VERGETEN VERHALEN

Rotterdammer Mario de Kramer leest bericht van zijn bijna 30 jaar geleden overleden vader in Laurenskerk

Mario de Kramer bekijkt op de zolder van de Laurenskerk het bericht van zijn vader
Mario de Kramer bekijkt op de zolder van de Laurenskerk het bericht van zijn vader © Rijnmond
"Leuk om te zien, heel bijzonder dit." Hij lijkt er even stil van te worden. Rotterdammer Mario de Kramer leest de boodschap die zijn vader 37 jaar geleden voor hem heeft geschreven. De plek van het bericht is niet alledaags en niet makkelijk toegankelijk: een nisje op de zolder boven de houten gewelven van de Laurenskerk in Rotterdam.
"Wees heel goed en lief voor je moeder", schrijft vader de Kramer op 3 oktober 1985 op het hout. Mario is op zondagmiddag met zijn partner naar de Laurenskerk gekomen om het bericht te bekijken. Directeur Elles van Vegchel van de kerk heeft hen uitgenodigd nadat ze de tekst onlangs heeft ontdekt.
Het is een flinke klim via een smalle wenteltrap naar de zolder van de kerk. Een plek waar niet vaak mensen komen. We horen zachtjes op de achtergrond de geluiden van de kerk als we over de grote houten zolder lopen. Helemaal achteraan is een klein dakkapelletje. Daar wijst Van Vegchel de boodschap aan. Het is bijna niet leesbaar.
Mario onderweg naar het nisje op de zolder met de boodschap van zijn vader
Mario onderweg naar het nisje op de zolder met de boodschap van zijn vader © Rijnmond
"Ik vond het raar, heel raar", vertelt Mario over zijn eerste reactie op het bericht dat hij van Van Vegchel krijgt. Zij stuurt een foto mee van de handgeschreven tekst. "In eerste instantie kon ik er niks uit opmaken, ik herkende het handschrift niet. Mijn vader had een speciaal handschrift met grote lussen."

Gevonden via Facebook

Een tweede bericht op nagenoeg dezelfde plek op de zolder van de Laurenskerk geeft duidelijkheid. In 1988 schrijft J. de Kramer over zijn werk bij brandblusbeveiligingsbedrijf De Boer. En dát is de werkgever van Mario's vader. "Toen wist ik zeker dat het mijn vader was, geen seconde twijfel. Ik wilde het heel graag zien."
Zoon Mario kijkt naar de boodschap van zijn vader.
Zoon Mario kijkt naar de boodschap van zijn vader. © Rijnmond
Elles van Vegchel heeft de boodschap pas kort geleden ontdekt: "Ik werk hier nog niet zo lang en ging met de restauratiearchitect het gebouw bekijken. Toen kwamen we dit bericht tegen. We hebben het gefotografeerd, maar het bleef even liggen." De boodschap voor Mario blijft in haar hoofd zitten en dus gaat Van Vegchel op zoek.
'Het was een wereldman'
Mario over zijn vader, die een boodschap achterliet in de Laurenskerk
"Ik zocht op Facebook en er was eigenlijk maar één Mario de Kramer in Rotterdam. Die heb ik een berichtje gestuurd en dat bleek hem te zijn." En zo staan Elles van Vegchel en Mario de Kramer 37 jaar nadat het bericht is geschreven, bij de boodschap op die afgelegen plek in de kerk.

'Wees heel goed en lief'

J de Kramer was hier, op deze plaats
om 11.42 uur 3 okt 1985. Een paar woorden aan mijn jongste zoon
Mario, mocht jij dit ooit lezen, dan vraag ik je,
wees heel goed en lief voor je moeder
Ik, je vader, wens je nog een heel gezond en
lang leven toe. Doe ma van mij de
allerhartelijkste groeten en veel liefs
overbrengen, ook als ik er niet meer ben.
Mar, vele groetjes, Pa
de tekst die Mario's vader op 3 oktober 1985 heeft geschreven
de tekst die Mario's vader op 3 oktober 1985 heeft geschreven © Rijnmond
"Het was een wereldman", zegt Mario. "Ik heb altijd een goede vader gehad. Mijn moeder ook trouwens, ze waren heel close met elkaar, we hadden een heel leuk gezin. Ik heb nog drie broers en een zus."
Zijn vader is 29 jaar geleden overleden, vertelt Mario. Niet lang daarna verliest hij ook zijn moeder. "Ik heb dit natuurlijk aan mijn zus en broers verteld, die vonden het ook geweldig. Het maakte ook de nodige emotie los." Het is ook typisch zijn vader om op deze manier een bericht achter te laten, vindt Mario.

Opvolger Mario

Maar waarom een bericht alleen voor hem en niet voor zijn broers en zus? "Mijn vader werkte bij Ajax de Boer brandblusbeveiliging en ik zou zijn rayon gaan overnemen want hij ging met de VUT. Dus waarschijnlijk dacht hij: 'misschien komt Mario het ooit tegen'."
En Mario is het uiteindelijk tegengekomen, maar niet op de manier zoals zijn vader wellicht dacht. Mario kiest voor ander werk en komt niet als controleur op de zolder van de Laurenskerk. Dankzij de oplettende directeur van de kerk en haar zoektocht, heeft de boodschap Mario na 37 jaar toch bereikt.
Na nog een laatste blik op het hout met de boodschap, vertrekt Mario weer van de zolder van de Laurenskerk. De lange wenteltrap naar beneden is een stuk minder inspannend dan de tocht naar boven.

'Hij schoot vol'

Beneden heeft Van Vegchel nog een cadeau voor Mario en zijn partner: een ingelijste foto van het bericht. "Die krijgt een mooi plekje," zegt partner Josefien. Ze zegt dat Mario emotioneel was, toen hij erachter kwam dat het bericht in de kerk echt voor hem van zijn vader was: "Hij schoot vol."
Mario de Kramer en zijn partner Josefien krijgen een ingelijste foto van de boodschap van directeur Elles van Vegchel
Mario de Kramer en zijn partner Josefien krijgen een ingelijste foto van de boodschap van directeur Elles van Vegchel © Rijnmond
Ondertussen pakt Mario zijn portemonnee en haalt er een pasfoto van zijn vader uit. "Die heb ik altijd bij me. Van mijn moeder ook trouwens." Zo zien we wie de man is die lang geleden op het idee kwam om op een achteraf plekje een boodschap voor zijn zoon te schrijven.
Mario de Kramer draagt de foto van zijn vader altijd bij zich
Mario de Kramer draagt de foto van zijn vader altijd bij zich © Rijnmond
Het bericht blijft hoog en droog in de Laurenskerk staan. "Het wordt niet weggehaald. Het is voor niemand te zien en het tast het gebouw niet aan. Dit blijft zeker staan", zegt Van Vegchel.