RECHTSZAAK

Emotionele rechtszaak over Rotterdammer die partner doodstak voor ogen kinderen: 'Als ik kon toveren, zou ik ervoor zorgen dat mama nog leefde'

Politie voor de deur van de woning aan de Lange Hilleweg na de dodelijke steekpartij
Politie voor de deur van de woning aan de Lange Hilleweg na de dodelijke steekpartij © Rijnmond
'Nee papa! Nee papa!' schreeuwt het 13-jarige jongetje als hij ziet wat er in de woonkamer gebeurt. Zijn stiefvader zit bovenop zijn moeder en steekt op haar in. Maar liefst 62 keer. Justitie wil dat Rotterdammer Garland van der K. 12 jaar de cel in gaat en tbs met dwangverpleging krijgt. Hij stak op 18 januari van dit jaar in hun woning zijn partner Shella Rosa de Cruz dood.
“Ik heb iets verschrikkelijks gedaan”, zegt Garland als hij zich vlak voor middernacht meldt op politiebureau Doelwater in het centrum van de stad. Hij heeft bloed op zijn handen en aan zijn kleren. De 33-jarige Rotterdammer heeft zijn dochter (3) en stiefzoon (13) bij zich. Hij vraagt om opvang voor de kinderen en laat zich vervolgens inrekenen. De politie spoedt zich ondertussen naar de woning op de Lange Hilleweg. Daar vinden ze wat ze vrezen: in een plas bloed ligt het lichaam van Shella.

In de rechtbank van Dordrecht doet familieadvocaat Frank Hamers het woord namens de 13-jarige zoon van Shella. De jongen heeft zijn slachtofferverklaring met wat hulp zelf geschreven en dat verhaal laat niemand onberoerd. Hij hoort geschreeuw en loopt naar de woonkamer, leest de advocaat voor. Daar ziet hij een afschuwelijk tafereel. “Mijn zusje riep alleen maar: ik heb bloed aan mijn handen! Als ik kon toveren zou ik ervoor zorgen dat mama nog leefde. Ik zou teruggaan naar de tijd dat alles nog goed was. Ik probeer er eigenlijk maar niet meer aan te denken. Maar als ik dat toch doe, word ik verschrikkelijk boos. Ik voel me schuldig dat ik mama niet kon redden."
De officier van justitie geeft in zijn verhaal beeld van wat de jongen meemaakte. "Hij rent naar beneden en hoort zijn moeder huilend vragen: waarom doe je dit? Hij heeft nog geprobeerd zijn stiefvader van mijn moeder af te krijgen, maar de verdachte wees met het mes naar hem. 'Blijf rustig', zei hij. Langzaam gaat verdachte door met steken. Hij was heel rustig. Zo rustig, alsof hij zat te schrijven, zei de 13-jarige jongen. Hij heeft zijn kleine zusje gepakt en door het raam naar het balkon laten kijken. Zodat zij maar niet zag wat er binnen gebeurde."

Zwakbegaafd

De relatie tussen Garland en Shella is al jarenlang ontvlambaar, blijkt tijdens de zitting in Dordrecht. “Het was halen en trekken”, zegt Garland er meermaals over. Hij bedoelt dat de twee in de tien jaar dat ze samen zijn meermaals afstand van elkaar nemen. “Er was veel jaloezie in het spel. Dat gebeurt als je veel van elkaar houdt. Er was soms wantrouwen. Bezig zijn met andere mensen.” De rechter vraagt of er verdenking was van overspel, Garland knikt bevestigend. Toch komen ze telkens weer bij elkaar terug.
Ook wordt duidelijk dat Shella in de weken voor haar dood serieus overweegt definitief een punt achter de relatie te zetten. Daarop stuurt Garland heftige tekstberichten. ‘Je bent mijn vrouwtje, je bent van mij. Als jij weggaat, gaat jouw leven ook niet verder.’ Hij gaat zelfs nog verder en schrijft dreigend dat ‘zijn kind dan verder moet leven zonder moeder’ en ‘over twaalf jaar ben ik dan weer buiten.’ Wrang genoeg is de eis in de rechtbank woensdagmiddag daadwerkelijk twaalf jaar.
Omdat Garland volgens psychiatrisch onderzoek zwakbegaafd is, vinden de deskundigen hem de dood van zijn partner verminderd aan te rekenen. De kans op herhaling wordt wel hoog geacht. En dat de kinderen het allemaal hebben moeten meemaken vindt de officier van justitie juist weer strafverzwarend. “De laatste minuten van Shella moet een hel zijn geweest. Ze moet ongelooflijke pijn hebben geleden. Haar dood heeft intens en onherstelbaar leed veroorzaakt bij de nabestaanden. En de kinderen. Zij moeten voor altijd deze beelden bij zich dragen. Het is nog maar de vraag of ze ooit van dit trauma kunnen herstellen."

