WOONCRISIS

Gemeenten willen regels om bouw 'nep-sociale huurwoningen' te stoppen

Soms bedraagt de huur 1000 euro per maand voor 35 vierkante meter
Soms bedraagt de huur 1000 euro per maand voor 35 vierkante meter © Pexels/Pixabay
Sociale huurwoningen moeten langer beschikbaar blijven voor mensen voor wie ze gebouwd zijn en daarom moet minister De Jonge met landelijke regels komen. Die oproep doet de de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) in het tv-programma Nieuwsuur. Huizen die door beleggers worden gebouwd, zijn in veel gevallen uiteindelijk niet beschikbaar voor mensen met een smalle beurs.
Peter Boelhouwer, hoogleraar woningmarkt aan de TU Delft begrijpt die oproep. Volgens hem bouwen beleggers nu in veel gevallen 'nep-sociale huur', omdat er geen goede afspraken worden gemaakt door gemeenten met de beleggers. Hij vindt dat woningcorporaties zelf moeten bouwen. "Als je het aan de beleggers overlaat, hebben we in de toekomst minder sociale huurwoningen."

'Bijna 1000 per maand'

Voor beleggers gelden andere regels dan voor woningbouwcorporaties voor het bouwen van sociale huurwoningen. Een sociale huurwoning mag maximaal 763,47 euro aan huur kosten, dat is de zogeheten liberalisatiegrens. Maar beleggers mogen bovenop dat bedrag bijvoorbeeld nog servicekosten rekenen, die kunnen oplopen tot honderden euro's. Ook bouwen ze vaak huizen die net onder deze huurprijs zitten, maar die dan wel heel klein zijn.
Colin Hendriks woont in een studio in Rotterdam die door zou moeten gaan voor sociale huurwoning. "Ik betaal nu bijna 1000 euro per maand", zegt hij. Hij heeft een studio zonder aparte slaapkamer van 35 m2 en betaalt dus veel meer dan de liberalisatiegrens. "Door de servicekosten wordt het duizend euro. En dan betaal je voor voorzieningen in het gebouw die je niet eens gebruikt: zoals een pingpongtafel of bioscoop."

Sociale huurwoningen gaan verloren

Naast de krapte en de servicekosten zijn er nog steeds gemeenten, zoals bijvoorbeeld Rotterdam, die niet vastleggen hoe lang een nieuw gebouwde woning onder de liberalisatiegrens moet blijven. De huren van deze woningen stijgen dan soms zo snel dat ze al na een paar jaar niet meer aangemerkt mogen worden als 'sociaal'. Voor de door beleggers gebouwde woningen hoef je bovendien niet altijd ingeschreven te staan bij bijvoorbeeld Woningnet, dus iedereen mag zo'n appartement of huis huren. Dus bijvoorbeeld ook miljonairs.
Zo kan het gebeuren dat er in een gemeente honderden nieuwe sociale huurwoningen worden gebouwd, waar de mensen voor wie ze bedoeld zijn uiteindelijk niet kunnen wonen. Johan Conijn, emeritus hoogleraar woningmarkt aan de UvA, ziet dat gemeenten vaak een termijn van bijvoorbeeld tien jaar vastleggen waarin de woning beschikbaar moet blijven voor de maximale sociale huurprijs. "Dan bouw je dus eigenlijk een tijdelijke sociale huurwoning, dat is niet duurzaam. Na tien jaar mag de prijs fors omhoog."

The Lee Towers

In Rotterdam spreken ze helemaal geen termijn af. Daar zijn de gevolgen zichtbaar in het project The Lee Towers. Oude torens werden omgebouwd tot woningen. Waarvan 336 als 'sociaal' werd aangemerkt. Maar nu, drie jaar later, zitten al deze appartementen ruim boven de liberalisatiegrens.