GOEREE-OVERFLAKKEE

Rijlessen van de rustige motoragent Arno waren een feestje: 'Na zijn dood werd nog duidelijker hoe geliefd hij was'

Gele hesjes met de foto van motoragent Arno de Korte
Gele hesjes met de foto van motoragent Arno de Korte © Melvin Kamp
Een feestje! Zo omschrijft Sylvia Bolleman de motorrijlessen die ze samen met haar zus kreeg van Arno de Korte bij Damen Motor-Rijopleidingen in Oude-Tonge. Ze heeft af en toe nog heimwee naar die tijd: "Arno maakte er echt een leuk uitje van. Het was meer dan een rijles." Donderdag deed ze met haar zus en zo'n honderd andere motorrijders mee aan een ereronde. Instructeur én motoragent Arno kwam precies een jaar geleden om het leven toen hij werd aangereden door een vrachtwagenchauffeur.
De lol van de motorrijlessen bij Arno was enorm, vertelt Sylvia: "Soms aten we tussendoor kibbeling of zei hij: 'Kom we gaan een ijsje halen!' In korte tijd ontstaat een vriendschap."
Sylvia voelde zich zeker in het begin nog wat onzeker en kwetsbaar met zo’n grote motor. “Arno was dan heel begripvol en wist je met een grapje op je gemak te stellen. Een open, vrolijk en positief ingesteld mens was het. En heel kundig. Als je zag wat hij kon met die motor, dan was ik daar wel jaloers op."

Een mensen-mens

Zus Wandy van der Vlugt vond de boodschap die Arno al zijn leerlingen meegaf ook heel mooi: kijk om je heen, geniet van het motorrijden. “Veelzeggend voor wie hij was, vind ik. Een rustige levensgenieter. En ook echt een mensen-mens. Als hij me zag rijden op de motor, dan kreeg ik later vaak een appje: goede bocht, meid!"
Kennissen en vrienden van motoragent Arno rijden ereronde in gele hesjes
Kennissen en vrienden van motoragent Arno rijden ereronde in gele hesjes © Melvin Kamp
De herdenkingsbijeenkomst afgelopen donderdag voelde voor beide zussen als samen zijn met een soort motorfamilie. Bij het herdenkingsmonument in Ooltgensplaat, bij cafetaria Hetty’s – door de motorrijders omgedoopt tot Arno’s – hielden ze het niet droog bij hét liedje van Arno: Memories van Maroon 5. "Zo’n grote groep, ook met veel onbekenden, maar je staat er allemaal met hetzelfde gevoel", legt Sylvia uit. "Samen spreek je je uit voor iemand die dichtbij stond. Heel indrukwekkend was het!"
Het moment dat Sylvia en Wandy het meest is bijgebleven, is het bezoek aan de moeder van Arno. Bij haar huis in Zuid-Beijerland kreeg zij een foto van haarzelf met Arno en zijn broer overhandigd. Een recente foto met haar zoons had ze zelf niet. "Dat raakt, want dan komt het dichtbij", vertelt Sylvia. "Ik ben ook moeder en ik moet er niet aan denken dat er iets met mijn kind gebeurt."

Redder in nood

Marja, die als het om Arno gaat bekendstaat als ‘de kroelerige vrouw’, moest eigenlijk eerst even aan hem wennen. Ze zag Arno voor het eerst tijdens een veiligheidsdag in 2018. Hij, een boom van een vent, die wel wat verlegen was. Zij, een energieke kletskous, die moeite had met zijn aanwijzingen. “Hij wist niet wat hij met me aan moest.”
Marja en Wandy bij de rijschool
Marja en Wandy bij de rijschool © Rijnmond
Toch bracht het lot de twee dichter bij elkaar. Marja werd in oktober 2018 op de A29 door een automobilist van haar motor gereden en door Arno ‘gered’, zo voelt ze dat. Ze wist zich na het ongeluk geen raad, tot er een 'dikke Audi' stopte. Vol stress en adrenaline schreeuwde ze ‘Arno!’ naar de grote man die uitstapte. Ze dook in zijn grote openstaande politiejas en greep hem om zijn middel. "Daarna was dat ons ding. Ik was altijd dat grietje dat bij hem in zijn jas mocht duiken. ‘Kom maar even dan’, zei hij als ik hem tegenkwam."
Wat Marja bijzonder vond aan Arno is zijn oprechte interesse. “Altijd vroeg hij hoe het met me ging, of ik alweer op de motor zat en het was zo gemeend. Hij was oprecht en eerlijk. Echt een hele fijne man, een grote, vriendelijke reus.”

Met vertrouwen op de motor

Nog altijd rijdt Marja met het lintje van de uitvaart op haar motor. Confronterend, maar het blijft erop. “Arno is mijn guardian angel en dit is een herinnering daaraan. Hij heeft me het vertrouwen op de motor teruggegeven. En het herinnert me eraan dat je altijd alert moet zijn.”
De herdenking vond Marja mooi, maar moeilijk. "Omdat je je steeds afvraagt: waarom? Hoe heeft de chauffeur dit kunnen doen? Waarom hebben instanties gefaald? Als ze dat niet gedaan hadden, dan had ik nog in de grote jas kunnen kruipen." De vrachtwagenchauffeur die Arno aanreed, zit vast op verdenking van doodslag.
Motortocht en herdenking voor omgekomen motoragent Arno
Motortocht en herdenking voor omgekomen motoragent Arno © Giovanni Sudmeijer

'Arno hoorde bij Flakkee'

Wie je ook spreekt, de naam van Arno wordt altijd in één adem genoemd met zijn vriend en collega Mike Damen. Ze werkten samen bij de politie én bij de rijschool, die ze steevast ‘de toko’ noemden. Een superteam, zegt iedereen die rijles bij ze heeft gehad. "Mike de drukke en Arno de rust zelve", vindt Corine, de vrouw van Mike.
We spreken Corine, omdat het voor Mike zelf nog te moeilijk is om over het verlies van zijn vriend te praten. De twee hadden bij de politie al snel een klik en vulden elkaar bij de rijschool goed aan. "Mike heeft aan zien komen dat het mis zou gaan met deze chauffeur. En het is voor hem niet te verkroppen dat het Arno was."
Kenmerkend voor Arno was volgens Corine zijn duimpje omhoog. Vrolijk, vriendelijk en positief. "Arno hoorde bij Flakkee", vertelt ze. "Ondanks dat hij hier niet vandaan kwam, was hij onderdeel van de gemeenschap. Na zijn overlijden is nog duidelijker geworden hoe geliefd hij was. Jammer dat hij dat zelf niet heeft kunnen zien. Want hij kon voor zo'n grote vent best onzeker zijn."