RECHTSZAAK

Vader gruwelijk mishandelde baby Sophia 'liet haar dagen lijden': 'Ik vertrouwde haar moeder, het zou alleen een kneuzing zijn'

Stockfoto
Stockfoto © Dominika Roseclay (Pexels)
Zo'n beetje ieder bot in haar nog maar zes weken oude lijfje was gebroken. Alleen haar ribbenkast telde al dertig botbreuken. Vader Mariusz van de gruwelijk mishandelde baby Sophia heeft zijn dochter niet zelf toegetakeld, maar wel twee dagen onnodig laten lijden en haar leven daardoor in gevaar gebracht, zegt justitie. Hem hangt nu tien maanden cel boven het hoofd.
Het is een scenario zo afschuwelijk dat je er nauwelijks een voorstelling bij kunt maken. Twee gebroken benen, gebroken armen, handjes die alle kanten 'opwapperen' als ze bewegen, een sleutelbeen dat uitsteekt en ribben die haaks staan. Als de arts van de huisartsenpost op de Pleinweg in Rotterdam het meisje oppakt, voelt hij de botten langs elkaar schuiven. Haar borst kraakt vreemd. "Ik was bang om nog meer kapot te maken", zegt hij later tegen de politie. Snel legt hij haar weer neer. Alle alarmbellen gaan af, er wordt een traumaheli en een ambulance opgeroepen. Het meisje moet direct naar het ziekenhuis.
Het is inmiddels duidelijk wie Sophia (*) zo beestachtig heeft toegetakeld in de namiddag van maandag 6 mei 2019. Dat is haar moeder geweest. Hoogstwaarschijnlijk heeft ze in stomdronken toestand weinig heel gelaten van haar dochter. In de rechtbank van Rotterdam wordt deze dinsdag nu ook meer duidelijk over de rol van vader. Heeft hij na die gruwelijke mishandeling gedaan wat hij kon? Of heeft hij Sophia's leven en welzijn juist verder in gevaar gebracht?
De 34-jarige Mariusz B. praat in de rechtbank met armgebaren en wordt af en toe boos. Via een Poolse tolk laat hij weten: "Het is al jaren geleden, ik weet niet alles precies meer. Ik was gewoon verliefd en ik had vertrouwen in de moeder. Ze verzekerde me dat alles oké was. Ze vertelde me dat Sophia uit haar handen was gevallen tijdens het badderen. Het zou alleen een kneuzing zijn. Ze lag te slapen toen ik haar zag. Hoe kon ik iets anders denken? Welke vrouw doet zoiets met haar kind? Het enige dat ik mezelf kwalijk neem is dat ik haar niet meteen voor alle zekerheid naar het ziekenhuis heb gebracht."

Huilende smiley

Als Mariusz die maandag thuiskomt van zijn werk, treft hij zijn vrouw stomdronken aan, vertelt hij. Hij wordt woedend. Zo kun je toch niet voor een kind zorgen. "We hebben tot vier uur 's nachts ruzie gemaakt", zegt hij. Mariusz' vrouw Agnieszka is die maandag bier gaan drinken, heel veel bier. Een aanleiding zou kunnen zijn dat Sophia veel huilt. "Ja, een huilbaby, daar maakten we wel eens grapjes over", zegt Mariusz.
Maar justitie heeft een heel andere lezing over de periode van die dramatische maandagavond tot woensdagmiddag, als Sophia uiteindelijk bij de dokter terecht komt. Mariusz zou zich rot zijn geschrokken van wat hij zag. Hij maakt foto's en films van de baby en stuurt die naar zijn moeder in Polen. Wat te doen? Er wordt de dag erna druk ge-sms't door het echtpaar. 'Beweegt ze nog?', vraagt Mariusz vanaf zijn werk. En een uur later: 'Ademt ze nog?'. 'Ja, ze ademt', stuurt Agnieszka terug. Met een huilende smiley erbij.
Dan geeft Mariusz een veelzeggende reactie volgens het Openbaar Ministerie. 'Jij bent niet belangrijk. Als zij er bovenop komt en ik jou voor de gevangenis behoed, kijken we verder.' Dat zal hem uiteindelijk niet lukken. De moeder van Sophia wordt veroordeeld tot 38 maanden gevangenis en het stel is inmiddels uit elkaar. "Ik hield zielsveel van mijn kind", zegt Mariusz dinsdag in de rechtbank in Rotterdam. "Ik zou zo graag willen dat ik haar meteen had gebracht. Had ik maar niet naar dat domme mens geluisterd." Daarmee doelt hij op zijn toenmalige echtgenote.

'Enorme strijder'

Het enige lichtpuntje deze middag komt van de pleegouders en gezinsvoogd die Sophia met liefde omringen. In tranen vertelt de voogd hoe ze Sophia alleen over de pink en het neusje kon aaien omdat die niet gebroken waren. Ze waakt de eerste tijd 's nachts naast het bed, omdat ze niet wil dat het baby'tje in eenzaamheid sterft. Het is kritiek, maar de kleine Sophia komt er bovenop. Haar botten genezen, dat is het wonder van kleine kinderen, zegt de voogd. Ze is diep onder de indruk van het meisje. "Ik heb haar leren kennen als een enorme strijder."
Ze wordt nu met enorm veel liefde opgevoed.
voogd van Sophia
Ook het ambulance- en ziekenhuispersoneel, het crisis-pleeggezin en de permanente pleegouders worden genoemd. Allen vechten ze als leeuwen voor de kleine Sophia. De voogd zegt daarover: "Ze wordt nu met enorm veel liefde opgevoed." Het wordt duidelijk dat er in Sophia's leventje nu gelukkig ook vrolijke dingen gebeuren.

Trauma

Lichamelijk gaat het best goed met de nu 3-jarige kleuter. Maar psychisch is ze beschadigd. Normaal drinken kan of wil ze niet, dat moet met een lepeltje. Eten ging lang ook niet, maar dat lukt nu wel. Staan en lopen is soms ook lastig. En als ze bang of verdrietig is, laat ze zich niet troosten door volwassenen. "Ze wiegt en troost zichzelf", zegt de voogd. Dan duwt ze haar pleegouders weg. Soms ligt ze 'onzichtbaar' in haar bed. Ze zal moeite hebben om relaties aan te gaan. Er zal ook een moment komen waarop ze hoort waarom ze in een pleeggezin opgroeit." Sophia ondergaat nu therapie tegen de trauma's die ze heeft opgelopen.
De rechtbank in Rotterdam doet over twee weken uitspraak over vader Mariusz. Hij heeft al zes maanden vastgezeten en is na een ziekte zijn beide benen kwijtgeraakt. Het is mogelijk dat hij niet meer terug hoeft naar de gevangenis. Via Jeugdzorg krijgt hij af en toe een teken van leven van zijn dochter. "Ik hoor dat ze vrolijk is, maar nog niet goed drinkt." Hij hoopt dat hij ooit in de toekomst weer een vader kan zijn voor Sophia.
(*) Sophia is niet de echte naam van het kindje.