BEROVING

Erwin reanimeerde later overleden 71-jarige man in Keizerswaard na beroving en dat maakt veel indruk op hem

Aan de Maarschalkerwaard is een man gereanimeerd
Aan de Maarschalkerwaard is een man gereanimeerd © MediaTv
Nadat hij zaterdag werd beroofd en zijn dief achterna ging, zakte een 71-jarige man bij de Maarschalkerwaard in elkaar. Erwin van der Jagt kwam net terug van een afspraak bij de kapper en stond met iemand te praten toen hij het zag gebeuren. Hij twijfelde geen moment en begon samen met een omstander met reanimatie. Een paar dagen later denkt hij er nog veel aan terug.
Normaal gaat de Ridderkerker nooit naar de kapper in Rotterdam-IJsselmonde, maar toevallig kwam het die dag zo uit. Het was een samenloop van omstandigheden vertelt hij. "Ik treed op als zanger en zou die dag optreden in Lombardijen. Mijn eigen kapper had even geen plek meer, maar omdat ik wel eens bij de Keizerswaard kom, ging ik hierheen." De afspraak was klaar en Van der Jagt liep terug naar zijn auto, die op een binnenplaatsje stond.
Een 71-jarige man was daar vlak bij een paar minuten eerder beroofd door een vrouw, die wegvluchtte. De man ging haar achterna, roepende dat hij net was beroofd. Een voorbijganger hield de vrouw daarna staande. Kort nadat zij nog twee klappen kreeg van haar achtervolger, pakte ze een slagersmes. De man die haar vasthield, wist met een knietje te voorkomen dat ze hem gebruikte. "Ik was even naar hem toegelopen om te vragen of het goed ging met hem, dat was allemaal prima. Maar ineens zag ik dat die man van het stoepje afviel en met een klap op de grond kwam."
Van der Jagt snelde naar zijn auto en reed die schuin voor het tafereel. Uit zijn kofferbak haalde hij een deken die hij onder de man legde en een handdoek ('want je weet maar nooit waar het goed voor is'). Hij controleerde de ogen van de man en kwam al snel tot de conlusie dat het niet goed met hem ging. "Als de ogenleden al dicht zijn als je aankomt en je ze vervolgens omhoog doet en ze niet meer uit zichzelf naar beneden gaan, weet je dat er niet veel leven meer in iemand zit."
Samen met een andere jongen besloten ze om te gaan reanimeren. Al snel kwam er een AED bij, die Van der Jagt en de andere man aanwijzingen gaf. "We hadden stickertjes op de borstkas van de man geplakt. Het apparaat gaf alleen aan dat wij niet diep genoeg gingen, dus dat we veel harder moesten duwen. Dat deed ik, maar je hoorde zijn botten breken. Dat heeft zo'n indruk op mij gemaakt."

BHV-opleiding

De gebeurtenis ging in zijn beleving in een vogelvucht voorbij. Toen de hulpdiensten het overnamen en de man weer kon ademen, besefte hij pas wat hij had gedaan. "Het is een echt mens dat daar ligt, weet je wel. Wie weet heeft hij een vrouw, kinderen of misschien wel kleinkinderen." Hij had wel eens een BHV-opleiding gedaan, waardoor hij wist wat hij moest doen.
Maar, vertelt hij, zo'n oefendag is iets heel anders dan als je het voor echt doet. Zeker als het je eerste reanimatie is, wat bij hem het geval was. "Je oefent op een pop, dat is ergens nog een soort gezellig om dat met z'n allen te doen. Maar hier lag ineens een man met een verhaal, een vreemde die je niet kent. Dat is totaal iets anders."
Hoe het met de man verder was afgelopen nadat hij naar het ziekenhuis was gebracht, wist hij niet. Hij reageerde op een nieuwsbericht over de gebeurtenis, toen andere mensen hem benaderden. "Ze complimenteerden mij, maar zeiden dat hij uiteindelijk toch was overleden." En dat kwam heftig binnen bij Van der Jagt. "Ik ben blij dat ik op deze manier heb kunnen, mogen en moeten handelen, alleen is het verdrietig dat het zo is afgelopen. Dat het toch niet genoeg bleek te zijn wat ik met die andere jongen heb gedaan."