FEYENOORD

Samir werd in Bosnië drie keer door zijn hoofd geschoten en tijdens zijn herstel werd hij verliefd op Feyenoord

Samir uit Bosnië is groot Feyenoordfan
Samir uit Bosnië is groot Feyenoordfan © Liza Faken
Zonder die ene seconde die de 49-jarige Bosniër Samir bijna fataal werd, was hij nooit zo'n groot fan van Feyenoord geweest. Hij werd tijdens de Bosnische burgeroorlog meerdere keren door zijn hoofd geschoten, overleefde ternauwernood en kwam tijdens zijn herstel in Rotterdam in aanraking met Feyenoord. Op ruim 1.700 kilometer van de Kuip, in Sarajevo, doet hij zijn verhaal.
Samir is een man met het uiterlijk van een zeerover, maar hij heeft een warme persoonlijkheid. Als hij de achterbak van zijn auto opent, haalt hij trots een Feyenoordshirt tevoorschijn. Met een typisch Oost-Europees accent klinkt het: “Feyenoord is my club”.
De veteraan heeft zijn passie voor Feyenoord indirect te danken aan de Bosnische Burgeroorlog in de jaren 90. Als hij achttien jaar is, gaat hij het leger in om zijn familie te beschermen en voor de onafhankelijkheid van zijn land te vechten. Niet veel later vecht hij voor zijn eigen leven. Dat de 49-jarige Bosniër zijn verhaal kan doen, getuigt van een goede afloop.
De bergen rondom Sarajevo in Bosnië en Herzegovina
De bergen rondom Sarajevo in Bosnië en Herzegovina © Liza Faken

Beschoten met een machinegeweer

Eenmaal aangekomen tussen de vervallen flats van Sarajevo, de hoofdstad van Bosnië en Herzegovina, begint Samir te vertellen over het ongeval in januari 1993, daar waar het gebeurde. Samir wijst naar boven. “Daar, op de zevende verdieping, werd ik geraakt. Ik bevond me in de frontlinie. Aan de andere kant van de weg, in het park, schoot er iemand met een machinegeweer.”
In dit appartementencomplex beleefde Samir zijn benauwdste momenten
In dit appartementencomplex beleefde Samir zijn benauwdste momenten © Liza Faken
Vanaf dat moment kan Samir zich niks meer herinneren. Drie keer wordt hij door zijn hoofd geschoten. Zijn vrienden brengen hem snel naar het ziekenhuis, waar hij klinisch doodverklaard wordt. “Mijn hart klopte niet meer. Ik werd gereanimeerd en kreeg zuurstof toegediend.” Om Samir de benodigde zorg te kunnen bieden, wordt hij via het Rode Kruis overgeplaatst naar Nederland en belandt in het Erasmus MC.
In Rotterdam wordt Samir maar liefst zes keer geopereerd aan zijn gezicht. “De kogels hebben de botten en spieren rondom mijn linkeroog verbrijzeld. De arts in Rotterdam heeft stukjes bot gepakt uit andere delen van mijn lichaam en dit in mijn gezicht geplaatst. Helemaal mijn gezicht herstellen kon niet. Een kunstoog was bijvoorbeeld niet mogelijk, omdat alle spieren rondom het oog ook helemaal verwoest waren.”
Het linkeroog van Samir is bedekt met een pleister
Het linkeroog van Samir is bedekt met een pleister © Liza Faken

Nieuwe liefde

Samir overleeft het ongeluk en herstelt verder in Rotterdam. Hier ontmoet hij zijn nieuwe liefde: Feyenoord. “Na mijn ontslag uit het ziekenhuis ben ik gaan wonen in de Millinxstraat in Rotterdam-Zuid. Door de mensen in Rotterdam werd ik al gauw aangestoken met het Feyenoordvirus. Iedereen vertelde mij over hoe mooi de club was. Ik raakte verliefd op het prachtige stadion met de atmosfeer die er hangt en op de ‘geen-woorden-maar-daden-mentaliteit' van de club”, vertelt Samir met kippenvel op zijn armen.
Hij ziet Feyenoord tijdens zijn verblijf in Rotterdam, dat duurt tot oktober 1996, twee prijzen winnen. Ook ziet hij een aantal clubhelden zoals Jószef Kiprich en Henrik Larsson spelen in de Kuip. Maar het is een andere legende die echt tot de verbeelding spreekt: “Ronald Koeman is tot op de dag van vandaag mijn lievelingsspeler van Feyenoord. Hij kwam in de zomer van ‘95 binnen als grote ster van FC Barcelona en hij was met zijn doelpunten ontzettend belangrijk voor onze club.”

Telefoon

“Feyenoord zit in mijn hart. Ik zou graag nog eens naar een wedstrijd willen gaan. Twee jaar geleden was ik bij de Kuip, helaas was het seizoen toen al afgelopen en waren er geen wedstrijden meer. Ik hoop in september weer naar Rotterdam te gaan en dan ook een wedstrijd te bezoeken.”
Tot die tijd houdt Samir alles bij via zijn telefoon. “Het meeste van de club is tegenwoordig te volgen via internet, dat probeer ik dan ook te doen. De Conference League-finale kon ik kijken. Ik was erg trots op Feyenoord dat ze in de finale stonden. Ik was blij dat Džeko (landgenoot van Samir die eerst bij AS Roma speelde, red.) niet meedeed, zodat ik 100 procent voor Feyenoord kon zijn. Ik baalde ontzettend van het resultaat, dat we niet hadden gewonnen."
Samir (r) in Sarejevo
Samir (r) in Sarejevo © Liza Faken

Nieuwe blik

Samir is het liefst de hele dag met bezig met sport, blijkt uit zijn verhalen. Zo geeft hij jonge kinderen skiles; een passie die is ontstaan toen Jure Franko in eigen land in 1984 als eerste Joegoslaaf ooit een medaille won op de Winterspelen. Met politiek heeft hij niets.
“Met politiek en oorlog wil ik zo min mogelijk bezig zijn. Oorlog kent uiteindelijk alleen maar verliezers. Sinds mijn ongeluk focus ik me op de mooie dingen van het leven, zoals sport en natuur. Ik vind het prachtig om jonge kinderen te leren skiën. Ze de mooie dingen van het leven laten zien."
Dit alles doet Samir met slechts een oog, maar dat deert hem niet. “Het is misschien bijzonder dat ik ski met één oog, maar alles zit in je hoofd. Als je gelooft dat je iets kan en je dromen achterna streeft kan je alles bereiken in het leven.”
Dit is een verhaal van Christian Marck, van onze mediapartner Radio en TV Capelle.