OPMERKELIJKE ZAKEN

Ayham en zijn Laura beleven een hevige zomerliefde tot zij ontdekt dat hij getrouwd is, ze staan nu voor de rechter

Ayham wordt ervan beschuldigd dat hij op zijn vriendin is  ingereden en haar banden heeft lekgestoken.
Ayham wordt ervan beschuldigd dat hij op zijn vriendin is ingereden en haar banden heeft lekgestoken. © Rijnmond
Aan het eind van een korte, turbulente relatie lijkt het in een parkeergarage op hoge snelheid uit de hand te lopen tussen Ayham en zijn vriendin Laura. De rechter probeert de waarheid te achterhalen in een zitting die meteen bijzonder begint.
Dit zie je niet vaak. De rechter vraagt aan de verdachte of hij wil gaan staan. Schouder aan schouder met zijn tolk luistert Ayham* naar de officier van justitie. Dat verzoek om op te staan geeft de zitting meteen iets plechtigs. Hier staat letterlijk iemand terecht. De aanklacht: dat Ayham met een auto inreed op zijn vriendin Laura* en vervolgens haar banden lek stak.
"Klopt het dat u een relatie met haar had, terwijl u getrouwd was met iemand anders?", vraagt de rechter. Ayham, een vlot geklede dertiger van Syrische afkomst, is zojuist weer gaan zitten en knikt. "Ja, maar dat wist ze pas na de aangifte", zegt hij. Dat zou volgens hem dus geen rol moeten spelen in alles wat er gebeurde op zondag 14 augustus in een parkeergarage, vermoedelijk onder een appartement in Ridderkerk.
Ayham en zijn vriendin beleven deze zomer een korte, hevige relatie. Ze leren elkaar kennen in het uitgaansleven. De rechter komt met de stelling dat Ayham er niet mee kon leven dat ze de relatie verbrak toen ze erachter kwam dat er nóg een vrouw in het spel was. "U bleef haar lastig vallen en naar Ridderkerk komen. U was het niet eens met het einde van de relatie."
Het ligt toch echt anders, zegt Ayham via zijn tolk. "Het komt omdat ze niet normaal is. De ene keer wilde ze wel verder en daarna niet meer. Het begon twee weken nadat ik haar had ontmoet. Ik dacht: ze twijfelt gewoon. Toen kwam ze erachter dat ik kinderen had. Maar dat was geen probleem." Het bestaan van een echtgenote zou later wel een struikelblok zijn.
In 'Opmerkelijke Zaken' beschrijft verslaggever Maurice Laparlière ieder week een bijzondere rechtszaak in onze regio. Ditmaal een zomerverkering vol misverstanden.

Ze springt niet, maar stapt wel opzij

Dan nu de reden waarom we hier vandaag in de Rotterdamse rechtbank zijn. Op camerabeelden die worden getoond op een groot scherm zien we de verdachte richting zijn ex-vriendin rijden. Laura staat bij een auto. "We hadden ruzie gehad en ik reed weg", zegt Ayham. "Maar ik ging terug, omdat ik het wilde uitpraten. Ik was bang dat ze naar binnen zou rennen en we niet meer konden praten. Ik ben op een paar meter afstand gestopt. Er was een goede afstand."
Als buitenstaander schrik je toch even van wat je ziet. De auto nadert Laura, de snelheid lijkt best pittig. Ze springt niet, maar stapt wel opzij. "Er zou nog geen meter tussen uw auto en uw vriendin hebben gezeten", zegt de rechter. "Daarna zou u zijn uitgestapt en haar banden hebben lek gestoken. U keek haar recht in de ogen toen u dat deed. Ze hoorde een knal en daarna het geluid van sissende lucht."
De politie onderzoek de platte banden, maar vindt geen gat in de banden. Ayham ontkent stellig dat hij die banden heeft vernield. De beelden geven geen uitsluitsel, het is allemaal te vaag en donker. Wel wordt er een ingeklapt zakmes gevonden in het vak van zijn voorportier.

