ERASMUS MC

Annelies organiseert onvergetelijke dagen voor patiëntjes in het Sophia Kinderziekenhuis

Links: Annelies, rechts: een patiënt van het Sophia Kinderziekenhuis met hond Max
Links: Annelies, rechts: een patiënt van het Sophia Kinderziekenhuis met hond Max © Privéfoto
Knuffelen met honden Luna en Max, op een pony rijden of een konijn aaien. Tijdens dierendag kan het allemaal in de tuin van het Sophia Kinderziekenhuis. En dat dankzij eventmanager van het Sophie Kinderziekenhuis Annelies Blom en haar vrijwilligers. Annelies zet zich al jaren in om de zieke kinderen te laten ontspannen en de nare tijd in het ziekenhuis leuker te maken.
“We organiseren al jarenlang een dierendag voor de kinderen hier. Ik denk dat ik het al twintig jaar doe”, vertelt Annelies enthousiast. “Er zijn zelfs jaren geweest dat we een kameel lieten langskomen hier, maar dat doen we nu niet meer hoor”, lacht ze.
Vanwege het aangename weer konden de kinderen met de hele beestenboel buiten neerstrijken. “De kinderen vinden dat zo leuk, ze komen met bed of rolstoel en al naar buiten gereden om een dier te kunnen knuffelen.”

Blije gezichtjes

“De sfeer op zo’n dag is heel intens. We begonnen nog met een zacht muziekje, maar je merkt dat dat eigenlijk al snel te veel is. De kinderen nemen een dier op schoot en soms zitten ze wel een uur lang een konijn te aaien. Je ziet ze dan langzaam helemaal ontspannen. Dat is zo mooi om te zien, al die blije gezichtjes."
Die blije gezichten zijn de reden dat Annelies zoveel jaar geleden voor deze baan koos. Ze weet zelf namelijk als geen ander hoe het is om als kind in het ziekenhuis te liggen, bang te zijn en je alleen te voelen. “Ik lag vroeger zelf veel in het ziekenhuis, toen ik klein was. Elke keer als ik er weer heen moest had ik knikkende knieën. Ik was helemaal alleen en ik lag daar de hele dag, het was zo saai. Ik was toen een jaar of acht en ik herinner het nog als de dag van gisteren. Ik dacht: als ik later groot ben, ga ik het helemaal anders aanpakken.”
Die droom werd werkelijkheid. Annelies is verpleegkunde gaan studeren en later kinderverpleegkundige geworden. “Ik werkte destijds al bij het Sophia Kinderziekenhuis, toen nog aan de Gordelweg. Op een dag kwam Michael Jackson langs, als verrassing. Hij was in Nederland voor een concert en kwam een cheque afleveren voor speelgoed voor de kinderen daar. Hij ging bij alle kinderen in het ziekenhuis op bezoek. Dat was zo geweldig, je zag ze glunderen.”
Op dat moment viel het kwartje bij Annelies: “Toen wist ik het: om het leuker te maken voor kinderen in het ziekenhuis moesten we evenementen gaan organiseren. Daar heb ik mijn missie van gemaakt.”
Annelies in het Sophia Kinderziekenhuis
Annelies in het Sophia Kinderziekenhuis © Privéfoto

'Eindelijk weer even kind zijn'

Die missie voerde ze aanvankelijk uit naast haar baan als verpleegkundige. Daarna werd Annelies eventmanager voor één dag in de week en langzaamaan werd dat steeds meer. Toen ze ook Sophia TV onder haar hoede nam, heeft ze haar baan als verpleegkundige opgegeven en zich gefocust op haar baan als manager van Sophia Media en evenementen. “Inmiddels is het een fulltime baan, maar eigenlijk ben ik er veel meer mee bezig dan dat.”
Dat vindt Annelies overigens helemaal geen probleem: “De kinderen halen zoveel plezier uit dit soort dingen, dat merken we nu ook weer, na corona. We horen het vaak terug van ouders: ‘Mijn kind kan eindelijk weer even kind zijn’. Dat geeft ons zoveel energie”.
Tekst gaat door onder de foto.
De Feyenoord Sophiadag, vrijwilliger Timon samen met Alyshia
De Feyenoord Sophiadag, vrijwilliger Timon samen met Alyshia © Privéfoto
“De kinderen hebben nu elke keer iets om naar uit te kijken", gaat ze verder. "30 oktober organiseren we bijvoorbeeld een gala voor Halloween. Die blije gezichten op zo’n evenement, daar doe ik het voor. Vooral omdat ik weet hoe het was in het ziekenhuis. En dat was niet best”, benadrukt ze nogmaals.
“Ik vind het heel leuk dat jullie mij in het zonnetje willen zetten, maar ik ben natuurlijk niets zonder mijn vrijwilligers. We hebben er een stuk of 38. En iedereen staat er elke keer weer op zijn vrije dag. Je doet het echt met elkaar. Dat vind ik ook zo mooi aan deze baan.”