DAK- EN THUISLOZEN

Bij gebrek aan opvang slapen daklozen en gebruiken verslaafden in het Wijkpark: 'Waar moet je anders heen dan?'

Rommel in het Wijkpark Oude Westen
Rommel in het Wijkpark Oude Westen © OPEN Rotterdam
Als medewerkers van Stadsbeheer klaar zijn met de dagelijkse grondige schoonmaak van Wijkpark Oude Westen in Rotterdam, ligt het enkele uren later alweer vol met peuken, bierblikjes en ander afval. De groepen daklozen en verslaafden, die soms ook in het park overnachten, zijn ook voor voorbijgangers niet te missen.
Het is volgens omwonenden niet ongebruikelijk om een verslaafde crack of heroïne te zien gebruiken op een bankje in het park. Ook de Wijktuin die aan het park ligt, ervaart overlast. Zo is er al meerdere keren ingebroken en werd alle groenten en fruit opgegeten. Bij de plaatselijke kinderboerderij is zelfs dagelijks sprake van bedreiging, vandalisme of een poging tot mishandeling van de dieren.
Volgens Bart Zijlstra, handhaver op de fiets van Stadstoezicht, ligt het probleem bij de zorginstanties die dak- en thuislozen niet meer kunnen helpen. “Ze kunnen niet de opvang regelen die nodig is. Er zijn wel 300 dak- en thuislozen in het centrum, maar er is maar opvang voor 200 man."
Stadstoezicht surveilleert naar eigen zeggen drie of vier keer per dag in het park en moet telkens ingrijpen. "Mensen die drugs gebruiken in de bosjes, mensen die aan het schreeuwen zijn, mensen die zodanig de weg kwijt zijn dat ze niet meer te hanteren zijn”, vertelt collega-toezichthouder Ricardo Hartmeijer. "Bij de speeltoestellen voor de kinderen wordt meestal drugs gebruikt."

'Je moet ergens zijn hè?'

Dat er geen plek is waar verslaafden en dak- en thuislozen terecht kunnen, blijkt ook uit de reactie van een gebruiker in het park: "Ik gebruik overal drugs, maar je moet ergens zijn hè”, vertelt een man die duidelijk onder de invloed is. "Als je in een portiek gaat zitten, zorg je voor meer overlast. Ik begrijp wel dat hier kinderen zijn, maar waar moet je anders heen gaan dan?” Het Wijkpark is ook voor deze man regelmatig een plek om te overnachten.
"Als je je gedraagt, ben je van harte welkom in het park", zegt Arwin Siermans, stadsmarinier in het centrum van de stad. "Er is helaas een kleine groep die dat niet doet. Daar zullen wij zeker de collega's van Stadsbeheer of politie bij halen om hen te verbaliseren." Maar hoe nu verder? "Een vervolgtraject kan zijn of iemand de mogelijkheid om zijn leven weer op te bouwen. Of om terug te keren naar het land van herkomst."
Dit is een verhaal van onze mediapartner OPEN Rotterdam.