht hij.

Twee dagen na de marathon is Gerrit gewoon weer aan het werk, kozijnen zetten. "Het gaat de goede kant op, maar het zal nog wel een week nodig hebben. Mijn heupen, schouders, enkels, hamstring en bovenbenen zijn gevoelig, maar dat hoort erbij. Dat weet ik als geen ander."

Ultralopen

De blessures die bij het hardlopen komen kijken zijn de 58-jarige Maasland inderdaad niet onbekend. De topsporter heeft al heel wat races op zijn naam staan. "Ik heb tot m'n 42ste gevoetbald, maar dat kon toen vanwege mijn knieën niet meer. Ik wilde wat actiefs gaan doen, dus toen ben ik maar de marathon gaan lopen", vertelt de oud-ijzervlechter. Toch was het niet genoeg voor Maasland. "Dat was eigenlijk niet echt een uitdaging, dus toen ben ik gaan ultralopen."

Zo gezegd, zo gedaan. In 2009 rent hij voor het eerst de Spartathlon, een race van 246 kilometer van Athene naar Sparta. "De eerste keer ben ik uitgevallen na 156 kilometer. Ik was toen vanwege verkeerd voedsel 10 kilo afgevallen in 22 uur. Twee jaar later, in 2011, heb ik hem wel gehaald", vertelt hij trots. In 2018 doet hij mee aan de Friese Elfsteden Utraloop, een tocht van ruim 230 kilometer. "Dat deed ik toen in 30 uur."

Het Gallië van de Alblasserwaard

In zijn eigen dorp was Gerrit al een bekendheid, maar zijn prestatie tijdens de marathon heeft de vlam weer opnieuw aangewakkerd. "Ik heb het dorp weer op het kaartje gezet. Daar doen we het in ons dorp ook wel een beetje voor: gekkigheid en dwazen. We worden ook wel het Gallië van de Alblasserwaard genoemd."

Hij hoopt dat zijn prestatie mensen aanspoort om zich in te schrijven voor de komende 'Loop naar de Pomp', die altijd op de eerste zaterdag van september wordt gehouden. En als die mensen dan zelf ook wat geks willen doen tijdens de race? "Als ze zich aanmelden, mag het altijd."

Deel dit artikel: