FEYENOORD

Column: Arne Slot wekt Feyenoord weer tot leven

Een blije Orkun Kökcü met trainer Arne Slot
Een blije Orkun Kökcü met trainer Arne Slot © Andre Weening/Orange Pictures
Het Stadshuisplein viert feest, de drieduizend supporters in het Vélodrome gaan uit hun dak, de selectie brult ‘komen wij uit Rotterdam?!’, maar ik kijk vooral naar die grijze kluwen van trainingspakjes langs de lijn: de trainersstaf van Feyenoord met Arne Slot als glimmend middelpunt. Daar wordt het succes belichaamd. “We hebben de mensen in Rotterdam weer trots gemaakt”, zegt Slot na afloop. En zo is het.
Onlangs bekeek ik de onthutsende documentaire over Feyenoord ‘Dat ene woord’ op Disney+. Onthutsend vanwege het totale gebrek aan ideeën en tactiek bij de club. Van de zwijgende jeugdtrainers tot coach Dick Advocaat, die niet verder kwam dan een ‘kom op, jongens’ in de rust. Maar onthutsend vooral omdat ik mij niet één uitslag meer bleek te kunnen herinneren van het seizoen 2020-2021. Alsof er in het coronajaar überhaupt niet was gevoetbald. Verdrongen, vergeten. Zelfs bij de koffieautomaat werd op maandag niet meer over Feyenoord gesproken.
En toen kwam daar die man uit Alkmaar, die vroegtijdig was weggestuurd bij AZ. Hij had de niet benijdenswaardige opdracht om weer lucht in de bal te pompen. Ik dacht toen nog: geef hem vooral de tijd, een paar jaartjes, om een elftal op te bouwen. Gun hem nederlagen, gun hem krediet. De man heeft een plan, laten we dat vooral koesteren na jaren van stilstand.
FC Drita leek in dat patroon te passen. Een moeizame overwinning thuis was het eerste stapje in de nieuwe Conference League en de geboorte van één van de nieuwe helden: Guus Til. De verbeterde versie van Lex Immers met gebrekkige techniek maar een perfect gevoel voor de goal(s). Hoog druk werd het credo en wedstrijd na wedstrijd kreeg het Feyenoord onder Slot vorm. Plezier, pressie en positiespel. We hadden het jaren gemist, het was er weer.
De weg van Kosovo naar Tirana is het verhaal van de reus die werd wakker gekust. Spelers die geen schim waren van het talent dat hen ooit werd toegedicht, bleken dragende, beslissende spelers te zijn die op het hoogste niveau meekunnen. Luis Sinisterra werd een van de beste aanvallers in de eredivisie. Orkun Kökçü bloeide op als spelverdeler. Tyrell Malacia werd international. Door het slimme aankoopbeleid van Frank Arnesen arriveerden de jongvolwassen controleur Aursnes, de degelijke Trauner én natuurlijk het fenomeen Cyriel Dessers, de Pierre van Hooijdonk van de Conference League.
De vergelijking met twintig jaar geleden is goed te maken. Ook toen had Feyenoord niet de beste spelers, maar wel het beste team. Met een nuchtere, realistische trainer die duidelijkheid geeft aan zijn selectie en bovenal: spelvreugde. De hangende koppies uit ‘Dat ene woord’ zijn nu blije, zelfverzekerde tronies geworden. Wij hebben geen Payet, we hebben geen Pellegrini, maar we hebben elkaar.
De sfeeractie in De Kuip, vlak voor de aftrap van Feyenoord-Olympique Marseille
De sfeeractie in De Kuip, vlak voor de aftrap van Feyenoord-Olympique Marseille © VK Sportphoto - Yannick Verhoeven

Op 28 april 2022 kwam het allemaal tezamen in een zinderende Kuip en werd een magische avond beleefd waarbij zelfs wij oudgedienden tegen elkaar zeiden: dit hebben we nog nooit meegemaakt. Wat een sfeer, wat een spel, wat een elftal.
Op 5 mei 2022 wordt Feyenoord definitief bevrijd van de grauwsluier. Het Franse publiek in het Vélodrome valt stil als die stugge vriendenploeg uit Rotterdam stand houdt en de finale weet te bereiken.
Tekenend voor de volwassenheid van Feyenoord is Malacia, die na afloop zegt dat hij de supporters van Marseille niet heeft gehoord, want hij was met de wedstrijd bezig. Tekenend is Til die zegt dat het bereiken van de finale nog niks is. Tekenend is Cyriel Dessers die best wel eventjes feest wil vieren, maar ja: zondagmiddag staat PSV weer voor de deur. Inderdaad, PSV kloppen, dat is de volgende stap. Dan helpen we Ajax meteen aan een troostprijsje en dat gunnen we natuurlijk vooral Steven Berghuis. Hoe zal hij donderdagavond naar de wedstrijd hebben zitten kijken?
Tekenend vooral is de reactie van Arne Slot na Olympique. Kijkend naar de beelden van de hossende menigte op het Stadhuisplein in Rotterdam zegt hij: ‘dat hebben we al gewonnen, al is het nog geen prijs.’
Feyenoord-AS Roma in Tirana. Een mooie revanche voor 2015. Een mooi weerzien met Rick Karsdorp. Een mooie confrontatie ook tussen twee trainers: The Special One José Mourinho en The Normal One Arne Slot. ‘We hebben nog geen prijs’. Dat klopt, Arne, maar je hebt ons bestaan als Feyenoordsupporter weer zin gegeven. Dat is misschien meer waard dan een beker.
Paul Verspeek is verslaggever bij Rijnmond en Feyenoordsupporter.