INTENSIVE CARE

Een ochtend op de overbelaste, onderbezette ic in Rotterdam-Zuid: 'Geen tijd om bij te komen'

IC van het Ikazia
IC van het Ikazia © Rijnmond
Op de intensive care van het Rotterdamse Ikazia Ziekenhuis blijven de coronapatiënten binnenstromen. Er worden extra ic-bedden opgetuigd, maar extra handen zijn er niet. Rijnmond liep een ochtend mee op de ic en ziet dat de emmer overloopt bij het personeel. "We doen dit met liefde, maar we zitten al anderhalf jaar op de toppen van ons kunnen. We zijn door corona structureel overbelast."
Het ziekenhuis in Rotterdam-Zuid zit midden in de vierde coronagolf. Het zijn hectische tijden, ook voor intensivist en hoofd van de ic Anna Schut. Deze nacht werd ze opgepiept, om 03:00 uur kwam er weer een coronapatiënt in acute ademnood bij. "Het is een marathon", zegt Schut. De aanhoudende stroom van patiënten en de uitzichtloze situatie zorgt voor vermoeidheid bij het ic-personeel. "We zijn hier gewend om met levensbedreigende situaties om te gaan. Maar we zijn nu overbelast en onderbezet. Je hebt gewoon niet meer de tijd om bij te komen en alles te verwerken. Het gaat maar door. Dat is echt heftig."
Zo maakt één van de nieuwste coronapatiënten diepe indruk op het personeel. De vijftiger is deze week in benauwde toestand naar het ziekenhuis gebracht. Hij ligt aan de beademing op de ic. Zijn vader vecht voor zijn leven op de IC van een ander ziekenhuis. En of het niet erg genoeg is, ligt ook zijn zus in het Ikazia met coronaklachten. Zijn moeder is overleden, maar de uitvaart heeft hij niet kunnen bijwonen. "Het is heel erg", zegt ic-verpleegkundige Jacomine de Graaf. Ze loopt deze ochtend regelmatig binnen bij zijn kamer. Hij is nog geïntubeerd en niet bij bewustzijn. "We hebben het hem allemaal nog niet kunnen vertellen."
Rijnmond-verslaggever Esther Schalkwijk liep een ochtend mee met het IC-personeel van het Ikazia en maakte daar deze video van:
De vaccinatiegraad bij de coronapatiënten in het Rotterdamse ziekenhuis is laag. Zo'n 90 procent van de patiënten op de ic is niet gevaccineerd. Schut hoopt dat mensen in de regio zich toch laten vaccineren. "De opname van onze ic-patiënten had voorkomen kunnen worden met die twee prikken. Dat besef maakt het ook zwaar." Daarnaast roept ze op om meer te investeren in de zorg. De zorg op de ic is nu te efficiënt ingericht en niet opgewassen tegen een langdurige pandemie. "Er moeten meer mensen worden opgeleid die ons kunnen helpen de druk op de ic's te verminderen in de toekomst." Op de ic verwachten ze niet dat corona volgend jaar opeens weg is.
Het personeel doet er deze ochtend alles aan om de patiënten zo goed mogelijk te helpen. Met een glimlach naar de patiënten. Ook onderling maken ze tijd voor een dolletje. "Fijn om te zien dat het weer beter met u gaat!", zegt Anna tegen een van coronapatiënten die al een paar dagen op de ic ligt. Ze houdt de rand van het bed vast. Zorgen is meer dan alleen de monitors in de gaten houden en de beademingsapparatuur en infuuspompen instellen. Haar emoties komen later. Thuis of buiten het zicht van de patiënten in de artsenkamer.

Zorgpersoneel zit ziek thuis

Er zijn nu twee ic's opgetuigd in het ziekenhuis. De corona-ic en de 'schone' ic. Op de corona-ic moet het personeel helemaal beschermd werken. Met een spatbril, paarse handschoenen, een FFP2-masker en een geel schort. Dat zijn de medewerkers inmiddels wel gewend. Ook de coronapatiënten wennen. Wat niet went, is de werkdruk. Het personeel moet telkens weer een tandje bijzetten.
De ic-afdeling telt twaalf bedden en als dat niet genoeg is, tuigen ze extra bedden op. Zo gaat dat al maandenlang. Er zijn medewerkers die het niet meer trekken en thuis zitten. De emoties worden ook te veel. Daarom wil Schut zich nu uitspreken, om er voor te zorgen dat er wat verandert. De rek is eruit. Het langdurig zorgen voor coronapatiënten is emotioneel erg belastend. "Ik hoop dat mensen beseffen dat corona hier nooit is weggeweest. We lopen elke dag weer een marathon."