In de rechtbank ziet Garland onder ogen wat hij schreef. Hij zit er bedremmeld bij. Bij de nabestaanden van Shella vloeien veel tranen. “Het is inderdaad heftig. Het is verschrikkelijk. Maar zulke berichten stuurden we af en toe naar elkaar.” Het was niet om echt in praktijk uit te voeren, wil hij zeggen. Waarom hij dan toch een eind aan het leven van Shella maakt kan hij niet goed verklaren.
Garland heeft op de fatale dag geblowd en gedronken. Er ontstaat ruzie, er wordt geduwd en getrokken, hij pakt een mes. klapt het uit en begint dan te steken. Shella weert zich eerst nog af, maar als ze valt is het verzet gebroken en steekt Garland erop los. Haar handen en armen zitten vol wonden ten teken dat ze heeft teruggevochten. "Voor mij is het een grote waas. Ik dacht dat ik in totaal vier keer had gestoken."
Vanwege de zwakbegaafdheid en de kans op herhaling vraagt justitie om tbs met dwangverpleging. Garland's advocaat wil daarentegen juist weer de 'lichtere' variant van tbs, tbs met voorwaarden. In die situatie zou een deel van de behandeling vanuit huis kunnen worden gevolgd, met bezoeken aan een kliniek. Als hij weer vrij is uiteraard.

Nooit vergeven


"Hoe ziet u de toekomst?", vraagt de rechter. “Ik weet niet wat mijn straf zal worden, daarom durf ik niet zover te kijken”, zegt verdachte Garland. Hij neemt afstand van de kinderen. “Mijn stiefzoon heeft meegekregen wat er is gebeurd. Hij zal niks meer met mij te maken willen hebben.” Over zijn dochter: “Zij zal ook gaan horen wat er is gebeurd. Ik kan me voorstellen dat ook zij niks meer met mij te maken wil hebben."
De nabestaanden laten zich horen in hun emotionele slachtofferverklaringen. Daaruit komt een beeld naar voren van Shella als sociale probleemoplosser die voor iedereen klaar stond, verrassende cadeautjes kocht en vrijwel elke dag met haar broer belde met wie ze zelfs nog samenwoonde. Volgens de psychiater die getuigt hield zij Garland op het rechte pad.

Gebroken vrouw

Shella's moeder is een gebroken vrouw. "We hebben je vanaf het begin niet helemaal vertrouwd, maar namen je toch in onze familie op", zegt ze tegen Garland. "Onze dochter was gek op je. Dit vergeven we je nooit. Voor ons is geen straf hoog genoeg", zegt ze door haar tranen heen.
De advocaat van Garland hoopt op maximaal vijf, zes jaar cel, maar erkent dat er straf moet volgen. "Hij zegt zelf ook: ik heb het gedaan. Door mij is ze overleden. Ik hoop dat u rekening wil houden met zijn beperkte niveau en hem de kans wil geven om weer een goede manier terug te keren in de samenleving."
Over twee weken doet de rechtbank in Dordrecht uitspraak.