LONGREAD

Tussen de Feyenoord-supporters in Servië: Belgradoor naar de kwartfinale

Cyriel Dessers viert feest met het uitvak (links) en Feyenoord-cultheld Stefan Babovic poseert voor een foto
Cyriel Dessers viert feest met het uitvak (links) en Feyenoord-cultheld Stefan Babovic poseert voor een foto © VK Sportphoto - Yannick Verhoeven
De Feyenoord-supporters weten niet wat zij beleven. Voor het eerst sinds 2002 staat hun favoriete club zo goed als zeker in de kwartfinale van een Europees toernooi. Iedere uitwedstrijd mondt uit in een volksfeest op alle fronten. Ook deze week in Belgrado. Rijnmond volgde Het Legioen op de voet. Van de pub tot in het uitvak. En een onvergetelijk bezoek aan een Servische cultheld met grootse plannen.
"22 Zwitserse francs voor een flesje wodka!" Vier jongens van rond de 25 jaar uit Den Haag en Voorburg zijn aan het taxfree shoppen op het vliegveld van Zürich. Een tussenstop in Zwitserland is een van de vele alternatieve routes om een peperdure directe vlucht vanuit Nederland naar Belgrado te omzeilen.
"We dachten dat we voor 250 euro per persoon een directe vlucht hadden via Skyscanner, maar al snel kregen we een mail dat de vlucht Amsterdam-Belgrado overboekt was. Dan maar zo’" zegt Youri. De Rijnmond-crew kan er over meepraten. Toen Partizan de tegenstander zou worden, waren wij één muisklik verwijderd van drie tickets voor in totaal 800 euro. Totdat de website van KLM eruit klapte. Nieuwe prijs: 2650 euro. Onze gevleugelde zwaan weet wel hoe zij geld moet verdienen.
De vrienden delen de laatste eierkoek. Brave jongens. Al blijkt er één een stadionverbod te hebben. Bij het opstootje tegen Atletico Madrid tussen Orkun Kökçü en Yannick Carrasco gooide hij een leeg kartonnen traytje op het veld. Het leverde hem een ‘SV’ op van negen maanden. "Maar ik heb nog geen wedstrijd gemist."
Zeker in Europa proberen de net afgestudeerde jongens er altijd bij te zijn. Tijdens de overstap halen ze herinneringen op. De mooiste trip was misschien wel twee jaar geleden bij FC Porto. Feyenoord-supporters waren in eerste instantie niet welkom, dus stuurde Jeffrey een oud-studiegenootje uit Portugal een berichtje. Of ze aan vijf kaarten kon komen voor de wedstrijd. Haar vader bleek lid te zijn van de businessclub. Nietsvermoedend zaten ze twee weken later in de sponsorbox van BMW, inclusief eten en drinken.

