BEDREIGING

Stalker plaatste peilbaken onder Tina’s auto om haar te volgen. ‘Politie moet aangiftes eerder serieus nemen’

Tina was doodsbang voor haar stalker
Tina was doodsbang voor haar stalker © Rijnmond
Tina* voelt zich eindelijk weer eens ontspannen, lopend over straat in Breda, lekker even weg uit Rotterdam. Hier hoeft zij niet elke keer over haar schouder te kijken of ze wordt achtervolgd. Tussen de mensen voor haar ziet ze ineens een bekend gezicht: Ruben. Hoe weet hij dat ze hier is? Is ze dan nergens meer veilig?
De man heeft haar eenvoudig weten te vinden. Aan een kennis heeft hij gevraagd een peilbaken, een GPS-tracker, te plaatsen onder Tina's auto. Met een speciale app op zijn telefoon kan Ruben precies zien waar Tina zich bevindt. Het is next level stalking: steeds een stapje verder en nu al maanden aan de gang. Het stopt pas als Ruben voor langere tijd wordt vastgezet. “De politie had mijn aangifte eerder serieus moeten nemen”, zegt Tina. “Ze hadden toch beloofd alerter te zijn na de moord op Hümeyra?”

Geen liefdesrelatie


Het stalkingsverhaal begint niet volgens het klassieke patroon van ‘man accepteert niet dat vrouw het uitmaakt en blijft haar lastigvallen’. Nee, hier is geen sprake van een liefdesrelatie. Maar wel van een vriendschap, van twee collega’s. Ze kunnen het goed vinden. Maar Tina meent dat hij wel erg veel appjes stuurt. “Ik wilde wat meer ruimte voor mezelf en die gaf hij niet.” Daar is het misgegaan.
Ruben(31) vertelt in de rechtszaal in Dordrecht een ander verhaal. “Ze heeft iets doorgespeeld dat ik haar in vertrouwen had verteld. Daar was ik boos over. Ik wilde wraak nemen.” Tegenover de rechter bekent hij alles ruiterlijk en schetst hoe het van kwaad tot erger ging.

'Vieze hoer'

Eerst stuurt Ruben alleen appjes en mails naar Tina. Maar al snel betrekt hij haar omgeving erbij: collega’s, vrienden, familieleden. Ook via Facebook en Instagram volgt een lawine aan berichten. Het zijn geen gezellige boodschappen. Hij scheldt Tina uit voor ‘vieze hoer’ met haar ‘kut die uit elkaar valt’. Hij stuurt heimelijk gemaakte naaktfoto’s van haar mee en dreigt haar te ‘gaan slopen’. ‘Ik zal je vinden, maakt niet uit waar je gaat.’
Een keer stuurt hij een filmpje van een man, mogelijk de verdachte zelf, met een bivakmuts en een wapen. Een bedreiging met de dood, zegt justitie die ook naar de teksten kijkt. De verdachte heeft een andere lezing. “Ze wilde graag actrice worden. Dus het was bedoeld als verkleedpartij, als grap.”
Veelvuldig duikt de man op bij haar woning of onderweg in de tram. Het komt zelfs tot mishandeling op straat en in haar woning. Hij stompt haar en trekt aan haar haren. Ruben zegt dat hij haar ‘met de vlakke hand’ sloeg en dat hij dat niet in haar woning deed. Maar waarom sloeg hij haar?, wilde de rechter weten. “Treiterij. Ik wilde haar vrees aanjagen.”

