SEKSUEEL MISBRUIK

Verstandelijk beperkte Wilma zegt 12 jaar lang te zijn misbruikt, maar justitie vraagt vrijspraak: 'Hoe gaan we haar dit in godsnaam uitleggen?'

Stockfoto
Stockfoto © Archieffoto Rijnmond
De bom ontploft op 7 augustus 2019 als de dan 23-jarige Wilma een WhatsApp verstuurd aan haar familie, waarin ze vertelt dat zij seksueel is misbruikt. Twaalf jaar lang, nota bene door een vriend van de familie. Een schok, die drie jaar later tijdens de rechtszaak nog groter wordt: justitie vraagt om vrijspraak.
Cornelis de W. (59) heeft een bijzondere plaats binnen het Zwijndrechtse gezin. Hij is bevriend met de broer van Wilma en is de enige van het gezelschap zonder verstandelijke beperking. Hij regelt zaken, doet klusjes en organiseert uitjes. Met name met Wilma, en dan zou het misbruik hebben plaatsgevonden.
Vanaf haar twaalfde zou zij zijn betast en misbruikt. Dat gebeurde als hij haar van zangkoor ophaalde, of in de tent die in de kas van de tuinder stond. De slaapkamerdeur van het meisje ging vaak dicht als hij op bezoek kwam, herinnert haar moeder zich. De moeder kwam een keer onverwacht op kantoor van De W. en zag hoe hij de rits van de jurk van Wilma opendeed en haar begon te aaien, ook richting haar borsten.
In zedenzaken, die doorgaans moeilijk te bewijzen zijn, geldt dat als belangrijk steunbewijs: er is meer dan de verklaring van Wilma. Voor justitie is er alleen één probleem: dit laatste verhaal met de rits wordt niet door de dochter verteld of beaamd. En wat Wilma vertelt, komt weer niet overeen met de verklaring van de moeder. Extra complicerende factor is dat beiden door hun verstandelijke beperking moeite hebben het te verwoorden.

Lastige boodschap

De officier van justitie heeft het er woensdag in de rechtszaal in Dordrecht zichtbaar moeilijk mee. "Deze zaak loopt al niet over van bewijs. Dat er seksuele gemeenschap is geweest, kan ik niet bewijzen. Maar ook voor de andere ontucht ontbreekt steunbewijs. Ik snap dat het voor een deel van de aanwezigen in de zaal lastig is om te horen, maar ik zie geen andere mogelijkheid dan vrijspraak te vragen."
De aanwezigen in de zaal, dat zijn onder andere twee tantes van Wilma. De vrouw zelf is niet gekomen, omdat dat te emotioneel zijn. Wat zij niet wist, is dat Cornelis de W. ook niet is komen opdagen. Hij heeft zich bij de politie beroepen op zijn zwijgrecht, ontkent en wil het daarbij laten.
Advocate Nelleke Stolk treedt namens Wilma op. Ze is verbaasd, misschien zelfs wel boos over de vrijspraak die justitie vraagt. "Ik val niet snel stil, maar ik moet nu even goed gaan nadenken: 'Hoe ga ik het dit meisje in godsnaam uitleggen?' Ik moet het haar op een kinderlijke manier vertellen en in ieder geval zeggen: 'Ik geloof je.'"
Want Nelleke Stolk twijfelt niet aan haar verhaal, noch de familie van het meisje. "Ze heeft het verstandelijk vermogen van een kind tussen de twee en vijf jaar. Bepaalde details kán zij niet verzinnen, zoals praten over vibrators of hoe een man klaarkomt."

Te grazen nemen

De advocate zegt de gedachtegang van de officier op zich wel te kunnen volgen. "Ik weet welke juridische bewijzen er nodig zijn om iemand te veroordelen, maar het betekent wel dat een verdachte kan denken: 'Dit is een verstandelijk beperkt meisje, dat kan ik te grazen nemen want haar verklaring is minder waard en dus komt het toch niet tot een veroordeling.' Ik zeg niet dat het voor deze verdachte geldt, maar het druist wel in tegen mijn rechtvaardigheidsgevoel."
Namens Wilma is een schadeclaim van 25 duizend euro ingediend. In de rechtszaal wordt een verklaring voorgelezen van de oom van de vrouw, gericht aan de verdachte. "Je zwijgen wordt als pijnlijk ervaren, wanneer neem je je verantwoordelijkheid?"
Het drama speelt zich af in kerkelijke kringen in Zwijndrecht. De oom omschrijft seksueel misbruik als 'Gods gruwel'. "Hoe rijm je dit met de Bijbel? Voor ons is het een troost: God heeft alles gezien, niets is hem ontgaan. Er komt een dag dat je voor God moet verschijnen."
Ook de advocaat van de verdachte vraagt uiteraard vrijspraak, wat inhoudt dat er ook geen schadevergoeding wordt betaald. Hij gaat ervan uit dat de jonge vrouw bij haar aangifte vooral sociaal wenselijke antwoorden heeft willen geven. De rechter doet op 1 juni uitspraak.