Dicks restauranttip

Met een glas bier weggemoffeld in hun jaszak ging het vijftal na de wedstrijd op onderzoek door het Estádio do Dragão. Totdat ze in de persruimte belandden, waar Dick Advocaat bezig was met zijn persconferentie. Trots pakt een van de jongens zijn telefoon en laat een filmpje zien.
"Nog vragen?", vraagt perschef Raymond Salomon na afloop van het duel. "Ja, ik!" Jeffrey stapt naar voren. ‘Dick, ik woon ook in Leidschendam. Wat vind jij nou een goed restaurant om te eten?’ Salomon kapt de persconferentie direct af en bedankt het Nederlandse journaille voor hun komst. Als de vraag aan Cor Pot was gesteld, was Feyenoord vermoedelijk te laat gekomen voor de terugvlucht.
Feyenoord-supporter Jeffrey trok de stoute schoenen aan en stelde een vraag aan Dick Advocaat op persconferentie
Ook wordt het uitduel met Zorya Luhansk in de Europa League van het seizoen 2016/2017 aangehaald. "Odessa, ja, dat was echt de gekste." De dertigers Dominic uit Rotterdam en Robin uit Zwijndrecht halen ergens in de lucht tussen Zürich en Belgrado herinneringen op aan onvergetelijke away days. Wat maakt dat dan zo bijzonder?
Dominic: "Het mooiste is als we echt de lokale bevolking wat beter leren kennen. Paardrijden in Odessa. En daarna met de mensen van dat bedrijf het nachtleven in. Of slapen bij een Kroatisch gezin in een klein dorpje bij Rijeka. Gingen we ineens op stap in Zagreb met hun 18-jarige dochter. En werden we door haar vader naar het vliegveld gebracht."
Robin legt uit dat ze eigenlijk zelden met de grote Feyenoord-massa mee gaan. Vanavond dus geen Ierse pub, maar het Beer Pong Café. "Kom je ook? Lachen joh. Schijnt in een duister ondergronds hol te zijn."
Het café blijkt verscholen in het oude gedeelte van Belgrado, niet ver van ons hotel. En omdat Dennis en Sinclair een dag later vliegen, daal ik halverwege de avond een betonnen trap af en sta ik in een rokerige kelder van een appartementencomplex.
Zo'n twintig Serviërs staan om lange tafels vol overgave pingpongballetjes in een glas bier te gooien. Gaat hij er in, moet de ander atten. Om de achterste tafel staan Dominic en Robin met hun vrienden. Althans, één zit, want niet meer in staat om te staan. "Mooi, hè? Je verstaat geen kut van de muziek, je hebt mes en vork nodig om dat zoete smerige nectar-bier weg te werken, maar toch hebben we een topavond."
Frank Stout (midden) met een groep Feyenoorders bij het Beer Pong
Frank Stout (midden) met een groep Feyenoorders bij het Beer Pong © Rijnmond
Na één rondje taai ik af. Onderweg naar het hotel hoor ik drie jongens vloeken. Waar die 'pleuristent van een Stefan Braun is'. Dat schijnt de enige discotheek te zijn die open is op dinsdag.
Het blijkt ergens op de negende verdieping te zijn. En als participerend journalist hoor ik even later aan de bar dat Max, Lars en Roel uit Alblasserdam ondanks hun jonge leeftijd van rond de 18 jaar al veel Europese avonturen van Feyenoord hebben beleefd.
Het duurt niet lang of Stefan Braun wordt gedomineerd door zo’n 200 Serviërs en 4 groepen Feyenoord-supporters. Gouda, Den Haag (het eerder benoemde viertal) en Groningen zijn ook aanwezig.
De Feyenoord-tatoeages worden gretig getoond
De Feyenoord-tatoeages worden gretig getoond © Rijnmond
"Rijnmond! Heb je mij al gezien?" Groningse Leo toont een bijzonder smaakvol filmpje dat hij zojuist op Twitter heeft geplaatst. Te zien is hoe hij naakt met z'n hoofd door het plafond over de doucherand hangt en welgemikt een drol in de wc laat plonzen. "Lachen, hè?"
Zondag zit hij met zijn vriend Seije op de tribune bij PEC Zwolle-Feyenoord. Veel te dichtbij als het aan hen ligt. "Hoe verder, hoe beter", schreeuwt Seije boven de muziek uit. "Ik had liever Qarabag dan Belgrado geloot. Voor ons was Tbilisi de mooiste uitwedstrijd ooit."

Op de bonnefooi naar Babovic

Terwijl de meeste supporters of onderweg zijn naar de Servische hoofdstad of nog in hun nest liggen, zit ik in een taxi naar de Victoria Group. In het nieuwe gedeelte van Belgrado staat een enorm kantorencomplex. Aan het wagenpark te zien wordt er goed geboerd bij het bedrijf dat tot voor kort onder meer nog handelde in landbouwgewassen. Inmiddels richt de Victoria Group zich meer op de retailmarkt en wil het bijvoorbeeld een aantal vooraanstaande kledingmerken opkopen. Daarnaast heeft het onlangs een enorm stuk grond gekocht om net buiten Belgrado hun territorium als vastgoedmagnaat uit te bouwen.
Al een week proberen we in contact te komen met de directeur. Niet dat we de intenties hebben om een diepgravend Harry Mensachtig zakelijk interview te houden, maar we zijn vooral benieuwd naar het Rotterdamse verleden van de inmiddels 35-jarige directeur: Stefan Babovic, de voormalige middenvelder die zich na één jaar in De Kuip een permanente cultstatus heeft verworven.
Kijk hier naar de samenvatting van Feyenoord-FC Groningen van het seizoen 2009/2010 waarin Stefan Babovic scoorde:
‘Door z’n pa gehaald, door z’n pa betaald, Stefan Babovic.’ Het is een van de mooiste spelersliedjes ooit. In 2009 was er ook al een gebrek aan geld in De Kuip, waardoor Babovic alleen bij Feyenoord kon spelen als z’n steenrijke vader het salaris voor z’n rekening zou nemen.
Lichte paniek bij de receptie. Onaangekondigd bezoek uit Nederland voor Mister Babovic. Er is overleg, een brunette in een even deftig als kort mantelpakje stiefelt heen en weer, maar na een half uur wachten, mag ik mijn telefoonnummer achterlaten. "Mister Babovic is really busy today. He’ll call you." En aangezien een gemiddelde voetballer doorgaans net zo betrouwbaar is als een Chinees snoertje voor je iPhone, weet je dat dit een verloren ochtend is geweest.

