FEYENOORD

'Bij de vorige Europese prijs van Feyenoord zat ik in de buik van mijn moeder'

Hélène en zoon Sem zijn erbij in Tirana: 'Bij de vorige Europese prijs van Feyenoord zat ik in de buik van mijn moeder'
Hélène en zoon Sem zijn erbij in Tirana: 'Bij de vorige Europese prijs van Feyenoord zat ik in de buik van mijn moeder' © Rijnmond
Feyenoordsupporters Sem en Hélène Meulstee hadden er in februari al het volste vertrouwen in. Na de loting tegen Partizan Belgrado boekten ze op goed geluk een vlucht naar Tirana waar de finale van de Conference League wordt gespeeld. "Het lijkt wel alsof alles op z'n plek valt."
Het huis van Hélène is een Feyenoordvesting. Dat zie je al door een sticker op de voordeur: 'Uitsluitend toegang voor Feyenoorders. Art. 1908 Wetb v Strafr'. In de huiskamer staan schilderijen, fotolijsten en kunstwerken die met Feyenoord te maken hebben. De gang van de eerste verdieping is een museum vol herinneringen met kaartjes, shirtjes en foto's. Het is duidelijk, Hélène is een megafan.
Terug naar 2002. Het was de tijd van de val van het kabinet-Kok ll, vrijspraak in de Puttense Moordzaak, de moord op Pim Fortuyn én de laatste Europese finale van Feyenoord. Die was tegen Dortmund in De Kuip. Hélène was hoogzwanger van Sem. Ze waren dus bij elkaar toen Feyenoord de UEFA Cup won. Twintig jaar later zijn ze weer samen: nu zit Sem niet in de buik, maar naast zijn moeder in het stadion. 
Sem zat 20 jaar geleden tijdens de laatste Europese finale van Feyenoord nog in de buik van zijn moeder, nu reist hij samen met haar naar Tirana

Wat betekent Feyenoord voor jou?

Sem: "Feyenoord is een deel van mijn leven. Mijn hele leven leef ik met Feyenoord. Ik loop altijd in Feyenoordshirtjes en ga altijd naar het stadion. Ik ben niet anders gewend."
Hélène: "Feyenoord is je familie. Je moet het voelen. Als je het niet voelt, dan zal je het ook nooit begrijpen."

Wat was je eerste wedstrijd?

Hélène: "Dat weet ik niet meer."
Sem: "De finale tegen Dortmund in de buik van mijn moeder. Ik denk niet dat heel veel mensen dat kunnen zeggen."

Wat was jouw meest bijzondere wedstrijd?

Sem: "De kampioenswedstrijd (2017) tegen Heracles in De Kuip. Het erg lang geleden dat we kampioen werden en dus erg bijzonder om mee te maken. Ik was toen ballenjongen. Toen de eerste goal van Kuijt viel ging het helemaal los."
Hélène: "In hetzelfde jaar dat Feyenoord de UEFA Cup won in 2002: de kwartfinales tegen PSV. We hadden de hoop opgegeven en toen maakte Pierre van Hooijdonk de goal. Ik krijg kippenvel als ik daaraan terugdenk."

Hoe beleef jij een wedstrijd?

Sem: "Ik ben heel fanatiek. Zingen, schreeuwen, springen, alles. Soms heb ik geen stem meer na een wedstrijd."
Hélène: "Ik maak veel geluid, laat ik het daar maar op houden. Mijn stem is nog een beetje schor van twee weken geleden tegen Marseille."

Waar kijk jij de finale?

Sem: "In het stadion in Tirana met mijn moeder. De vorige Europese prijs zat ik in haar buik en nu samen in het vak."
Hélène: "In Tirana! Wij zijn zulke mazzelaars. Het is goud om het met Sem mee te maken. Het wordt de tofste trip ooit omdat we terugkomen met de beker. Diep van binnen ben je als de dood dat we verliezen. Maar als je geen vertrouwen hebt dan kom je nergens."

Wat gaan we doen in de finale?

Sem: "Winnen met 2-1. Als we winnen dan ga ik een fontein opzoeken in Tirana en erin springen net als de Hofpleinfontein."
Hélène: "We gaan winnen. Maakt niet uit met hoeveel maar 1-3 is een mooie uitslag omdat we uit spelen. Als we winnen gaat het los, we zien het wel. We gaan in ieder geval de route naar de dichtstbijzijnde fontein opzoeken."
Als ritueel op elke wedstrijddag hangen Sem en Hélène samen tien Feyenoordvlaggen op in de straat. Maar dat gaat nu niet lukken omdat ze in Tirana zijn. "Deze wedstrijd moeten we het helaas overslaan." Kan een buurman dit ritueel overnemen niet overnemen? "Misschien brengt het wel ongeluk als iemand anders het doet", zegt Sem vastberaden.