LOKAAL

Hoe houd je dat vol? Johan (66) is al vijftig jaar stratenmaker en geniet er van tot en met zijn laatste werkdag

Ton (links) en Johan (rechts) op pad als spoedreparatieploeg
Ton (links) en Johan (rechts) op pad als spoedreparatieploeg © SCHIE
Vijftig jaar lang hetzelfde werk uitvoeren is al een unicum op zich, maar helemaal als dat werk stratenmaker is. Last van knieën en rug? Zeker wel, maar stug maakt Schiedammer Johan Zwanenburg (66) zijn werk af tot aan zijn pensioen, eind dit jaar.
Hij geniet van de aandacht die er is rondom zijn werkjubileum. Zo werd er een uitgebreid artikel in het bedrijfsblad van afvalverwerkingsbedrijf Irado gewijd aan Johan en kreeg hij zijn eigen jubileum-verkeersbord. En nu komt SCHIE langs om een dagje mee te lopen. “Heel erg leuk”, zegt Johan nuchter.
Samen met Ton Buijt is hij al lange tijd een team. Eén van de serviceteams, al zegt hij zelf liever 'spoedreparatieteam'. Meldingen van bewoners en de gemeente zelf handelen zij af. Het kan gaan om een rioolbuis in het wild, een afgekeurde plantenbak of - en dat vindt hij het leukste - een probleem in de bestrating.

Rolverdeling

De bestrating rondom de oude ruïne in het centrum moet op orde gebracht worden, vermoedelijk voor een fotomoment. Ton en Johan tuffen er met de wagen naartoe en gaan aan de slag. Oude stenen loshalen, het vastgelopen water wegscheppen, zand storten en bestraten maar. De rolverdeling is helder: Johan bestraat, Ton levert de materialen en assisteert. “Maar we zijn gelijk hoor”, beweert Ton. “Hij is mijn assistent”, vult de trotse Johan snel aan. “Maar wel een hele goede!”

Genieten

Johan heeft altijd genoten van het vak, ook al wist hij niet dat hij stratenmaker wilde worden. “Toen ik klein was leerde ik het van mijn broer. Het beviel me zo goed dat ik het tot op de dag van vandaag nog doe”, zegt Johan. “Ik heb er echt altijd van genoten. Zeker met dit soort weer”, vertelt hij, wijzend naar de blauwe lucht. “Maar vergeet niet dat wij er ook staan bij sneeuw, ijs en harde regen.” Dan is het werk minder leuk. “Dan zitten we drijfnat in de bus”, vult Ton aan.

Zitten!

Johan maakt zich zorgen om de jonge stratenmakers. “Wij hebben het vak op een vrij harde manier geleerd”, vertelt hij. “Ik heb wel een tip voor ze: zitten! Begin op je knieën als je straten op orde brengt. Ik kreeg last van m’n been en ben misschien te vroeg gaan staan. Maar daar krijg je een kromme rug van.”
In november neemt Johan afscheid. En een zwart gat zit er niet in. “Ik ga eerst Max Verstappen bekijken in Abu Dhabi. En volgend jaar wil ik met een caravan achter de grote wielerrondes aan”, vertelt Johan. “En ik ga nog wel één of twee dagen iets vrijwillig doen. Misschien kom ik nog wel een keertje meehelpen.”
Dit artikel is van onze mediapartner SCHIE