MARKTHAL

Tegenslag na tegenslag: in de rats door coronacrisis én vechten tegen kanker, Johan blijft strijden

Johan in zijn Saté Lounge
Johan in zijn Saté Lounge © Eigen foto
Hij is strijdbaar, maar verkeert in een zeer precaire situatie. Johan Kelly, eigenaar van de Saté Lounge, worstelt niet alleen met de gevolgen van de coronacrisis, maar ook met kanker. "Ik laat mijzelf dit niet gebeuren. Alleen maar thuiszitten en kniezen is geen optie.”
Het leven is onvoorspelbaar: het ene ogenblik lacht het je toe, om je vervolgens een gigantische duw te geven. Johan Kelly weet dat inmiddels. In 2018 ging hij het avontuur aan met zijn vrouw Marilena, door samen de Saté Lounge in de Markthal te openen. Dat liep gesmeerd en de vooruitzichten waren rooskleurig. “Binnen anderhalf jaar waren we het nummer één restaurant op TripAdvisor”, vertelt Johan trots.
Dat was tot 2020. Toen brak de coronacrisis uit, waardoor de globale economie instortte en Johans Saté Lounge ineens stilstond. Toeristen bleven weg, huur kon niet worden betaald en schulden ontstonden. Maar het ging van kwaad tot erger. Een jaar later, wanneer men een beetje aan de corona-realiteit gewend is, krijgt hij last van zijn rug. “Daar heb ik een tijdje mee rondgelopen. Toen ben ik naar de huisarts gegaan, die schreef pijnstillers voor. Op een gegeven moment werd het zo erg dat ik nachtenlang door het huis liep. Ik kon niet meer zitten, niet meer staan. Ik kon niks", weet Johan nog.

Vechten

Uiteindelijk eist Johan dat er een scan van zijn rug gemaakt zou worden; hij denkt een hernia te hebben. “Uit die scan kwam het hele vervelende bericht dat ik een aantal zwarte plekken in mijn ruggengraat had en dat het er slecht uitzag.” Er wordt een volgende scan gemaakt; een volledige bodyscan, om het zeker te weten. “Uiteindelijk werd galwegkanker geconstateerd.”
“Dat voelde alsof alle grond onder je voeten wegzakt. Ik stond met mijn vrouw buiten en we hebben een half uur alleen maar staan janken”, vertelt Johan. En de uiteindelijke diagnose? “Een levensverwachting van zes tot twaalf maanden met chemo. Zonder chemo wellicht een stuk korter.”
Johan en zijn vrouw Marilena
Johan en zijn vrouw Marilena © Eigen foto
Uiteindelijk kiest hij dan ook voor chemotherapie. Inmiddels is Johan bezig aan zijn tweede kuur, want na de eerste kreeg hij 'redelijk positief nieuws'. Tijdens een tussentijdse scan bleek dat de kwaadaardige tumoren in fase vier verkeerden, maar ze bleken niet gegroeid. “In mijn lymfen en buik waren ze zelfs geslonken.” Dat is het moment dat de knop bij Johan omgaat: 'Ze hebben daarboven gewoon een verkeerd formulier ingevuld’, houdt hij zichzelf voor, vertelt hij lachend. “Ik ga er laconiek mee om. Ik ben altijd een knokker en een vechter geweest, dit gaat mij niet gebeuren. Het is mijn tijd nog niet, zo simpel als dat.”

