SEKSUEEL MISBRUIK

Zo reageren slachtoffers op straf 'Mr. Dark': 'Ik ga nu een brief aan hem schrijven'

Rijnmond
Rijnmond © De 17-jarige Fenne over haar ervaring met Mr. Dark
Ze bezochten elke rechtszaak waar hij verscheen. Het was iedere keer weer pijnlijk en confronterend om 'Mr Dark' te zien, zeggen ze. Met de veroordeling van Michael M. uit Barendrecht komt voor de meisjes die gechanteerd werden en zijn vernederende opdrachten uitvoerden en hun ouders ook iets van opluchting.
Rustig op een stoel zitten lukt niet meer. Het blonde meisje ijsbeert door de grote wachtkamer van de rechtbank in Dordrecht. Over een paar minuten gaat de deur van de rechtszaal open. Dan zal de rechter zijn vonnis vellen. Eindelijk. Naar dit moment heeft ze zo lang uitgekeken. De jonge vrouw - ze is inmiddels meerderjarig - hoopt op niets minder dan een lange gevangenisstraf voor Michael. Het liefst levenslang.
Levenslang achter de tralies zal hij niet krijgen, dat weet ze zelf ook. Eerder eiste de officier van justitie namelijk twaalf jaar celstraf en tbs met dwangverpleging. Al kan tbs met opsluiting in theorie tot in de eeuwigheid duren. Als iemand een gevaar voor de samenleving blijft, kan het telkens weer worden verlengd. Daar heeft ze haar hoop nu op gevestigd.

Traumatische jeugd voor dader

Maar vrijspraak is ook een optie. Michael zelf zegt dat hij onschuldig is en de meisjes juist wilde helpen om uit de klauwen van hun chanterende kwelgeesten te komen. De extreme seksbeelden die hij op zijn telefoon had staan zou hij in bezit hebben gekregen toen hij het toestel tweedehands kocht van iemand anders.
Verder heeft hij gruwelijke dingen meegemaakt tijdens zijn jeugd en verloor hij onder meer zijn beide ouders door geweld. Misschien werkt dat nog verzachtend. Er is tot slot geen psychiatrisch rapport dat stelt dat Michael een stoornis heeft en dat tbs noodzakelijk is. Het is dus volledig aan de rechtbank en het zou alle kanten op kunnen. De spanning is groot.
Vrouwe Justitia
Vrouwe Justitia © Pixabay

Zakdoekjes en tranen

Als de jonge vrouw tien minuten later op de voorste rij in de rechtszaal zit, trilt haar voet van de zenuwen. De rechter begint aan zijn verhaal. De inleiding is uitvoerig. Er wordt nog eens op een rij gezet waarom Michael vindt dat hij onschuldig is. Stilzitten lukt niet meer. Ze trappelt nu met beide voeten zenuwachtig op en neer. Ze grijpt naar de hand van de jongen naast haar. Ze pakt de hand van haar moeder. Ze kijkt naar de man aan de andere kant van de glazen afscheiding en beleeft een van de bepalende momenten in haar leven. Na vandaag wil ze beginnen met een streep onder deze nachtmerrie en wil ze door.
Als de rechter na zijn inleiding aanstuurt op een veroordeling, schieten er blije blikken heen en weer over de voorste rij waar de slachtoffers zitten. Als na tien minuten duidelijk wordt dat er tbs opgelegd zal worden, vloeien de eerste tranen en gaan er papieren zakdoekjes rond. "Mijn hart was op dat moment zo blij. Ik hoopte heel erg op tbs", zegt Fenne* even later. Ze werd gechanteerd en werd gedwongen tientallen filmpjes van zichzelf te maken voor 'Mr. Dark'.
Waar een rechtszaal normaal gesproken meteen leegstroomt als het vonnis is uitgesproken, blijven de tientallen toeschouwers nu zitten, in diepe stilte. Een minuut passeert. Nog één. Een soort berusting daalt neer. Of is het verdoving? Hoe dan ook: het is voorbij. "U mag nu gaan", zegt de rechter voorzichtig. Langzaam staan de meisjes en hun ouders op. Zachtjes klinkt er een 'yes'.

Ik pijn, dan hij ook

In de ruimte speciaal voor slachtoffers en even later in de grote wachtkamer komen de gesprekken op gang. Het is een beetje als na een uitvaart: het wordt bijna een soort van gezellig. "Het is een heel grote opluchting nu", zegt Fenne. "Ik zie wel op tegen het hoger beroep. Maar misschien duurt dat nog even." Die zorg leeft bij alle slachtoffers. Dat het allemaal nog een keer moet. Want wat heb je te verliezen als je tien jaar cel en tbs krijgt?
Fenne hoopte heel erg op tbs als onderdeel van de straf, omdat ze denkt dat Michael ziek is in zijn hoofd. "Ik heb goed naar hem gekeken. Hij heeft geen enkele emotie, ook vandaag niet. Alleen bij de straf zag ik hem even teleurgesteld kijken." Dat vond ze een fijn moment. Hij heeft haar pijn gedaan en nu moet hij zelf pijn voelen, vindt ze.
Laptop (stockfoto)
Laptop (stockfoto) © Kaitlyn Baker | Unsplash

'Durfden niet te zeggen wat er speelde'

Ook een van de moeders van de meisjes wil graag praten over de straf die net is uitgedeeld. "Over de tien jaar ben ik niet tevreden. Maar natuurlijk ben je nooit tevreden als je dochter dit overkomt. Met tbs ben ik wel heel blij, gezien zijn psyche. Ik wil graag met de media praten, omdat ouders zich bewust moeten zijn van wat er op internet speelt. Arm of rijk, dat maakt niet uit. Als je kind op internet zit, loopt het altijd gevaar. Iedereen denkt: dit gebeurt mijn kind niet, maar dat kan dus wel."
Na alles wat ze heeft meegemaakt heeft ze een tip voor andere ouders. "Als je denkt dat er wat aan de hand is, schuif het niet zomaar af op de puberteit. Probeer echt te praten. Michael bedreigde de meisjes en zelfs hun broertjes en zusjes als ze niet deden wat hij wilde. Ze waren doodsbang voor hem." Daarover had de rechter het al eerder. Leuke, vrolijke kinderen veranderden zonder dat hun ouders begrepen wat er aan de hand was. Ze trokken zich terug op hun kamer, hadden woedeaanvallen en verwondden zichzelf. Zelfs op bezoek bij een psycholoog durfden ze niet te zeggen wat er speelde in hun leven.
Rechtbank Dordrecht
Rechtbank Dordrecht © Rijnmond
"Met mijn dochter gaat het nu niet zo goed", zegt de moeder. "Maar dat is ook omdat alles weer is opgerakeld in de aanloop naar vandaag. Ik hoop dat het de komende weken weer rustig wordt. Dat ze weer naar de toekomst kan gaan kijken."
Fenne, die inmiddels achttien jaar is, wil dat ook graag. "Ik hoop dat het vanaf nu beter met me gaat." Eerder al vertelde ze aan Rijnmond dat ze later zedenrechercheur wil worden. "Ook op school wil ik weer de goede kant op. Ik ben blij dat het al wat beter met me gaat. Wat ik nu eerst wil gaan doen is een brief schrijven aan Michael. Vertellen wat hij mij allemaal heeft aangedaan. Het liefst zou ik hem persoonlijk spreken, maar ik denk niet dat hij dat wil. Daarom ga ik schrijven. Dit is het moment om daaraan te beginnen."
*Fenne is niet haar echte naam. Haar ware identiteit is bekend bij de redactie van Rijnmond.