Pivo en Paul Elstak

Bij een van de vele Ierse pubs genieten de Feyenoorders van een pivootje. DJ Paul Elstak klinkt uit de speakers. Buiten heeft een zesjarig meisje de dag van haar leven als veel supporters zwichten voor haar toch wel enigszins doortrapte bedelactie, die we herkennen van de uitzendingen van Kees van der Spek.
Schuin tegenover de Ierse pub zitten zo’n vijftig Feyenoorders bij het restaurant Boutique 2. Ze delen hun reiservaringen. Veel zijn vandaag richting München gereden om daar vanaf een klein vliegveld naar Belgrado te vliegen. Anderen zijn gekomen via Dortmund, Brussel of zelfs Parijs.
De bekende supporter Bussie is met zijn vrouw gaan rijden. Drie dagen hebben zij over de kleine 2000 kilometer gedaan. "Gewoon op het gemakkie, nog even gestopt in Hongarije." Bussie vertelt het alsof hij nog even langs een brievenbus moest rijden. "En dan in het weekend weer terug. Keihard werken voor de volgende Europese trip."
Er zijn aanwijzingen dat om 20.00 uur een confrontatie zou plaatsvinden met een groep Partizan-fans, ergens net buiten het centrum. In het stadshart zijn de Servische lieverdjes niet welkom, nadat zij ooit tegen Toulouse een man van een brug gegooid zouden hebben, die het niet meer zou kunnen navertellen. Gelukkig komt het zover niet en blijft alles rustig. Net als zoveel andere Feyenoord-supporters genieten wij van een groot stuk vlees in een restaurant met livemuziek. Om exact 21.30 uur licht m’n telefoon op.
Hello this is Stefan Babovic
You left your number today at my company
Sorry I was having meetings all day
Yes ofc you can come.
My chief of security says sorry if he was not welcoming you in a proper way.
They are always cautious when they don’t know people!
If any Feyenoord fan needs help in Serbia I am here they know that,it’s my second family.
Do you need a driver?

Big boss Babovic

Vijf minuten voor afspraak arriveren fotograaf Yannick Verhoeven en ik bij de Victoria Group. De chief of security staat al klaar om ons welkom te heten. "Hello Frank, the big boss is waiting for you." Op de bovenste etage neemt een oogverblindende dame onze jassen, we passeren nog een receptie waar een zo mogelijk nog knappere vrouw ons begroet en daar achter zijn bureau in het immens grote kantoor zit de big boss.
Feyenoord-cultheld Stefan Babovic zit achter zijn bureau op zijn kantoor
Feyenoord-cultheld Stefan Babovic zit achter zijn bureau op zijn kantoor © VK Sportphoto - Yannick Verhoeven
Hij draagt een Italiaans donkerblauw maatpak, de bovenste knopen van het witte overhemd zijn open en er prijkt een gouden horloge om z’n linkerpols. "Hello my friend, sorry for yesterday. If I knew that people from Rotterdam were coming I had cancelled my meetings."
Voordat het interview begint wil Babovic alles weten over het leven in Rotterdam en hoe het gaat bij zijn favoriete club. "Erg hè, van Carlo. En ook van Fred", is een van de eerste dingen die hij zegt. Babovic doelt op materiaalman Carlo de Leeuw en verzorger Fred Zwang, die nog niet heel lang geleden allebei op veel te jonge leeftijd zijn overleden.
Maar ook op sportief vlak houdt hij veel bij. "Luis Sinisterra is goed, Orkun Kökçü en die linksback ook. Jens Toornstra, misschien heb ik daar zelf nog wel tegen gespeeld. Die Iraniër valt tegen, hè?" Of hij ook zoveel spelers kent van Nantes, een van z’n andere buitenlandse clubs. "Wat denk je zelf? Niemand natuurlijk. Ik volg alleen Feyenoord." Een schaterlach volgt.
Of we wat anders te drinken willen na onze koffie en cola. We zijn immers toch al zeker een kwartier binnen. "Wine? No, wait. Champagne is better." Even een belletje. En als het er na vijf minuten nog niet is: "Jezus Christ, do they get the champagne in Australia?"

