nieuws

ARCHIEF RIJNMOND 23 okt 2016 - Bretels

892-Bretels-en-shirt
892-Bretels-en-shirt
Afgelopen week heb ik gemerkt hoe weinig ervoor nodig is om de hele wereld te doen veranderen.
Maar laat ik bij het begin beginnen.
Afgelopen zomer ben ik op familiebezoek geweest in Amerika.
En bij die gelegenheid heb ik weer aardig wat kleding gekocht.
Kleding is in Amerika gemiddeld goedkoper, helemaal als je die bij een zogeheten outlet center haalt, dus ik met een aangetrouwde nicht naar zo’n centrum met fabriekswinkels, ver buiten de stad, om mijn slag te slaan.
Bij een vorig bezoek, jaren geleden, had ik een stel spijkerbroeken gekocht die prettig zitten. Daar wilde ik er nog wel een paar van.
Precies dezelfde hadden ze niet, maar wel iets van hetzelfde merk dat er heel erg op leek, dat zelfs werd gepresenteerd als de ’vervanger’ van het door mij gezochte model, en bij het passen voelde het goed, dus ik kocht er drie, voor 30 dollar per stuk.
Inmiddels zijn we maanden verder, draag ik die broeken en ben ik geconfronteerd met een probleempje.
De nieuwe broeken sluiten ietsje lager, ze hangen wat minder goed op mijn heupen, waardoor ze – ook met een riem - de neiging hebben tot afzakken.
Moe van het getrek en geheis aan die broeken dacht ik: laat ik maar weer eens bretels proberen om mijn broek op te houden. Bretels, daar had ik er nog meerdere van liggen.
Nou, het werkte prima.
Maar toen deed zich een ander ‘probleem’ voor.
Want hoe draag je bretels?
Doe je die alleen over je onderhemd heen, en dan bijvoorbeeld een polo-shirt of trui erover? Of doe je die bretels over àlles heen?
In dat laatste geval moet je alles in je broek proppen, en als ik ergens een hekel aan heb is het dat.
Dus: bretels over mijn onderhemd, en dan pas de rest.
Alleen: wat doe je dan als je gaat piesen?
Voor sommige luisteraars (lezers) betreden we nu de fase van ‘too much information’ maar het kan even niet anders.
Als goed afgerichte echtgenoot pieste ik thuis altijd zittend.
Maar met die bretels ergens halverweg de lagen met kleren, moet je je dan eerst half uitkleden. Dan moet steeds eerst je bovenshirt of trui uit, de bretels moeten af, en dan kom je pas aan je broek toe. En dat honderd keer op een dag, want op dagen dat ik thuis zit te werken gaan er liters slappe thee doorheen en dat moet ergens blijven.
Dus dan maar staand piesen, en er het beste van hopen.
Waar dat staande piesen weer toe leidt, weet ik nog niet, maar van de week werd ik opeens besprongen door de gedachte dat ik in een keten van oorzaken en gevolgen terecht was gekomen die tot werkelijk alles zou kunnen leiden.
Het ‘terug volgen’ van zo’n keten is makkelijker.
Voorbeeldje.
Ruim acht jaar geleden heb ik mijn vrouw ontmoet bij de opening van het OorlogsVerzetsMuseum Rotterdam aan de Coolhaven.
Ik was uitgenodigd omdat ik ooit voor een tentoonstelling iets had uitgeleend aan het museum. En in de uitnoding had ik gezien dat Ivo Opstelten èn Rutger Hauer de opening zouden verrichten.
Rutger Hauer, die door zijn rol in de film De Soldaat van Oranje blijkbaar iets van de Tweede Wereldoorlog belichaamt.
Nou, volg even mee.
Als Rutger er niet was geweest, was ik daar misschien ook niet geweest.
Als Rutger nooit die filmrol had gespeeld, was hij vast niet uitgenodigd.
Als Paul Verhoeven nooit die film had gemaakt, had Rutger Hauer nooit die rol gespeeld.
Als Erik Hazelhoff Roelfzema nooit een boek over diens oorlogstijd had geschreven, had Paul Verhoeven nooit die film naar dat boek gemaakt.
Als Hitler niet aan de macht was gekomen, had Hazelhoff Roelfzema niet deze oorlog meegemaakt.
Dus ik heb – kort gezegd - mijn vrouw aan Hitler te danken.
Onder andere, natuurlijk.
Ik heb ook wel eens iets horen beweren in de trant van: als Maria Ramolino op een mooie morgen in 1768 niet naar de markt in Ajacaccio was gegaan, had Europa er vandaag de dag heel anders uitgezien.
Want op die markt ontmoette ze een zekere Carlo Buonaparte, met wie ze een zoon kreeg, Napoleon.
Kleine gebeurtenis, grote gevolgen.
Wat me brengt bij de zogeheten chaos-theorie waarin wel de vraag wordt gesteld: kan de vleugelslag van een vlinder in een Braziliaans oerwoud elders op de wereld een orkaan veroorzaken?
Kan dat?
Toen ik van de week, onderweg naar de wc, liep te worstelen met trui, polo-shirt en bretels, en terugdacht aan de aankoop van een paar spijkerbroeken in Amerika, wist ik het zeker: ja, dat kan.
SPEELLIJST
DE TUNE
1. Ik mis je – John Verkroost
JAZZ
2. Give me five minutes more – Miller Sextet
3. Night and day – Dick Willebrandts
4. Dat moet je niet doen – Piet van Dijk & Rita Reys
KEES TORN & ONNO INNEMEE
5. Niet voor niets – Kees Torn & Onno Innemee
6. Zeg – Kees Torn & Onno Innemee
7. Regenbooglied – Kees Torn & Onno Innemee
8. Eraf met dat dak – Kees Torn & Onno Innemee
AANKONDIGINGEN
9. Americanas – Metropole Orchestra Big Band
10. Hand in hand kameraden – Kalimba