Financiële sores

Behalve een levensbedreigende ziekte heeft Johan meer aan zijn hoofd: de financiële stabiliteit van het bedrijf van zijn vrouw en hem, de Saté Lounge in de Markthal. Zijn restaurant is deels afhankelijk van toeristen, zegt hij. “Als je op vakantie bent, heb je centjes in je zak. Daar waar je het leuk vindt of lekker vindt ruiken, daar strijk je neer.” Het gebrek aan toeristen én de almaar veranderende coronamaatregelen maken het lastig voor ondernemers om het hoofd boven water te houden. Zo is het funest voor de Saté Lounge dat zij om vijf uur dicht moeten. “In het avondeten zit onze grootste verdienste.”
In de Markthal zitten bij uitstek ondernemers die eten of drinken verkopen, net als Johan en zijn vrouw Marilena. De bedrijven worden hard geraakt door de coronacrisis en de maatregelen die volgen, vandaar dat ze al snel met het moederbedrijf van de Markthal, Klépierre, in gesprek gaan. Het bedrijf biedt de ondernemers korting op de kale huur aan en stelt zich constructief op, vertelt Johan. Uiteindelijk blijkt het niet genoeg: de Saté Lounge moet hun werknemers, ondanks de NOW-regeling, laten gaan en schulden beginnen te ontstaan. Bij Klépierre, maar ook bij leveranciers.
Dat alles was nog vóór de diagnose van Johan. Door zijn chemokuur kan hij niet of nauwelijks werken, waardoor Marilena weken van zeventig uur probeert te werken, om toch maar wat geld in het laatje te hebben. “Maar dat kan niemand. Onze schulden liepen op omdat er gewoon te weinig bezoekers in de Markthal waren.”

20 duizend euro

Ondertussen blijft Johan in gesprek gaan met Klépierre. Hij legt het bedrijf zijn penibele situatie voor en onderhoudt regelmatig contact. “Een week na de diagnose ben ik naar het hoofdkantoor gegaan. Ik heb de situatie aan een van de directeuren uitgelegd.” Het blijkt een bemoedigend gesprek. “Hij zei: ‘Ik zal in ieder geval alles voor je doen zodat de druk van je schouders afvalt. De afdeling debiteuren in ieder geval van je weghouden. Zodat je je kunt focussen op je herstel en je gezondheid.’ Dat was heel bemoedigend.”
Johan en zijn gezin
Johan en zijn gezin © Rijnmond
Johan maakt afspraken met het bedrijf om zijn huurschuld terug te betalen, maar het laveren tussen lockdowns en horecasluitingen gooit roet in het eten. Klépierre stuurt uiteindelijk een brief naar Johan, waarin wordt geëist dat voor het einde van het jaar de gehele schuld wordt afgelost: ruim 20 duizend euro. “Het bleek een misverstand in de communicatie: huur voor achterstallige maanden kan nog tot maart afgelost worden, maar de lopende maanden die willen ze hebben.”
Dat gaat de Saté Lounge niet lukken, want er komen nu simpelweg te weinig mensen. Johan snapt dat Klépierre ook last heeft van de coronacrisis, maar mist compassie. “Ik mis de coulance, ons wat meer ruimte geven, we zijn loyaal en betalen goed.”

Crowdfunding

Normaliter is de kerstperiode een feestelijke tijd in huize Kelly. Er worden lootjes getrokken, cadeaus onder de boom gelegd en natuurlijk wordt er lekker gedineerd. Dit jaar denkt Johan het even over te slaan, om 'een pas op de plaats te maken'. Als hij zijn dochters opbelt met het nieuws, breekt hij aan de telefoon. “We voelden ons machteloos”, vertellen zijn dochters Charlotte en Sophie. Want wat kunnen zij nu doen? Zij hebben óók geen 20 duizend euro om de schulden af te lossen. “Het brak ons hart”, vertellen ze.
Daarom doen ze wat ze wél kunnen: een crowdfundingsactie optuigen. Ze willen behalve mentale steun ook financieel soelaas kunnen bieden. En dat werkt tot op het heden heel aardig: in zes dagen is er dankzij Charlotte en Sophie al ruim 3800 euro ingezameld. Mede daardoor blijft Johan ook strijdbaar, geeft hij te kennen. “De vechtmodus is aan. Ik laat mijzelf dit niet gebeuren. Alleen maar thuiszitten en kniezen is geen optie.”
In een schriftelijke reactie laat Klépierre weten te hebben 'kennisgenomen van de crowdfundingcampagne die is georganiseerd door de dochters van onze huurder Saté Lounge'. Het bedrijf is het 'niet eens met - en betreuren de inhoud van - de online verklaringen'. Wel benadrukt Klépierre dat zij met Johan in gesprek willen blijven gaan en rekening met zijn situatie blijven houden.