Supporter in maatpak

Terwijl Babovic een sigaret opsteekt, wijst hij naar de vele foto’s in zijn kantoor. Z’n zus, zijn ouders, zijn Oostenrijkse vrouw met wie hij over twee maanden een dochter krijgt en één grote foto van hem als voetballer. In het shirt van Feyenoord, tijdens een van z’n eerste wedstrijden in De Kuip. 'It’s the best club in the world."
Vaak is het lastig om voetballers te geloven, die dit zeggen. Zeker tegen de regionale omroep die dicht bij de supporters staat. Maar nog voordat het interview moet beginnen wordt duidelijk dat het niet gespeeld is.
"Feyenoord is de enige club die mij behandelde als mens. En niet als rijkeluiszoon. De mensen in Rotterdam zijn zó echt. Ik was zeker geen grote speler, maar wilde dolgraag langer blijven. Alleen tja, na een jaar vond m’n vader dat de club wel iets meer mocht betalen voor mij en dat konden ze niet." Weer een big smile, weer een sigaret. "Iets minder dan een pakje per dag. Dacht je dat ik tijdens mijn carrière niet rookte?I’m from Serbia."
Babovic blijft praten over zijn ene jaar in De Kuip. Dat hij nog contact heeft met zijn 'big friend Gio'. Hoe het stadion na de 10-0 tegen PSV op woensdag tegen VVV bomvol zat. Hij vraagt naar de jeugdopleiding. En hij is heel geïnteresseerd in de stadionplannen.
"Ik heb alles op een afstand gevolgd. En heb één advies: Ga nooit meer in zee met Goldman Sachs. Amerikaanse banken knijpen je uit. Daar heb ik veel ervaring mee. Zoek lokale bouwbedrijven met een Feyenoord-hart."
Natuurlijk gaat Babovic naar de wedstrijd vanavond. Hij heeft voormalig persvoorlichter Gido Vader samen met z’n dochter uitgenodigd. En volgende week reist hij op donderdagochtend met een privévliegtuig naar Rotterdam. Ook zal Babovic een aantal vrienden van vroeger uitnodigen: "Gio moet coachen bij Rangers FC, Roy Makaay ook, maar Denny Landzaat en Andy Slory ga ik zeker uitnodigen."
Voordat het interview begint, wordt eerst nog de champagnefles leeg geschonken en heeft Babovic nog één vraag. "Wie is die Arne Slot eigenlijk? Waar heeft hij gespeeld? Als een 10? Oh, dan is het een goede trainer. Dan denkt hij aanvallend. Dat past bij Feyenoord. Hoe Dick Advocaat speelde vond ik verschrikkelijk."
Als wij in Babovic' volgauto van een slordige 4 ton terug zijn gebracht naar het centrum - zelf rijdt hij in een Mercedes van 6 ton - is er rond de klok van 16:00 uur onduidelijkheid onder Het Legioen. Wat is de beste manier om naar het stadion te gaan? Vanwege veiligheidsredenen wordt er afgeraden om te gaan lopen en het oorspronkelijke verzamelpunt van waar er gratis bussen rijden is op ruim een uur lopen vanaf het centrum.
Zo’n vijftig imponerend uitgedoste ME-ers kijken op een afstand naar de groep van ongeveer vijfhonderd Feyenoorders. Totdat Oom Agent het woord neemt. Er komen bussen aan die hen vanaf het centrum gratis naar het stadion brengt. Het Legioen geeft geen sjoege. Bovendien zijn er aanvankelijk te weinig bussen. Samen uit, samen thuis.
Als er na een kwartier wel minimaal tien bussen staan wordt er richting de bussen gelopen. Het 'Hand in Hand' galmt door de binnenstad en het voorste groepje betreedt al zingend en springend de eerste bus. Slecht idee. De Servische ME waardeert de uitgelaten stemming niet en na twee keer met je ogen knipperen zorgen vier kleerkasten met getrokken knuppels voor rust in de bus. Hier moet je geen ruzie mee maken.