Burn out en eenzaam


Daar is Ruben zeker in geslaagd. In haar slachtofferverklaring vertelt Tina dat Ruben haar leven op zijn kop gezet heeft en dat zij zich eenzaam voelt. “Ik ben werkloos geraakt en ik slaap slecht. Ik kreeg een burn-out, heb meerdere familieruzies gehad en voel me extreem onveilig op straat. Ik kijk constant om me heen. Zelfs terwijl ik weet dat hij vastzit.”
Ook vrienden, collega's en familieleden kregen berichten van de stalker
Ook vrienden, collega's en familieleden kregen berichten van de stalker © Archieffoto
Ook is er diepe schaamte voor de mails en foto’s die hij heeft verspreid. “Mijn ergste nachtmerrie werd realiteit. Ik heb meerdere keren gevraagd te stoppen maar hij bleef doorgaan met stalken, intimidate en bedreigen.” Tina verwijdert al haar sociale media. Maar ze kan niet voorkomen dat bekenden een eindeloze stroom berichten over haar ontvangen.
Ze stapt al in een vroeg stadium naar de politie maar dat levert niet direct succes op. “Ik moest een formulier invullen. Daarna zeiden ze dat ze het niet als stalking kwalificeerden. Dan zakt de moed je wel in de schoenen. De wijkagent heeft toen aangedrongen om toch aangifte te doen. Hij had gezien dat Ruben een verleden heeft en zei dat zijn nekharen overeind gingen staan toen hij het las. Toen is het balletje pas gaan rollen.”

Al twee keer eerder veroordeeld


De verdachte blijkt twee keer eerder veroordeeld te zijn voor stalking van vrouwen: een keer in Nederland en een keer in België. De politie pakt Ruben op, maar niet voor lang. Tina: “Ze hebben hem drie keer laten gaan. Hij kreeg een contactverbod. Maar hij stond toch steeds weer bij mij in de straat. Ik snap niet dat ze hem geen enkelband hebben gegeven. Dat verwijt ik ook het OM. Ik zei tegen de politie: 'Wachten jullie tot hij mij weer mishandelt?'”
Tina pleitte tevergeefs voor een enkelband
Tina pleitte tevergeefs voor een enkelband © Archieffoto
Tina stuurt een brief naar burgemeester Aboutaleb en vraagt hem om hulp. In haar slachtofferverklaring staat: “Ik voelde mij op dat moment in de steek gelaten door het systeem. Ik vind dat slachtoffers van stalking te weinig snelle en efficiënte hulp krijgen. Het schijnt dat het allemaal strenger en strikter is geworden nadat een vrouw in 2018 is vermoord door haar stalker (Hümeyra, red), maar klopt dat echt? Ik vind dus van niet." Tina zegt dat zij contact heeft met meer slachtoffers van stalking en dat zij haar ervaringen herkennen.

Tina is er ook niet gerust op dat Rubens gestalk nu bij haar is gestopt. “Ik ben bang dat als hij vrijkomt hij weer gaat beginnen met het stalken van mij of andere vrouwen. Ik heb tegen Ruben wel eens gezegd dat ik mijn spullen pak en een andere identiteit neem. Hij zei: 'Het maakt niet uit waar je gaat, ik vind je toch wel'.”

Narcistisch en antisociaal

Ook de deskundigen die met de verdachte hebben gesproken, achten de kans groot dat hij in herhaling vervalt. Zijn stoornissen: narcisme, antisociaal en gevoelig voor afwijzing. Cannabisgebruik heeft daarop een versterkende invloed. De officier van justitie vraagt daarom niet alleen een celstraf van 22 maanden maar ook tbs met voorwaarden. Dat is de lichtere variant van tbs met dwangverpleging. De verdachte zou dan na zijn detentie wel in een kliniek worden opgenomen, maar wordt dan niet voor langere tijd 24/7 opgesloten.
Ruben vindt het allemaal prima. “Ik sta ervoor open”. Hij zit er vrolijk en ontspannen bij en straalt uit dat hij aan een nieuw leven wil beginnen. Bij de rechters gaan de wenkbrauwen wel lichtjes omhoog. De verdenking is ernstig, het gaat om vergaande stalking en niet voor het eerst in zijn leven. Zit hij hier sociaal wenselijke antwoorden te geven? “Nee hoor. Ik wil me ook aan alle voorwaarden houden: geen drugs, geen contact.” En naar Tina: “Sorry naar je familie en vrienden, ik hoop dat je het me kan vergeven.”
De rechter doet 22 juni uitspraak. Tina: “Ik hoop dat hij de hulp krijgt die hij nodig heeft zodat ik een normaal leven kan leiden, met rust gelaten wordt en mij veilig voel in mijn eigen huis.”

*Tina is een fictieve naam, haar werkelijke naam is bij de redactie bekend.