FINALE

Bidden voor de gedroomde finale-uitslag in een jongerendienst op Zuid: ‘Heer, zegen de overwinning van Feyenoord’

Jesse Lanen is jeugdleider bij Victory Outreach Kerk Rotterdam
Jesse Lanen is jeugdleider bij Victory Outreach Kerk Rotterdam © Rijnmond
Voetbal wordt soms gezien als een religie. Maar hoe werkt dat andersom? Voor jeugdleider Jesse Lana (20) is de finale die Feyenoord komende week tegen AS Roma speelt de inspiratie voor een preek in de Victory Outreach Kerk in Rotterdam. “Dit is de dag dat God zegt: kom spelen in het veld.”
Het is vrijdagavond, diep in de Tarwewijk in Rotterdam Zuid. Twee jongens lopen op straat. Een van hen valt direct op. Hij heeft legerkisten aan, een strakke broek en een leren jack met een wit kruis op zijn rug. De jongens lopen richting de Victory Outreach Kerk aan het Mijnsherenplein. Voor Matthias (18) is het de tweede keer dat hij naar een jongerendienst gaat. “Geloof is belangrijk voor me, omdat het mij een doel geeft.”
De dienst van deze avond is doorspekt met verwijzingen naar voetbal en de komende Conference League finale van Feyenoord. Op een flyer prijkt een foto van De Kuip, het thema is ‘Champions’. Hoe jeugdleider Jesse - zelf geen fanatieke Feyenoordsupporter - hierop is gekomen? “God heeft het me ingegeven”, zegt hij met een brede glimlach.
Hoe de finale zelfs een thema wordt tijdens een kerkdienst voor jongeren: ‘Heer, zegen de overwinning van Feyenoord’
In de kerk hebben zich negentien jongeren verzameld. Voetjes gaan van de vloer en handen gaan in de lucht om de Heer te prijzen. Jeugdleider Jesse is het meest fanatiek: hij zingt enthousiast mee en danst alsof het een clubavond is. 
Ik ga bidden dat het een spannende wedstrijd wordt
Ezekiel (18)
Wat opvalt is dat de jongeren uit de hele stad en zelfs van verder komen: Alexanderpolder, IJsselmonde, Nieuwerkerk aan den IJssel en Hoogvliet. “Niet elke kerkgemeente heeft een gepassioneerd hart voor jongeren. Ik geloof dat ze dat bij ons wel vinden”, zegt Jesse. Een van die jongeren is de 18-jarige Ezekiel. Hij gelooft heilig in de winst. “Het team heeft hiervoor gestreden. Ze verdienen het. Ik ga bidden dat het een spannende wedstrijd wordt en ga ervan genieten.” 
En dan begint de preek van Jesse. Hij spreekt net zoals hij danst: gepassioneerd. Als je je ogen sluit, waan je je in een gospelkerk in de wijk Harlem van New York. Jesse begint met een stuk over zijn eigen leven: “Ik zat in de put, ik liep op straat, ik rende achter drugs aan, ging de gevangenis in en uit. Maar nu sta ik hier en kan jullie vertellen dat er hoop is! Dit is de dag dat God zegt: kom spelen in het veld. Mag ik een amen horen?”.
Jongeren zingen
Jongeren zingen © Tenny Tenzer
Ook bassist Joël (18) luistert aandachtig en roept luidkeels ‘Amen!’ als daar om gevraagd wordt. Ook hij is een groot Feyenoordfan. Joël vergelijkt Feyenoord en de kerk met een familie. “We staan voor elkaar klaar.” Wat we gaan doen in de finale? “Winnen. Het wordt 2-1, Dessers maakt de winnende. Ik zal mijn best doen om Feyenoord te benoemen in mijn gebeden.” Kan een schietgebedje voor de wedstrijd dan wel? “Heer, zegen de overwinning van Feyenoord. Dat is mijn schietgebedje.”

Geen woorden maar daden

Jesse weet de jongeren mee te krijgen. Zijn metaforen over trainen, teamwork en uiteindelijk de wedstrijd spelen slaan aan. “Amen” wordt veelvuldig meegeschreeuwd.
Het zweet loopt van het voorhoofd van Jesse. Een jongen geeft hem een glaasje water om bij te komen. Jesse zegt dat hij een verrassing heeft. Er wordt een voetbal en een kleine goal naar voren gehaald. De preek bereikt een climax:
Jesse: “Feyenoord zegt: geen woorden maar…”
Jongeren: “Daden.”
Jesse op een luidere toon: “Geen woorden maar...”
Jongeren nog harder: “Daden!”
Jesse: “Het is tijd voor daden.”
Jesse (midden) en de jongeren juichen als de goal valt
Jesse (midden) en de jongeren juichen als de goal valt © Tenny Tenzer
Een paar jongeren wordt gevraagd om naar voren te komen. Jesse schiet de bal en via de jongeren belandt 'ie in het doel. Er wordt luidkeels gejuicht. “De kans is veel groter dat je scoort als je samenwerkt. Het is tijd om samen te werken. Het is tijd om samen te bouwen”, zegt Jesse weer op een enthousiaste, ritmische en bijna hypnotische toon.
Jesse: “Samen…”
Jongeren: “Werken!”
Jesse luider: “Samen…”
Jongeren nog luider: “Werken!”
Een jongen staat op, doet een Bruce Lee-pose met zijn armen en schreeuwt een oerkreet uit. Daarna schiet hij de bal in het doel. De jongeren zijn wakker.
Tijd om tot rust te komen. De jongeren bidden gezamenlijk en er wordt geld gedoneerd. De kerk gaat het de tijd mee; jongeren die geen cash geld hebben, betalen per qr-code op hun telefoon. Na de dienst kijkt Ezekiel van tevreden terug. “Het was een goede dienst. Wat mij het meest is bijgebleven is het stuk over dat je een team moet zijn om doelen te bereiken. Je moet strijden voor je team.” 
Joël is het met hem eens en vult aan: “Als je denkt dat je het als speler in je eentje kunt dan zit je al snel op de bank of erger nog: op de tribune.” Gelooft Jesse eigenlijk in de overwinning aankomende woensdag in Tirana? “Ik geloof in de winst, omdat ik geloof in de Heer heb!”