Er wurmen zich 1400 mensen door twee minuscule poortjes. "Wat een lelijk en koud kutstadion", roept een supporter van rond de 30 jaar. "Welnee", reageert Robert uit Putten, die bijna twee keer zo oud is. ‘Ik heb de oude stadions van Roda JC, FC Twente en NEC meegemaakt. Heerlijk zo’n sintelbaan, ik voel mij helemaal thuis. Alsof ik terug ben in de jaren '80."
De UEFA heeft vooraf gewaarschuwd dat het afsteken van vuurwerk door de Feyenoord-aanhang kan leiden tot een Europese uitwedstrijd zonder publiek. Als teken van gastvrijheid heeft Partizan Oudjaarsavond een kleine tien maanden naar voren gehaald. De eerste minuten kijkt niemand naar het veld, maar geniet iedereen van een ongekende vuurwerkshow.
Als het halverwege gelijk staat is de voorlopige conclusie in het uitvak dat dit Partizan Belgrado nooit de Conference League gaat winnen. En dat Reiss Nelson er op z’n Rotterdams gezegd 'geen tering van kan'. Twee minuten na rust vraagt iedereen zich af hoe het in godsnaam mogelijk is dat je tegen deze ploeg twee goals tegen krijgt.
Niet alleen op het veld, maar ook op de tribune is de tweede helft begonnen. Om de minuut vliegt er een plastic flesje met een noodvaart richting het bezoekersvak en andersom. En waar je in de eerste helft regelmatig de bruine cola-kleur kan ontwaren, wordt naarmate de wedstrijd vordert de kleur steeds lichter. Bij de WC’s is het rustig.
"Drie keer uit scoren! De laatste keer was Luik!"
"Vier keer! Net als in Bremen!"
Na de vijfde goal klinkt er massaal ‘Tien! Tien! Tien!'. Een ongekende weelde. Is het toeval dat Feyenoord vier keer scoort als ze in de richting van de eigen supporters spelen? In het land van tennisser Novak Djokovc laat Feyenoord meerdere kansen op de 6-2 liggen, maar het mag de pret niet drukken. Er is interactie met de spelers, met name Dessers en Sinisterra worden hartstochtelijk toegezongen.
Zoals vooraf aangekondigd is er een zogenaamde 'holdbackprocedure' van 30 tot 45 minuten, oftewel het duurt nog even voordat de supporters terug naar de stad kunnen. Er wordt nagenoten en af en toe wat gezongen, bijvoorbeeld het lied over cultheld Babovic. Een mooi moment om even kort te FaceTimen met de cultheld zelf. Weer een big smile en Het Legioen zingt nog harder.
Twee jongens vouwen het inmiddels befaamde rood-witte spandoek 'Road to Tirana' op en doen het in een witte plastic tas van de Etos. Nog twee Europese uitwedstrijden en dan is de finale op 25 mei in de hoofdstad van Albanië. Meerdere supporters hebben die week al vrij genomen. Sommigen hebben zelfs al een hotel geboekt.
"Alle speeldata in Europa staan geblokt in m'n agenda", vertelt Patrick uit Driebergen. "Ik werk tijdens Pasen, Pinksteren, Kerst en Oud en Nieuw, maar als Feyenoord speelt, krijg ik vrij van m'n baas. Die afspraak heb ik gemaakt. Want waar Feyenoord ook gaat, ik móét erbij zijn. Stel je voor dat je avonden zoals deze mist."
Patrick is geen uitzondering. Vrijdag is de loting voor de kwartfinale en halve finale. Het levert ongetwijfeld weer een even massale als creatieve exodus van Feyenoord-supporters op.
Lees hieronder de longreads over de eerdere Europese uitwedstrijden van Feyenoord dit seizoen in Praag en Berlijn.