OEKRAÏNE

Marianna was in Oekraïne radioloog maar droomt ervan om hier in Nederland ooit op de traumahelikopter te werken

De Oekraïense Marianna droomt ervan om ooit op de traumahelikopter te werken
De Oekraïense Marianna droomt ervan om ooit op de traumahelikopter te werken © Tenny Tenzer
Toen de Oekraïense Marianna Kozhanova (42) de gele traumahelikopter voor het eerst in de lucht zag vliegen wist ze het meteen. Ooit zal ze deel uitmaken van dit team dat klaar staat om mensen te helpen. Deze droom begint bij Rijndam Revalidatie aan de Westersingel. “Zodra ik de taal heb geleerd zal ik dat doen.”
Het is tijd voor het ontbijt bij Rijndam revalidatie. “Hoe gaat het?”, zegt Marianna terwijl ze een zakje suiker openmaakt. “Goed en met jou”, zegt een patiënt die aan de thee zit. “Ook goed”, zegt Marianna met een vriendelijke stem. Het is een klein interactie, maar de Oekraïense Marianna leert hier veel van omdat ze echt contact heeft met mensen en niet de taal uit boeken leert.
Marianna is met haar twee kinderen gevlucht voor de oorlog in Oekraïne. Sinds eind maart zijn ze in Nederland. Haar man is achtergebleven in Oekraïne. In haar thuisland was ze radioloog en directeur van een medische faculteit op de universiteit van Uzhhorod, een stad in het westen van Oekraïne. Hier was ze ook al veertien jaar vrijwilliger voor het Rode Kruis in Oekraïne als reanimatie instructeur. 

Passie voor de zorg

Marianna heeft een passie voor de zorg en die wil ze in Nederland ook delen. In Nederland hoorde ze via het Rode Kruis Rotterdam van de mogelijkheid om aan de slag te gaan als assistent van de verpleging in Rijndam. “De waarde van de zorg hangt niet af van de opleiding van de persoon. Als je met patiënten werkt is de zorg van elke professional even waardevol.”
De Oekraïense Marianna droomt ervan om ooit op de traumahelicopter te werken
Vanwege de strikte wetgeving mag ze in Nederland niet aan de slag als arts of verpleegkundige. Ze is erg blij met de kans die ze gekregen heeft bij Rijndam Revalidatie. “Ik vind ontwikkeling heel belangrijk. Ik wil graag leren en ervaring opdoen bij Nederlandse specialisten zodat ik deze kennis mee terug kan nemen naar Oekraïne, mocht ik er ooit terugkeren.”
Tijdens het gesprek is Alina de Groot aanwezig. Ze is verpleegkundig manager bij Rijndam en toevallig kan ze Russisch, omdat ze uit Estland komt. Ze fungeert als tolk voor Marianna, omdat veel Russische en Oekraïense woorden hetzelfde zijn. 

Onderdak en werk

Er zijn grote tekorten in de zorg. Iemand met een medisch achtergrond als Marianna komt als geroepen, zegt Alina. “Haar hulp is meer dan welkom. Ze doet het ook heel goed. Dat krijgen we terug van patiënten. Collega’s zijn trots dat ze bij ons werkt. Ze werkt hier nu twee weken en ze zegt dat ze nu al meer van de Nederlandse taal heeft geleerd dan de maanden dat ze in Nederland is. Het is belangrijk om in de praktijk Nederlands te oefenen.” 
Marianna helpt een patiënt
Marianna helpt een patiënt © Tenny Tenzer
Terug naar Marianna. “Het belangrijkste is dat ik iets kan betekenen voor de mensen om me heen. Dat ik werk doe wat gewaardeerd wordt. De voorwaarden die de Nederlandse Staat heeft gecreëerd voor ons zijn heel comfortabel. We hebben onderdak en kunnen werken.  Daarom wil ik iets terug doen voor dit land.”