nieuws

ARCHIEF RIJNMOND 16 okt 2016 - Motieven

891-Bergselaan-donkere-lucht
891-Bergselaan-donkere-lucht
Afgelopen week heb ik mijn eigen motieven gewantrouwd.
Mijn motieven bij het voeren van gesprekjes met Jan en alleman tijdens het uitlaten van de hond.
Mijn vrouw en ik, wij hebben een hond.
Ik ben degene die het meeste met dat beest buiten is.
En hoewel ik in de kern misschien niet zo heel erg sociaal ben, vind ik het leuk om op straat praatjes aan te knopen met andere hondenbaasjes.
Wie zelf ook een hond heeft, weet misschien hoe zulke praatjes verlopen.
Je hebt het over je eigen hond, of over de hond van de ander, hoe die dieren psychologisch in elkaar zitten, hun gedrag, wat je allemaal met ze meemaakt. En soms - lang niet altijd - breidt zo’n gesprek zich langzaam uit naar andere gebieden van je leven. Naar je werk, hoe je woont, de partner en de kinderen die je al dan niet hebt.
Dat soort dingen.
Ik kan daar veel plezier aan beleven.
Ik vertel graag.
En ik hoor graag hoe andere mensen hun leven leiden.
Alleen: in wat voor bewoordingen vertel ik over mijn eigen leven?
Spreek ik in enkelvoud of in meervoud?
Heb ik het over ‘ik’ of over ‘wij’?
‘Wij’ in de zin van: mijn vrouw en ik.
Ik merk dat ik geneigd ben om - zeker bij vrouwen die ik tegenkom met hun hond - in eerste instantie te spreken over ‘ik’ en over ‘mijn hond’.
Meestal ga ik pas na een tijdje over op ‘wij’.
Waarom is dat?
Waarom doe ik dat?
Wat zijn mijn motieven?
Wìl ik iets van mijn vrouwelijke gespreksgenoten?
Wil ik de mogelijkheid openhouden om mezelf neer te zetten als iemand die ‘beschikbaar’ is of zo?
Dat vroeg ik me van de week af.
En al snel moest ik denken aan The Beatles in hun begintijd.
Toen The Beatles opkwamen hadden ze in no time heel veel vrouwelijke fans. En als ik het goed heb begrepen zwegen ze op aandringen van hun manager over de relaties die ze al hadden.
Zo moest min of meer geheim blijven dat John Lennon al lang en breed was getrouwd, en een zoon had.
Het leek de manager beter voor de populariteit van de jongens als de fans de indruk hadden dat ze nog ongebonden waren.
Doe ik iets vergelijkbaars, tijdens praatjes met ‘hondenvrouwtjes’?
Nou, ik ben op niks uit, met wie dan ook.
Ik ben gelukkig getrouwd.
Ik heb – zoals elke man – wel fantasieën.
Maar ik wil zeker niet dat die fantasieën ook werkelijkheid worden.
Veel te veel gedoe.
Wat misschien eerder het geval is: een gesprek van persoon tot persoon is al gauw leuker dan een gesprek met iemand die als het ware de vertegenwoordiger is van iets groters.
Als je meteen begint over ‘wij’ creëer je een zekere afstand.
Dan is het ‘wij’ tegen ‘jou’.
Ik merk het ook als iemand anders meteen begint met ‘wij’.
Dan heb ik toch de neiging om achter zo iemand te kijken.
Wie staan daar nog meer dan?
Kortom: niks aan de hand.
Mijn motieven deugen.
Tenminste: dat vind ik.
Zoals iedereen dat van zichzelf vindt.
Maarre ... zouden ‘wij’ dat ook vinden?
SPEELLIJST
DE TUNE
1. Ik mis je – John Verkroost
VROUWEN
2. Girls, girls, girls – Malando
3. Vrouwen – Mike Boddé
4. De ballade van een bijzonder lekker wijf – Ontroerend Goed
MIKE BODDE & INEKE VAN KLINKEN
5. Babylon Sisters – Mike Boddé
6. Kersen eten – Mike Boddé & Ineke van Klinken
AANKONDIGINGEN
7. Americanas – Metropole Orchestra Big Band
MARINUS VAN HENEGOUWEN
8. Prostituéee van Casolé – Paul van Wely
9. Zo meneer – Yvonne van Elburg
10. Knoflook - Paul van Wely
11. Feest met het beest – Marinus van Henegouwen