OUDEREN

Egberdien (100) voelt zich weggestopt op tijdelijke zorglocatie in Rotterdam-Zuid: 'Zo gezellig is het hier niet'

Egberdien krijgt veel steun van Remy (80 jaar) en vriendin Laura
Egberdien krijgt veel steun van Remy (80 jaar) en vriendin Laura © Rijnmond
Ze had het zo goed voor elkaar. Toen duidelijk werd dat ze niet meer zelfstandig kon wonen, vond Egberdien van Rossum (100) een mooi plekje in zorgcentrum Atrium aan de Karel Doormanstraat, in hartje Rotterdam. En toen ze op die plek ook nog de liefde van haar leven ontmoette, was haar geluk compleet. Samen met Remy Kleijwegt (80) leek ze een prachtige laatste levensfase te gaan beleven. Maar het geluk was van korte duur.
Na een paar maanden werd bekend dat de prettige zorglocatie tijdelijk zou gaan sluiten vanwege een verbouwing. Gelukkig zou Remy meeverhuizen naar de nieuwe locatie op Zuid en zouden ze aangrenzende kamers krijgen. En omdat de kamers te klein zijn voor een tweepersoonsbed, werd er een extra kamer geregeld voor een groot bed om toch te kunnen knuffelen.
Tot zover het goede nieuws. Want ondanks deze maatregelen kwijnt het stel weg op de zorglocatie aan de Charloise Lagedijk, ver weg van de reuring van de stad. Egberdien, die aan het eind van de maand 101 wordt, zit hele dagen op een stoel van haar krappe kamertje. Haar raam kijkt uit op een parkeerplaats.

Konijnenhokken

De gangen zijn te lang om met de rollator naar de gezamenlijke ruimte te lopen, vertelt ze. En Remy (80) heeft niet meer de kracht om de rolstoel het hele stuk te duwen. De badkamers missen muursteunen en de vloeren zijn ongelijk. Remy: "Dit gebouw is echt een ramp. Het is gehorig, het zijn allemaal wandplaten… Nee, je brengt geen oude mensen onder in dat soort konijnenhokken."
Egberdien is milder in haar bewoordingen, maar ook kritisch: "Het is een vervelende locatie. Ze gaan het ook afbreken na ons, dus met andere woorden: zo gezellig is het hier niet. Ik kan nog steeds niet alleen naar beneden, ik weet nog steeds de weg niet, het is zo’n doolhof hier. Ik hoop maar dat het Atrium in de stad op tijd klaar is."
(Tekst gaat verder onder de foto)
Egberdien (100) en Remy (80) ontmoetten elkaar in het verzorgingshuis
Egberdien (100) en Remy (80) ontmoetten elkaar in het verzorgingshuis © Rijnmond

Opvang vluchtelingen

Het prefab-gebouw aan de Charloise Lagedijk is een tijdelijke locatie die de gemeente Rotterdam beschikbaar heeft gesteld voor onder meer de opvang van Oekraïense vluchtelingen, psychiatrische patiënten en ouderen zoals de bewoners van de Lelie zorggroep.
Marianne de Paauw, locatiemanager van de Lelie Zorggroep, geeft toe dat de situatie niet ideaal is. "Toch kon het niet anders. Het gebouw aan de Karel Doormanstraat is hoognodig aan een verbouwing toe en deze locatie op Zuid was de enige locatie waar we terecht konden. Met alle bewoners is van te voren besproken of ze mee wilden of naar een andere plek wilden gaan."
Remy en Egberdien hadden het gevoel dat er geen keus was. "Waar vind je zo snel een andere plek om te wonen?", verzucht Remy. Het stel verblijft nu twee maanden op de locatie in Zuid en Remy maakt zich steeds meer zorgen: "Egberdien krijgt geen prikkels meer en daardoor gaat ze achteruit. Het personeel dat ze door de gangen ziet lopen, zijn de enige prikkels die ze krijgt. Dus ze laat de deur van de kamer altijd open. Zelf gaat Remy elke avond 'computeren' in de gezamenlijke ruimte. "In het begin ging Egberdien mee, maar het is te ver lopen, het lukt gewoon niet meer."
Egberdien is gelaten onder de situatie. "Zonder hem zou ik nergens zijn", zegt ze lachend terwijl ze Remy aankijkt. En Remy op zijn beurt kijkt Egberdien teder aan. "Ik vind het zo moeilijk voor haar. Ze wordt steeds eenzamer."
De voormalige medewerker van een consulaat en de voormalige eigenaresse van een galerie hebben ondanks de situatie veel steun aan elkaar. In juni van dit jaar hadden ze een jaar verkering. Egberdien heeft nog veel vrienden uit haar tijd dat ze galeriehouder was. Maar sinds ze op de nieuwe locatie woont, komen ze minder vaak op bezoek. "Het is te ver weg", zegt ze. Door haar slechte gehoor is bellen met een mobiel ook niet meer mogelijk.

Meer reuring

De verbouwing van Het Atrium in het centrum gaat een jaar duren. Het liefdeskoppel heeft zich erbij neergelegd dat ze die tijd moeten uitzitten. Wel hopen ze op iets meer reuring in het centrum. Egberdien: "In Atrium in het centrum was vaak iets te doen; er was een violist of een accordeonist of er werd een film vertoond. Hier gebeurt zo weinig."
Locatiemanager De Paauw bestrijdt dat laatste. Weliswaar is er een tekort aan vrijwilligers en moeten de activiteiten weer een beetje op gang komen: "Maar er worden minimaal drie grote activiteiten per week georganiseerd. Daarnaast nog kleine activiteiten in de huiskamers."
De leiding van Lelie zorggroep hoopt op een nieuwe groep vrijwilligers die de bewoners kunnen ondersteunen, omdat een aantal vrijwilligers is gestopt. "Het personeel heeft het zo druk dat ze aan de leuke dingen vaak niet toekomen. Dus wie zich geroepen voelt om Egberdien, Remy en de andere bewoners te ondersteunen bij leuke activiteiten: de Lelie Zorggroep ontvangt u met open armen."