'Teruggevallen in angst en paniek'

Laura is vandaag niet bij de rechtszaak, maar ze heeft wel een brief gestuurd naar de officier van justitie. Samengevat schrijft ze:
'Ik wil u middels dit schrijven verzoeken om niet te vervolgen. Sinds 2014 ben ik in behandeling voor angst- en paniekaanvallen. Ik heb training gehad om mijn angst en emoties in bedwang te houden. Het doen van deze aangifte en dit proces belemmeren mij in mijn ontwikkeling. Deze situatie heeft mijn leven op z'n kop gezet, ik ben teruggevallen in angst en paniek.'

Ze heeft last van de zaak en wil vooral verder. Laura heeft nog geprobeerd haar aangifte in te trekken, maar dat mocht niet. "Ik zie voldoende reden tot vervolging", zegt de officier van justitie erover. Aangifte doen is in Nederland niet vrijblijvend. Een getuigenverklaring geven trouwens ook niet. Het wordt soms geprobeerd, maar ook die kun je niet intrekken.

Ayham geeft rustig antwoord, zucht soms diep en schudt af en toe moedeloos zijn hoofd. Alsof hij zelf vindt dat hij in een slechte film terecht is gekomen. Hij werkt als hovenier, woont samen met zijn vrouw en twee kinderen. Er zijn geen problemen met drank en drugs, maar er speelde wel een oorlogstrauma uit zijn leven in Syrië. Dat trauma is behandeld, zegt Ayham's advocaat. "Nu gaat het veel beter."

'Intimiderend'

De officier acht zowel het inrijden als het lek steken van de banden bewezen. "Ze waren zo plat als een dubbeltje. Vlak daarvoor rijdt ze nog. Dat kan niet zomaar zijn gebeurd. En dan dat mes, het is allemaal wel heel toevallig." Ze eist veertig uur taakstraf en een voorwaardelijke celstraf van twee weken als Ayham zoiets nog een keer doet. Verder wil ze een langdurig contactverbod. "Als ik de beelden zie, nu net weer, dan snap ik dat het heel bedreigend is. Zelfs intimiderend."
Als Ayham en zijn advocaat hun kant van de zaak uitleggen, wordt het beeld van een rommelige relatie nog verder versterkt. Twee dagen na het incident met de auto betaalt de vriendin een verkeersboete voor Ayham. Ook zou ze meermaals toenadering zoeken, terwijl Ayham haar blokkeert op zijn telefoon. Bovendien was er meteen na de aangifte al een tijdelijk contactverbod opgelegd. Ook noemt Laura hem in een poging tot gesprek liefkozend 'gekkie'. "Blijkbaar wil ze contact", zegt de advocaat. "Dat ze de vervolging nu wil stopzetten duidt op psychische problematiek."
Ayham en zijn advocaat gaan voor vrijspraak. "De beelden geven beslist een verkeerd beeld van de rijrichting." Het komt erop neer: Ayham rijdt langs de vrouw en niet naar de vrouw. Het lijkt enger dan het in werkelijkheid was.
Het laatste woord is aan de 33-jarige verdachte zelf. "Als ik had gestoken met een mes zou ik dat niet laten liggen. Zo dom ben ik niet. En als ze zo bang voor me was, waarom bleef ze me dan benaderen?"
HET VONNIS - Over de kwestie van de kapotte banden is de rechter niet zeker. "Er zijn sterke aanwijzingen dat het zo kan zijn, maar dat is geen overtuigend bewijs." Het inrijden op de vrouw acht hij wel bewezen. "Het is duidelijk dat u met veel snelheid aan komt rijden en afwijkt van uw baan, in haar richting. Ze moet op dat moment vrezen dat ze zwaargewond raakt of zelfs haar leven verliest." Ayham schudt nee als de rechter praat. Toch krijgt hij straf: 60 uur taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf. Ook is er een contactverbod voor twee jaar. Zo moet hij elke keer een week de gevangenis in als hij binnen 500 meter het adres van zijn ex komt.

*De naam van de verdachte en het slachtoffer is gefingeerd. De redactie kent hun ware identiteit.