AFVAL

Met haar rollator prikt Renée afval van de straten op Flakkee: 'Het wordt een soort ziekte, je gaat alles zien'

Renée houdt met haar prikstok en afvalbak de straten van Sommelsdijk schoon
Renée houdt met haar prikstok en afvalbak de straten van Sommelsdijk schoon © Rijnmond
Ze ergerde zich 'ongelooflijk' aan de troep op straat en mopperde wat af. Tot een vriendin tegen Renée Schoenmaker uit Sommelsdijk zei: of je stopt met mopperen, of je gaat er wat aan doen. "Ik mopper nog steeds wel eens hoor, maar ben toen wel mijn steentje bij gaan dragen", vertelt Renée nu, als een van de enthousiaste vrijwilligers van stichting Schoon Goeree-Overflakkee.
Ze is een bijzondere verschijning in Sommelsdijk. Daar loopt Renée geregeld met haar rollator, speciaal met een vuilnisbakje erop, door de straten. Onderweg raapt ze van alles op met een prikstok. Op de afvalbak van Renée prijkt de tekst: 'Ik heb geen taakstraf, ik doe mijn werk'. "Mensen vragen zich weleens af wat ik heb uitgespookt. Ook wel leuk, daardoor krijg je gesprekken met ze."
Tekst gaat verder onder de foto.
Renée op pad met haar 'afvalrollator'
Renée op pad met haar 'afvalrollator' © Rijnmond
Renée prikt inmiddels bijna drie jaar afval in Sommelsdijk. Ze loopt een rondje door het dorp of in de nabije omgeving. "Ik draag maar een heel klein steentje bij hoor. Gelukkig zijn er tientallen mensen bij stichting Schoon Goeree-Overflakkee met hetzelfde idee als ik. Zo ken ik een meneer die elke ochtend om 6:00 uur opstaat om drie uur lang zwerfvuil op te gaan ruimen."
Tekst gaat verder onder de video.
Met haar rollator prikt Renée afval van de straten op Flakkee
Als Renée op pad gaat, zoekt ze met name de scholen in de omgeving op. "Ik kan niet zo'n eind lopen, maar wil nog weleens kijken of ik een karretje achter mijn fiets kan meenemen, om zo de fietsroutes richting de scholen af te gaan. Langs die routes ligt heel veel blik. Dat komt in het gras terecht, wordt vermalen, gaat in het veevoer en dan heeft een koe problemen."

Peuken rapen

"Peuken zijn echt een drama. Vooral filtersigaretten zijn een ramp. Die krijg je moeilijk opgeruimd. Het voelt wel goed om het op te rapen, want dan is het weg. Maar het zou niet nodig moeten zijn."
Soms wordt Renée weleens moedeloos van de vele troep. "Maar dan ruim ik het toch maar weer op. Als het ergens schoon is, is het vaak een drempel om daar iets neer te gooien. Sigaretten bij Het Van Weel-Bethesda Ziekenhuis in Dirksland zijn bijvoorbeeld een enorm probleem. Je mag er niet roken, maar toch ligt het daar vol met peuken."
Tekst gaat verder onder de foto.
Renée raapt peuken op met haar prikstok
Renée raapt peuken op met haar prikstok © Rijnmond
"Toen heb ik er daar eens een schoonmaker op aangesproken. Sinds kort hebben ze daar nu een apparaat dat automatisch peuken van de grond raapt, geweldig. Op die manier heeft het dus zin om mensen attent te maken op dingen."

Voldoening

En ondanks dat de troep haar soms moedeloos maakt, heeft Renée na elke ronde afval prikken een voldaan gevoel. "Als er weinig ligt hebben we een goede dag, want dat is de bedoeling. Dan kunnen we heerlijk koffie drinken. Maar als er heel veel ligt heb je ook voldoening, want dan weet je dat het opgeruimd is."
"Zwerfvuil opruimen wordt uiteindelijk een soort ziekte, je gaat alles zien. Ook al heb je je raper niet bij je, denk je toch: goh, wat ligt hier nou weer. Dan wil je het oprapen."