DORDRECHT

Wijkverpleegkundigen luiden de noodklok: 'Bij ons is het al code zwart'

De thuiszorg staat onder grote druk
De thuiszorg staat onder grote druk © Pixabay
Niet alleen zorg in de ziekenhuizen staat door corona zwaar onder druk, ook in de thuiszorg is het alle hens aan dek. Branchevereniging Actiz en de Landelijke Huisartsen Vereniging, Verpleegkundigen & Verzorgenden lieten vrijdag in een gezamenlijke verklaring weten dat alle seinen op rood staan. Ook in de regio Rotterdam-Rijnmond is de situatie nijpend.
"Wijkverpleegkundigen kunnen niet alle cliënten blijven zien én tegelijkertijd extra coronazorg bieden én mensen helpen die niet meer in het ziekenhuis kunnen verblijven", zegt Conny Helder van Actiz, de branchevereniging van zorgorganisaties. "Zij zullen de komende tijd keuzes moeten maken waardoor de zorg minder vaak, minder snel of op een andere manier wordt geleverd."
Die tendens is ook zichtbaar in de regio Rijnmond, bijvoorbeeld bij Dordtse thuiszorginstelling Internos Thuiszorg. Zo nemen verpleegkundigen van Internos momenteel geen vakantiedagen meer op. "Met elkaar werken we eraan om alles rond te krijgen. Het kan zo zijn dat we afspraken wijzigen zodat het voor de medewerkers beter te doen is", laat de woordvoerder van de zorginstelling weten.
"Helaas is er ook in Dordrecht sprake van zorgregulering", meldt ook de woordvoerder van Rotterdamse zorgaanbieder Aafje. "Het is geen echte stop, omdat teams bij elke nieuwe vraag kijken of er toch iets mogelijk is. Over het algemeen kunnen klanten dat wel accepteren, maar helaas zijn de mantelzorgers niet altijd begripvol of zelf overbelast." Het komt daarom steeds vaker voor dat de organisatie nee moet verkopen. "Dat vinden we moeilijk. We zien dat het nodig is, maar soms kan het echt niet anders." Om de touwtjes aan elkaar te knopen, werkt Aafje daarom noodgedwongen met uitzendkrachten.

Code zwart

“Ik durf wel te zeggen dat wij code zwart al hebben bereikt”, zegt de Rotterdamse wijkverpleegkundige Nicolien Meijer. "We vragen al zo ontzettend veel van onze mensen, het gaat niet meer. Veel personeelsleden zitten ziek thuis of zijn in quarantaine," vertelt ze. Daarnaast loopt het aantal zorgvragen door corona op. "Dat komt deels door de uitgestelde zorg in de ziekenhuizen. Maar ook patiënten die te snel uit het ziekenhuis worden ontslagen om plaats te maken voor een ander, ook al weten ze daar dat er geen thuiszorg is die ze kan opvangen."
Ja zeggen tegen een nieuwe patiënt betekent dat je nee moet zeggen tegen een ander, ziet Meijer. "Als ik een spoedje krijg, moet ik een cliënt vertellen dat hij of zij pas morgen kan douchen. Of dat iemand pas om 19.00 uur eten krijgt, in plaats van om 18.00 uur zoals gewoonlijk. Een keertje kan dat wel, maar als het regelmatig gebeurt is kan dat toch als vervelend worden ervaren.” Gelukkig begrijpen cliënten de huidige situatie meestal wel, merkt ze. “Veel zijn dankbaar voor de zorg die ze nog wel kunnen krijgen, maar dat maakt het nog niet prettig."
Ook verpleegkundige Barbara Verheul van Gezondheidscentrum Mathenesserlaan te Rotterdam ziet de druk toenemen. Voor één patiënt moet ze tegenwoordig vijf of zes thuiszorgorganisaties bellen en zelfs dan kan ze soms geen thuiszorg bieden. “Dat is echt verschrikkelijk. Dan moet je vragen of de mantelzorger niet toch nog de zorg kan opvangen. Want als de mantelzorger het ook niet meer aankan, dan heb je twee zieken in plaats van één.”
Ze ziet ook dat het uitstellen van zorg in de ziekenhuizen een nadelig effect heeft. "Situaties verergeren en escaleren. En die komen uiteindelijk drie keer zo hard op ons bordje terecht.”
Dit artikel is tot stand gekomen in samenwerking met lokale omroepen OPEN Rotterdam en RTV Dordrecht.