ZORGINSTELLINGEN

Video: De doffe ogen van 'zuster' Miep (82) schitteren weer nu ze mag meehelpen op de dementie-afdeling waar ze woont

De 82-jarige zuster Miep (links), geflankeerd door collega Anneke Moree
De 82-jarige zuster Miep (links), geflankeerd door collega Anneke Moree © Tenny Tenzer
Het is een bekend probleem: de zorg kampt met grote personeelstekorten. In verpleeghuis de Burcht in Rotterdam-Alexander hebben de verzorgers een wat ongebruikelijke hulp. Bewoner Miep (82) helpt een handje mee.
Je hebt een pasje nodig om op de vierde verdieping van de Burcht binnen te komen. Niet gek, want op deze gesloten afdeling wonen voornamelijk mensen met dementie. Eén van hen, de 82-jarige Miep, was in haar werkende leven zuster. Sinds kort heeft ze weer een deel van haar oude taken opgepikt. "Ik vind het prettig om te doen, anders voel je je toch een beetje nutteloos. Al sinds ik kind was, wilde ik in de verpleging. Ik weet niet waarom. Het zit in mijn bloed”, zegt ze.
Kijk hier naar de video over zuster Miep:
‘Zuster’ Miep (82) helpt een handje mee op de dementie afdeling waar ze woont
Miep lag voorheen voornamelijk op bed en wilde nergens aan meedoen. Maar nu wordt ‘zuster’ Miep na haar middagdutje opgehaald door coördinator welzijn Anneke Moree. "Pak maar mijn hand", zegt Hanneke. "Dan staan we morgen in de krant", vult zuster Miep aan. Op een rustig tempo delen ze samen handdoeken en washandjes uit op de afdeling. Daarna is het tijd voor thee en een koekje. In de gezamenlijke ruimte vraagt ze aan een bewoner of hij een koekje wil. Ze krijgt geen reactie.
Sinds ik een kind was wilde ik al in de verpleging. Ik weet niet waarom. Het zit in mijn bloed
Zuster Miep
"Het is heerlijk om collega’s te zijn met zuster Miep", vertelt Anneke. Het moment dat Miep haar zusterjas aandoet, verandert ze. "Ze krijgt een andere rol en zorgt voor de bewoners." Na een rondje op de afdeling ploft zuster Miep op de bank. Met een koekje in haar hand kijkt ze Anneke aan: "Zo is het goed, he?", vraagt ze met een vermoeide stem. Anneke reageert: "Ja hoor, het is helemaal goed."
Iemand met dementie kan indrukken uit het korte termijngeheugen niet meer goed overbrengen naar het langetermijngeheugen. Recente gebeurtenissen vervliegen als het ware. Volgens de ‘wet van het oprollend geheugen’ begint na een tijdje ook het langetermijngeheugen van de dementerende af te brokkelen. Dat gebeurt van achteren naar voren: eerst gaan herinneringen aan de meest recente jaren verloren, als laatste de herinneringen aan de jeugd. Een dementerende herinnert zich daardoor bijvoorbeeld niet wat er gisteren is gebeurd, maar soms wel dingen van vijftig jaar geleden.